Ιεζεκιήλ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε σ’ εμένα:

²«Γιε του ανθρώπου, πες ένα αίνιγμα και μίλησε με μια παραβολή στον λαό του Ισραήλ, ³και πες: Έτσι λέει ο κυρίαρχος Πατέρας: “Ένας μεγάλος αετός με μεγάλες φτερούγες, μακριά φτερά και πλούσιο, πολύχρωμο φτέρωμα ήρθε στον Λίβανο και πήρε την κορυφή του κέδρου. ⁴Έκοψε το πιο ψηλό από τα τρυφερά κλαδιά του και το έφερε σε μια χώρα εμπορίου· το τοποθέτησε σε μια πόλη εμπόρων. ⁵Έπειτα πήρε λίγο από τον σπόρο της γης και τον φύτεψε σε γόνιμο έδαφος· τον τοποθέτησε δίπλα σε άφθονα νερά για να μεγαλώσει σαν ιτιά. ⁶Και βλάστησε κι έγινε ένα χαμηλό, απλωμένο αμπέλι, που τα κλαδιά του στράφηκαν προς τον αετό και οι ρίζες του έμειναν από κάτω του. Έτσι έγινε αμπέλι, έβγαλε κλαδιά κι έβγαλε βλαστάρια. ⁷Αλλά υπήρχε κι άλλος ένας μεγάλος αετός με μεγάλες φτερούγες και πλούσιο φτέρωμα, κι αυτό το αμπέλι έστρεψε τις ρίζες του προς αυτόν κι άπλωσε τα κλαδιά του προς αυτόν, για να τραβήξει περισσότερο νερό απ’ αυτόν παρά από το παρτέρι όπου ήταν φυτεμένο. ⁸Είχε φυτευτεί σε καλό έδαφος δίπλα σε άφθονα νερά, για να βγάλει κλαδιά και να καρπίσει και να γίνει ένα εκλεκτό αμπέλι”.

⁹Πες: Αυτά λέει ο κυρίαρχος Πατέρας: «Θα ευδοκιμήσει; Δε θα ξεριζώσει τις ρίζες του και δε θα κόψει τον καρπό του, ώστε να μαραθούν όλα τα φρέσκα, καινούρια φύλλα του; Δε θα χρειαστεί δυνατό χέρι ούτε μεγάλο πλήθος για να το ξεριζώσει. ¹⁰Αν και είναι φυτεμένο, θα ευδοκιμήσει; Δε θα μαραθεί ολοκληρωτικά όταν ο ανατολικός άνεμος το χτυπήσει —θα μαραθεί πάνω στο παρτέρι όπου μεγάλωσε;»

¹¹Έπειτα ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε σ’ εμένα:

¹²«Πες στον επαναστατημένο λαό: Δεν ξέρετε τι σημαίνουν αυτά; Πες τους: Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας ήρθε στην Ιερουσαλήμ, πήρε τον βασιλιά της και τους αξιωματούχους και τους έφερε πίσω στη Βαβυλώνα. ¹³Πήρε έναν από τους βασιλικούς απογόνους, έκανε διαθήκη μαζί του με όρκο και πήρε μαζί του τους ηγέτες της χώρας, ¹⁴ώστε το βασίλειο να ταπεινωθεί και να μην ξανασηκωθεί, αλλά κρατώντας τη διαθήκη του να μπορέσει να επιβιώσει. ¹⁵Αλλά ο Σεδεκίας επαναστάτησε ενάντια στον βασιλιά της Βαβυλώνας, στέλνοντας αγγελιαφόρους στην Αίγυπτο για άλογα και μεγάλο στρατό. Θα πετύχει; Θα ξεφύγει αυτός που κάνει τέτοια πράγματα; Μπορεί να παραβεί τη διαθήκη και να ξεφύγει;

¹⁶«Ζω εγώ, λέει ο κυρίαρχος Πατέρας, θα πεθάνει στη Βαβυλώνα, εκεί όπου ζει ο βασιλιάς που τον έκανε βασιλιά—τον όρκο του οποίου περιφρόνησε και τη διαθήκη του οποίου παρέβη. ¹⁷“Ο Φαραώ με τον ισχυρό στρατό του και τις τεράστιες δυνάμεις του δε θα τον βοηθήσει στον πόλεμο, όταν θα υψώνονται πολιορκητικά αναχώματα και θα χτίζονται πολιορκητικά τείχη για να αφανιστούν πολλές ζωές. ¹⁸Περιφρόνησε τον όρκο, παρέβη τη διαθήκη· είχε δώσει το χέρι του, κι όμως έκανε όλα αυτά—δε θα ξεφύγει”.

¹⁹Γι’ αυτό ο κυρίαρχος Πατέρας λέει: “Ζω εγώ, θα φέρω πάνω στο ίδιο του το κεφάλι τον όρκο μου που περιφρόνησε και τη διαθήκη μου που παρέβη. ²⁰“Θα απλώσω το δίχτυ μου πάνω του· θα πιαστεί στην παγίδα μου. Θα τον φέρω στη Βαβυλώνα και θα τον κρίνω εκεί για την προδοσία που διέπραξε εναντίον μου. ²¹Οι καλύτεροι πολεμιστές των στρατευμάτων του θα πέσουν από το σπαθί, κι όσοι επιζήσουν θα σκορπιστούν προς κάθε άνεμο. Τότε θα μάθετε ότι εγώ, ο Πατέρας σας, μίλησα”.

²²Αυτά λέει ο κυρίαρχος Πατέρας: “Εγώ ο ίδιος θα πάρω ένα κλωνάρι από την ψηλή κορυφή του κέδρου και θα το φυτέψω. Από τα πιο ψηλά τρυφερά κλαδιά του θα κόψω ένα τρυφερό βλαστάρι κι εγώ ο ίδιος θα το φυτέψω πάνω σ’ ένα ψηλό, πανύψηλο βουνό. ^a a v22 Εκεί όπου τα βασίλεια των ανθρώπων αποτυγχάνουν, ο Πατέρας μας υπόσχεται να φυτέψει ένα δικό του τρυφερό βλαστάρι—τον ερχόμενο Βασιλιά από τη γενιά του Δαβίδ, που εκπληρώθηκε στον Ιησού, ο οποίος μεγαλώνει και γίνεται η βασιλεία που προστατεύει όλους τους λαούς. ²³Πάνω στο ψηλό βουνό του Ισραήλ θα το φυτέψω, και θα βγάλει κλαδιά και θα καρπίσει και θα γίνει ένας εκλεκτός κέδρος. Κάτω από αυτόν θα κατοικεί κάθε λογής πουλί, φωλιάζοντας στον ίσκιο των κλαδιών του. ²⁴Και όλα τα δέντρα του αγρού θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Πατέρας, που ρίχνει κάτω το ψηλό δέντρο και κάνει το χαμηλό δέντρο να ψηλώσει, που ξεραίνει το χλωρό δέντρο και κάνει το ξερό δέντρο να ανθίσει. Εγώ, ο Πατέρας, μίλησα, και θα το κάνω”».