د دوو عقابانو د پلار معما
د دوو عقابونو، د دیار د څوکې او د یو بل ځای کې کرل شوي تاک په اړه یوه معما، چې داسې پرانیستل کېږي چې صدقیا له بابل سره خپله قسم شوې ژمنه ماتوي او د آسونو لپاره مصر ته لاس غځوي. هغه به ترې ونه تښتي. خو زموږ پلار وايي چې هغه به خپله نرمه ښاخچه د اسرائیلو پر غره وکري.
17 1د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،
2”اے اِبن آدم، د اِسرائيل کور ته يوه معما وايه او يوه مِثال ورته بيان کړه، 3او ووايه چې، مالِک خُدائ فرمائى چې، ’يوه لويه عقاب چې لوى وزرونه، اوږد بڼکې او رنګارنګ بڼکې يې درلودلې، لبنان ته راغله او د ديودار سر يې واخستو. 4د هغې د تازه ګونډو تر ټولو پورته سر يې پرې کړو او د سوداګرۍ يوې زمکې ته يې يوړو، د ساودا ګرو په يوه ښار کښې يې کېښودو. 5بيا يې د هغې زمکې د تخم نه يو څۀ واخستل او په زرخېزه خاوره کښې يې وکرل، د ګڼو اوبو په غاړه يې کېښودل چې د بيدې په شان ونمو شى. 6نو هغه راوټوکېدو او يوه ټيټه، خوره تاکه ترې جوړه شوه، چې څانګې يې د عقاب په طرف وګرځېدې او ولې يې لاندې پرته وې. نو داسې يوه تاکه شوه، څانګې يې راوکړې، 7خو يوه بله لويه عقاب هم وه چې لوى وزرونه او ډېرې بڼکې يې درلودلې، او دې تاکې خپلې ولې د هغې په طرف کوږې کړې او خپلې څانګې يې د هغې په طرف وغزولې، چې د هغه ځائ د بستر نه چرته هغه کرلے شوے وو، د هغې نه زياتې اوبۀ د دغې عقاب نه راکش کړى. 8هغه خو په ښه خاوره کښې د ګڼو اوبو په غاړه کرلے شوے وو، چې څانګې راوکړى او مېوه ونيسى او يوه عاليه تاکه ترې جوړه شى.‘
9ووايه چې، مالِک خُدائ داسې فرمائى چې، ”آيا هغه به وده وکړى؟ آيا هغه عقاب به د دې ولې رانۀ باسى او مېوه به يې رانۀ شکوى، چې ټول تازه نوى پاڼې يې وچې شى؟ د دې د ولو نه د راايستلو دپاره به نۀ قوى بازو او نۀ لوى ګڼ خلق په کار وى. 10اګر کۀ هغه کرلے شوے وى، آيا به وده وکړى؟ آيا به سمدلاسه وچه نۀ شى کله چې ختيځه هوا ورته ولګيږى؟ آيا به په هغه بستر باندې چرته چې راټوکېدلې وه، وچه نۀ شى؟““
11بيا د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،
12”دې باغى کور ته ووايه چې، آيا تاسو ته معلومه نۀ ده چې د دې معنىٰ څۀ ده؟ هغوئ ته ووايه چې، د بابل بادشاه يروشلم ته راغلو، د هغۀ بادشاه او سردارونه يې ونيول او بېرته يې بابل ته بوتلل. 13د شاهى نسل نه يې يو واخستو، د قسم په ورکولو يې ورسره لوظ وکړو، او د هغه ملک مشران خلق يې بوتلل، 14دې دپاره چې بادشاهى ذليله شى او بيا پورته نۀ شى، خو د هغۀ د لوظ په ساتلو سره بچ پاتې شى. 15خو صدقياه د بابل د بادشاه نه باغى شو، او مِصر ته يې قاصدان ولېږل چې آسونه او لوى لښکر ترې راوغواړى. آيا هغه به کامياب شى؟ آيا څوک چې داسې کوى هغه به بچ شى؟ آيا هغه کولے شى چې لوظ ماتوى او بيا بچ شى؟‘
16”په خپل ژوند قسم، مالِک خُدائ فرمائى چې، هغه به په بابل کښې مړ شى، چرته چې هغه بادشاه اوسيږى چا چې هغه بادشاه کړے وو، چې د چا قسم يې ذليل کړو او د چا لوظ يې مات کړو. 17’فرعون به د خپل زورور لښکر او لويو فوځونو سره په جنګ کښې هغۀ له مدد ونۀ کړى، کله چې د محاصرې لاره جوړه شى او د محاصرې ديوالونه جوړ شى چې ډېر ژوندونه ختم کړى. 18هغۀ قسم ذليل کړو، لوظ يې مات کړو، خپل لاس يې ورکړے وو، بيا هم يې دا ټول وکړل، نو هغه به بچ نۀ شى.‘“
19نو مالِک خُدائ داسې فرمائى چې، ”په خپل ژوند قسم، زما هغه قسم چې هغۀ ذليل کړو او زما هغه لوظ چې هغۀ مات کړو، زۀ به د هغۀ په سر باندې راولم. 20’زۀ به خپله جال د هغۀ په سر خوره کړم، او هغه به زما په دام کښې ونيولے شى. زۀ به هغه بابل ته بوځم او هلته به د هغه بې وفائۍ په سبب چې هغۀ زما خلاف وکړه، هغۀ ته سزا ورکړم. 21د هغۀ په لښکرونو کښې تر ټولو بهترين جنګيالى به د تورې نه مړۀ شى، او بچ پاتې شوى به په هره هوا خواره واره شى. بيا به تاسو پوهه شئ چې زۀ، ستاسو پلار، دا وئيلى دى.‘“
22مالِک خُدائ داسې فرمائى چې، ”زۀ به پخپله د ديودار د بلند سر نه يوه ونه واخلم او وبه يې کرم. د هغې د تازه ګونډو تر ټولو پورته نه به يو نرم ښاخ مات کړم او زۀ به يې پخپله په يوه اوچت، لوړ غر باندې وکرم. a a v22 چرته چې د انسانانو بادشاهۍ ناکامه شى، هلته زمونږ پلار وعده کوى چې خپل يو نرم ښاخ به وکرى، يعنې راتلونکے بادشاه د داؤد د نسل نه، چې په عيسىٰ کښې پوره شو، او هغه په داسې بادشاهۍ کښې ودان شى چې ټولو قومونو ته سيورے ورکوى. 23د اِسرائيل د غر په لوړه څوکه به يې وکرم، او هغه به څانګې راوکړى او مېوه به راوړى او يوه عاليه ديودار به ترې جوړه شى. د هغې لاندې به هر قِسم مرغان اوسيږى او د هغې د څانګو په سيوري کښې به ځالې جوړوى. 24او د ميدان ټولې ونې به پوهه شى چې زۀ پلار يم، چې اوچته ونه ټيټوم او ټيټه ونه اوچتوم، چې زرغونه ونه وچوم او وچه ونه زرغونوم. ما، پلار، دا وئيلى دى، او زۀ به دا وکړم.“