Tatarucingan Rama ngeunaan Dua Manuk Rajawali
Hiji tatarucingan ngeunaan dua manuk garuda, pucuk tangkal aras, jeung tangkal anggur anu dipindahkeun, diterangkeun hartina nyaéta Sidkia anu ngalanggar sumpahna ka Babul sarta néangan kuda ka Mesir. Manéhna moal luput tina éta. Tapi Rama urang nyebutkeun Mantenna bakal melak pucuk-Na sorangan anu ngora di gunung Israil.
17 1Aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu saur-Na:
2“Eh anak manusa, pok sebutkeun hiji tatarucingan jeung caritakeun hiji misil ka urang Israil, 3sarta ucapkeun, Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: ‘Aya hiji manuk rajawali nu gede, jangjangna lega, buluna panjang, sarta buluna pinuh ku rupa-rupa warna, datang ka Lebanon tuluy nyokot pucuk tangkal kiputri. 4Dipotong pucuk nu pangluhurna tina ranggeuy-ranggeuyna anu ngora, tuluy dibawa ka hiji nagri dagang; diteundeun di hiji kota padagang. 5Tuluy manehna nyokot sawatara binih tina tanah eta sarta dipelak dina taneuh nu subur; diteundeun gigireun cai nu ngaleuya supaya jadi kawas tangkal gandarusa. 6Tuluy jol jadi tangkal anggur nu handap tur ngarambat, dahan-dahanna marojok ka manuk rajawali tea sarta akar-akarna nanceb di handapeunana. Kitu, jadi tangkal anggur, jadi dahan-dahan, sarta ngaluarkeun pucuk-pucuk. 7Tapi aya deui hiji manuk rajawali nu gede sejen, jangjangna lega sarta buluna loba, ieu tangkal anggur mepetkeun akar-akarna ka manehna sarta ngulungkeun dahan-dahanna ka manehna, supaya meunang cai leuwih loba ti manehna tinimbang ti pangpelakan tempat manehna dipelak. 8Padahal geus dipelak dina taneuh nu hade gigireun cai nu ngaleuya, supaya bisa jadi dahan sarta buahan tur jadi tangkal anggur nu utama.’
9Ucapkeun, Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Na bakal jagjag? Na manehna moal nyabut akar-akarna sarta meresan buahna, nepi ka sakabeh daunna anu ngora tur seger garing? Teu perlu leungeun nu kuat atawa jalma rea pikeun ngarabut nepi ka akar-akarna. 10Sanajan geus dipelak, na bakal jagjag? Na moal garing pisan ana diterap ku angin ti wetan nerap ka dinya—garing di pangpelakan tempat jadina?”
11Tuluy aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu:
12“Pok ucapkeun ka bangsa nu baruntak: Na maraneh teu nyaho naon hartina ieu kabeh? Bejakeun ka maranehna: Raja Babul geus datang ka Yerusalem, nyokot rajana jeung para pajabatna, tuluy dibawa balik ka Babul. 13Manehna nyokot salah saurang turunan raja, nyieun perjangjian jeung manehna kalawan sumpah, sarta ngaboyong para pamingpin nagri, 14supaya eta karajaan jadi handap tur moal bisa hudang deui, tapi ku jalan nyekel perjangjianana bisa tetep hirup. 15Tapi Zedekia baruntak ngalawan ka raja Babul, ngutus utusan ka Mesir menta kuda jeung balad anu loba. Na bakal hasil? Na jalma anu ngalampahkeun ieu bisa luput? Na manehna bisa ngarempak perjangjian tuluy luput?’
16“Demi Kami anu jumeneng, dawuh Rama Nu Maha Kawasa, manehna bakal paeh di Babul, di tempat raja anu geus ngangkat manehna jadi raja—anu sumpahna dihina ku manehna, anu perjangjianana dirempak ku manehna. 17‘Praon katut balad-baladna anu gagah tur loba pisan moal bisa nulungan manehna dina perang, waktu tanggul-tanggul kepungan diadegkeun jeung kuta-kuta pangepungan dijieun pikeun numpes nyawa nu kacida lobana. 18Manehna geus ngahina sumpah, ngarempak perjangjian; manehna geus masrahkeun leungeunna, tapi migawe ieu kabeh—manehna moal bisa luput.’
19Ku sabab eta kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Demi Kami anu jumeneng, sumpah Kami anu dihina ku manehna jeung perjangjian Kami anu dirempak ku manehna, ku Kami rek ditibankeun kana sirahna sorangan. 20‘Jaring Kami rek dipasang pikeun nangkep manehna; manehna bakal kajiret dina jiret Kami. Manehna rek dibawa ka Babul sarta rek diadilan di ditu ku Kami ku sabab kahianatan anu dilampahkeun ka Kami. 21Prajurit-prajurit anu pangpunjulna di antara baladna bakal tiwas ku pedang, sarta anu salamet bakal pabalatak ka saban angin. Harita maraneh bakal nyaho yen Kami, Rama maraneh, geus ngandika.’
22Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Kami pribadi rek nyokot hiji regang tina pucuk kiputri anu pangluhurna tuluy dipelak ku Kami. Tina ranggeuy-ranggeuyna anu ngora pangluhurna, Kami rek ngeureutkeun hiji pucuk anu ngora lemes, sarta ku Kami pribadi rek dipelak dina hiji gunung anu luhur tur manjang. a a v22 Di tempat karajaan manusa gagal, Rama urang jangji rek melak hiji pucuk ngora ti Mantenna sorangan—Raja anu baris sumping tina turunan Daud, anu laksana dina Yesus, anu ngagedean jadi karajaan anu mayungan sakabeh bangsa. 23Dina puncak gunung Israil eta rek dipelak ku Kami, sarta bakal ngaluarkeun dahan-dahan sarta ngaluarkeun buah tuluy jadi tangkal kiputri anu utama. Di handapeunana bakal aya rupa-rupa manuk nu cicing, nyarayang dina iuh-iuh dahanna. 24Sarta sakabeh tangkal di tegalan bakal nyaho yen Kami teh Rama, anu ngarobohkeun tangkal nu jangkung sarta ngajangkungkeun tangkal nu handap, anu ngagaringkeun tangkal nu hejo tur ngahirupkeun tangkal nu geus garing. Kami, Rama, geus ngandika, sarta ieu rek dilaksanakeun ku Kami.”