Neneda pikeun Sakumna Jalma

Paulus mimiti ménta sangkan didoakeun sakabéh jalma, kaasup raja-raja, sabab Rama urang hayang sakabéh jalma disalametkeun, sarta hiji-hijina perantara, Kristus Yesus, geus masrahkeun diri-Na pikeun sakabéh. Tuluy kaum lalaki kudu ngadoa tanpa amarah, sarta kaum awéwé kudu dangdan sopan, diajar kalayan tengtrem, sarta teu ngajar.

Pasal 2.

Nu pangheulana, sim kuring menta supaya maraneh nepikeun paneda, du'a, panyambat, jeung panarima nuhun pikeun sakumna jalma, pikeun raja-raja jeung sakabeh nu nyekel kakawasaan, supaya urang bisa hirup tengtrem tur ayem dina kabaktian jeung kahormatan anu sampurna. Eta teh hade sarta kamanah ku Rama urang, Jurusalamet urang, anu miharep sangkan sakumna jalma disalametkeun sarta nepi ka terang kana bebeneran. Sabab ngan aya hiji Rama, jeung ngan hiji panengah antara Rama jeung manusa, nya eta jalma anu jenengan Kristus Yesus, anu geus masrahkeun salira-Na jadi tebusan pikeun sarerea—hiji kasaksian anu dipaparinkeun dina waktu anu merenah. Ku sabab eta sim kuring dijadikeun juru uar jeung rasul—sim kuring nyarita saestuna, henteu bohong—jadi guru pikeun bangsa-bangsa dina iman jeung bebeneran. Sim kuring hayang supaya kaom lalaki di unggal tempat neneda, bari ngangkat leungeun anu suci, tanpa amarah atawa pacengkadan.

Kitu deui, kaom wanita kudu dangdan anu merenah, bari jeung kaera tur ngadalian diri, henteu ku buuk anu dikepang, emas, mutiara, atawa pakean anu mahal, tapi ku lampah anu hade, sakumaha anu pantes pikeun wanita anu ngaku hormat ka Rama urang. Awewe kudu diajar kalawan ayem, bari pasrah sagemblengna. Sim kuring henteu ngidinan hiji awewe ngajar atawa ngawasaan lalaki; sabalikna, manehna kudu cicing ayem. Sabab Adam anu pangheulana dijadikeun, kakara Hawa. Jeung lain Adam anu katipu, tapi awewe anu katipu tur jadi palanggar. Tapi manehna bakal disalametkeun ngaliwatan ngalahirkeun anak, lamun maranehna tetep dina iman, kanyaah, kasucian, kalawan ngadalian diri. ^a