Yeheskiel 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:

²“He anak manungsa, tuduhna marang Yerusalem sakehing tumindake kang njijiki, ³sarta kandhakna: Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa marang Yerusalem: Asal-usulmu lan kalairanmu ana ing tanah wong Kanaan; bapakmu wong Amori, lan ibumu wong Het. ⁴Nalika kowe lair, tali pusermu ora dikethok, kowe ora diedusi nganggo banyu supaya resik, ora digosok nganggo uyah, lan ora dibedhong nganggo kain. ^a a v4 Bocah kang mentas lair ing jaman iku digosok nganggo uyah lan dibedhong kenceng supaya kaayoman lan dadi kuwat — bocah iki ora diopeni kaya mangkono babar pisan. ⁵Ora ana mripat kang melasi kowe nganti gelem nindakake salah sawijining prakara iku kanggo kowe marga saka welas; malah kowe dibuwang ing ara-ara, diremehake ing dina laire kowe.

⁶“Aku liwat ing sandhingmu lan weruh kowe ngipat-ipat ing getihmu, lan nalika kowe gumlethak ana ing getihmu Aku ngandika marang kowe: ‘Uripa!’ Iya, nalika kowe ana ing getihmu Aku ngandika marang kowe: ‘Uripa!’ ^b b v6 Nalika ora ana wong liya kang gelem, Rama kita ngandikakake urip marang bocah kang ditinggal mau — katresnane, dudu pangajine bocah iku, kang dadi wiwitane crita iki. ⁷Kowe Dakgawe tangkar-tumangkar kaya tetuwuhan ing ara-ara. Kowe mundhak gedhe lan dhuwur, sarta dadi ayu banget; susumu wis mbentuk lan rambutmu wis thukul, nanging kowe isih kewudan lan kebukak.

⁸“Nalika Aku liwat maneh lan weruh kowe, kowe wis tekan ing wayahe katresnan. Aku ngembangake poncoting jubahKu ing sandhuwurmu lan nutupi kewudanmu. Aku sumpah marang kowe lan nganakake prajanjian karo kowe, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa, lan kowe banjur dadi kagunganKu. ^c c v8 Njereng jubah marang sawijining wong iku pratandha patunangan ing jaman kuna, netepake wong iku dadi bojo — pratindak kang padha kaya kang disuwun Rut marang Boas ing Rut 3:9.

⁹“Banjur kowe Dakedusi nganggo banyu, Dakresiki getihmu, lan Dakjebadi nganggo lenga. ¹⁰Kowe Daksandhangi kain sulaman lan trumpah lulang alus, Dakbungkus nganggo mori alus, sarta Dakkemuli nganggo kain kang larang regane. ¹¹Kowe Dakpaesi nganggo pangrengga: Aku masang gelang ing pergelanganmu lan kalung ing gulumu. ¹²Aku masang ali-ali ing irungmu, suweng ing kupingmu, lan makutha kang endah ing sirahmu. ¹³Mangkono kowe dipaesi nganggo emas lan salaka, sandhanganmu mori alus, kain kang larang, lan kain sulaman. Kowe mangan glepung alus, madu, lan lenga. Kowe saya suwe saya ayu lan munggah dadi ratu. ¹⁴Misuwurmu sumebar ing antarane bangsa-bangsa marga saka ayumu, kang disampurnakake dening kaendahan kang Dakparingake marang kowe, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.

¹⁵“Nanging kowe ngendelake ayumu lan, marga saka kondhangmu, laku jina, ngesokake birahimu marang saben wong kang liwat—ayumu dadi duweke wong-wong mau. ¹⁶Kowe njupuk sawatara saka sandhanganmu lan nggawe tanah-tanah dhuwur kang warna-warni kanggo awakmu, sarta ing kono kowe laku jina. Prakara kang kaya mangkono iku ora kena kelakon—babar pisan ora! ^d d v16 ‘Tanah dhuwur’ iku papan pamujan ing jaban omah kang digawe dhuwur, dienggo nyembah brahala ing saindenge Kanaan lan Israel. ¹⁷Kowe uga njupuk pangrenggamu emas lan salaka kang endah kang wis Dakparingake marang kowe, banjur nggawe reca-reca lanang, sarta laku jina karo reca-reca mau. ¹⁸Kowe njupuk sandhanganmu sulaman kanggo nyandhangi reca-reca mau, sarta ngaturake lengaKu lan dupaKu ing ngarepe. ¹⁹Pangan kang wis Dakwenehake marang kowe—glepung alus, lenga, lan madu kang Dakpakakake marang kowe—kokaturake ing ngarepe minangka ambu kang arum. Mangkono kang kelakon, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.

²⁰“Kowe njupuk anak-anakmu lanang lan wadon kang kolairake kanggo Aku, banjur kokkurbanake marang brahala minangka pangan. Apa laku jinamu durung cukup? ²¹Kowe mragat anak-anakKu lan masrahake wong-wong mau, kokliwatake ing geni kanggo brahala-brahala. ²²Ing sajrone sakehe panggawemu kang njijiki lan laku jinamu, kowe nglalekake dina-dina nalika kowe isih enom, nalika kowe kewudan lan kebukak, gumlethak kuwel ing getihmu.

²³“Lan sawise sakehing pialamu—cilaka, cilaka banget kowe! mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.

²⁴“Kowe yasa gundhukan kanggo awakmu dhewe lan ngedegake panggung dhuwur ing saben alun-alun. ²⁵Ing saben pojok dalan kowe mbangun panggung dhuwurmu, ngremehake ayumu, nyaosake awakmu marang saben wong kang liwat, sarta ngakehake laku jinamu. ²⁶Kowe laku jina karo wong Mesir, tanggamu kang akeh hawa nepsune, sarta ngakehake laku jinamu kanggo nggugah bebenduKu. ²⁷Mulane Aku ngacungake astaKu nglawan kowe lan nyuda wilayahmu. Kowe Dakpasrahake marang kamurkane mungsuhmu, yaiku para putri Filisti, kang isin marga saka tumindakmu kang saru. ²⁸Kowe uga laku jina karo wong Asyur, kang ora bisa marem; kowe laku jina karo wong-wong mau, nanging isih durung marem. ²⁹Kowe ngundhakake laku jinamu nganti tekan Babil, tanahe para sudagar, nanging sanadyan mangkono kowe isih durung marem.”

³⁰“Saiba ringkihe atimu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa, dene kowe nindakake kabeh iki, panggawene sundel kang kumawani!

³¹“Nalika kowe yasa gundhukanmu ing saben pojokan lan gawe panggungmu ing saben alun-alun, kowe malah ora kaya sundel, awit kowe nampik opah.

³²“He, wong wadon kang laku bedhang! Kowe milih wong liya tinimbang bojomu dhewe. ³³Wong lanang padha menehi hadiah marang sakehe sundel, nanging kowe menehi hadiah marang sakehe kekasihmu, kokslomoti supaya padha teka marang kowe saka sakehing penjuru kanggo laku jinamu. ³⁴Ing laku jinamu, kowe kosok-balene wong wadon liyane: ora ana wong kang njaluk kowe. Kowe kang mbayar, nanging ora ana wong kang mbayar kowe—pancen kosok-balen banget.

³⁵“Mulane, he sundel, rungokna pangandikane Rama kita! ³⁶Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: “Marga birahimu wis kaesokake lan kewudanmu kabukak sajrone laku jina karo para dhemenanmu lan sakehing brahalamu kang njijiki, lan marga getihe anak-anakmu kang kokaturake marang brahala-brahala mau, ³⁷mulane Aku bakal nglumpukake sakehe kekasih kang gawe senengmu—yaiku kang koktresnani lan kang kokgethingi—lan bakal Dakgawa nglawan kowe saka sakehing penjuru, sarta kowe Dakwudani ana ing ngarepe, temah wong-wong mau bakal padha weruh sakehe kawudanmu. ³⁸Aku bakal ngadili kowe kaya anggone ngadili wong wadon kang laku jina lan para tukang mateni, sarta bakal nekakake getihing bebendu lan butarepan marang kowe. ³⁹Kowe bakal Dakpasrahake marang kekasih-kekasihmu. Wong-wong mau bakal ngrubuhake gundhukanmu, ngrusak panggung dhuwurmu, nyopot sandhanganmu, njupuk pangrenggamu kang endah, sarta negakake kowe kewudan lan kebukak. ⁴⁰Wong-wong mau bakal nekakake grombolan nglawan kowe kanggo mbenturi watu lan nyuwek-nyuwek kowe nganggo pedhange. ⁴¹Wong-wong mau bakal ngobong omah-omahmu lan netrepake paukuman marang kowe ana ing ngarepe wong wadon akeh. Aku bakal mungkasi laku jinamu, lan kowe ora bakal mbayar kekasih-kekasihmu maneh. ⁴²Banjur bebenduKu marang kowe bakal lerem, butarepanKu bakal lunga saka kowe; Aku bakal tentrem, ora nepsu maneh.”

⁴³“Marga kowe ora eling marang mangsa nome lan malah gawe bebenduKu srana kabeh iki, Aku bakal nibakake panggawemu ing sirahmu dhewe, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa. Apa kowe durung nambahi tumindak saru marang sakehing tumindakmu kang njijiki liyane?

⁴⁴“Saben wong kang seneng ngucapake bebasan bakal ngucapake bebasan iki bab kowe: ‘Kaya ibune, mangkono uga anake wadon.’” ⁴⁵Kowe iku anake wadon ibumu, kang gething marang bojo lan anak-anake. Kowe iku sadulure para sadulurmu wadon, kang padha gething marang bojo lan anak-anake. Ibumu wong Het, bapakmu wong Amori. ⁴⁶Ing sisih loromu manggon mbakyumu, yaiku Samaria, karo anak-anake wadon; ing sisih kidulmu, adhimu wadon, yaiku Sodom, karo anak-anake wadon. ⁴⁷Kowe ora mung ngetutake lakune lan niru panggawene kang njijiki; ing sakehe lakumu kowe enggal dadi luwih rusak tinimbang wong-wong mau. ⁴⁸Demi Aku kang gesang, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa, adhimu Sodom lan anak-anake wadon ora tau nglakoni kaya kang wis koktindakake kowe lan anak-anakmu wadon.

⁴⁹“Iki dosane Sodom, sadulurmu wadon: dheweke lan anak-anake wadon padha gumunggung, kewareg banget, lan padha lena; padha ora tau nulungi wong miskin lan kang kekurangan. ⁵⁰Wong-wong mau padha gumunggung lan nindakake prakara kang njijiki ana ing ngarepKu. Mulane Aku nyingkirake wong-wong mau nalika Aku mirsa prakara iku. ⁵¹Samaria ora nglakoni setengahe dosamu. Kowe ngakehake prakaramu kang njijiki ngluwihi duweke wong-wong mau, nganti sadulur-sadulurmu wadon katon bener marga saka sakehe kang wis koktindakake. ⁵²Sanggaa kewirangamu, awit kowe wis menehi alesan marang sadulur-sadulurmu wadon. Sarehne dosamu luwih njijiki tinimbang duweke wong-wong mau, dheweke padha katon luwih bener tinimbang kowe. Mulane isina lan sanggaa kewirangamu, awit kowe wis ndadekake sadulur-sadulurmu wadon katon bener.

⁵³“Ewasemono Aku bakal mulihake kahanane Sodom lan anak-anake wadon, Samaria lan anak-anake wadon, sarta kahananmu bebarengan karo wong-wong mau, ⁵⁴supaya kowe nyangga kewirangamu, lan isin marga saka sakehe kang wis koktindakake anggonmu nglipur wong-wong mau. ⁵⁵Sadulur-sadulurmu wadon, yaiku Sodom lan Samaria karo anak-anake wadon, bakal padha bali marang kahanane kang lawas, lan kowe karo anak-anakmu wadon bali marang kahananmu kang lawas. ⁵⁶Kowe malah ora gelem nyebut adhimu Sodom ing mangsa kowe isih gumunggung, ⁵⁷sadurunge pialamu dhewe dibukak. Saiki kowe diece dening para putri Edom lan sakehe tanggane, sarta dening para putri Filisti—yaiku kabeh wong ing sakiwa-tengenmu kang ngremehake kowe. ⁵⁸Kowe bakal nyangga wohing tumindakmu kang saru lan panggawemu kang njijiki, mangkono pangandikane Rama kita.

⁵⁹Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: “Aku bakal tumindak marang kowe laras karo pakartimu, marga kowe wis ngremehake sumpahKu kanthi ngrusak prajanjian. ⁶⁰“Ewasemono Aku bakal eling marang prajanjianKu karo kowe ing mangsa nommu, lan bakal netepake prajanjian langgeng karo kowe. ^e e v60 Sanadyan sawise saben cidra, Rama kita ora bakal ngejarake sesambungan iku pedhot — Panjenengane ngiket sarirane ana ing prajanjian langgeng, yaiku katresnan setya kang padha, kang tekan ing kasampurnane ana ing Gusti Yesus. ⁶¹Tumuli kowe bakal ngeling-eling lakumu lan dadi isin nalika kowe nampani sadulur-sadulurmu wadon, yaiku kang tuwa lan kang enom. Wong-wong mau bakal Dakparingake marang kowe dadi anak-anakmu wadon, nanging ora adhedhasar prajanjianKu karo kowe. ⁶²Mangkono Aku bakal netepake prajanjianKu karo kowe, lan kowe bakal ngerti yen Aku iki Ramamu. ⁶³Nalika Aku gawe pirukunan kanggo kowe tumrap sakehing panggawemu, kowe bakal eling lan rumangsa isin, ora bakal mbukak cangkemmu maneh marga saka wirangmu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.’”