Perjangjian Rama urang jeung Daud
Daud hayang ngawangun Bait pikeun Rama urang, sarta Natan satuju saméméh ngadéngé ti Mantenna. Waleranana malikkeun éta: Rama anjeun nu bakal ngawangun hiji wangsa pikeun anjeun, sarta putra anjeun nu bakal ngawangun Bait Kami. Daud indit sarta diuk, haténa luluh yén sagala ieu aya patalina jeung dirina.
17 1Sanggeus Daud matuh di bumina, anjeunna nyarios ka Nabi Natan, “Tuh tingali, kami cicing di bumi tina kai kiputri, ari peti perjangjian Rama urang ayana di handapeun lalangse kemah.”
2Walon Natan ka Daud, “Pek lampahkeun sagala anu aya dina manah anjeun, sabab Rama urang nyarengan ka anjeun.”
3Tapi peutingna, pangandika Rama urang sumping ka Natan:
4Indit, bejakeun ka Daud abdi Kami: “Kieu timbalan Rama maneh: Lain maneh anu bakal ngadegkeun hiji bumi pikeun tempat Kami linggih.” 5Kami tacan kungsi linggih di hiji bumi ti barang Kami mawa urang Israil nepi ka ayeuna—Kami ngalih ti kemah ka kemah, ti pangreureuhan ka pangreureuhan.
6Di mana bae Kami ngalih jeung sakumna urang Israil, naha Kami kungsi nyarios sakecap ka salah sahiji hakim Israil, anu ku Kami dipiwarang ngangon umat Kami, nanyakeun, “Naha maneh henteu ngadegkeun bumi tina kai kiputri pikeun Kami?”
7Ku sabab eta, bejakeun ka Daud abdi Kami: “Kieu timbalan Rama, Panglima balad sawarga: Kami geus nyokot maneh ti pangangonan, ti tukangeun domba-domba, sangkan jadi pamingpin pikeun umat Kami Israil. 8Kami geus nyarengan maneh di mana bae maneh indit, sarta geus numpes sakabeh musuh maneh ti payuneun maneh. Ayeuna Kami rek ngajadikeun ngaran maneh saperti ngaran jalma-jalma panggedena di bumi. 9Kami rek nangtukeun hiji tempat pikeun umat Kami Israil sarta melak maranehna di dinya, supaya cicing di lemburna sorangan, moal diganggu deui. Jalma jarahat moal deui nindes maranehna saperti bareto, 10ti barang Kami ngangkat hakim-hakim pikeun umat Kami Israil. Kami bakal nalukkeun sakabeh musuh maneh. Kami ngabejaan maneh: Rama maneh bakal ngadegkeun hiji bumi pikeun maneh. 11Lamun umur maneh geus tamat sarta maneh geus ngahiji jeung karuhun maneh, Kami bakal ngayugakeun turunan maneh sanggeus maneh, nya eta salah sahiji ti antara putra maneh, sarta Kami bakal neguhkeun karajaanana. 12Manehna anu baris ngadegkeun hiji bumi pikeun Kami, sarta Kami bakal neguhkeun tahtana salalanggengna. 13Kami bakal jadi Ramana, sarta manehna bakal jadi putra Kami. Kami moal nyabut kanyaah perjangjian Kami ti manehna, saperti anu ku Kami dicabut ti jalma anu saacan maneh. 14Kami bakal netepkeun manehna ngurus bumi Kami jeung karajaan Kami salalanggengna; tahtana bakal tetep ajeg salawasna.”
15Natan ngalaporkeun ka Daud sakabeh pangandika eta jeung sakumna tetenjoan ieu.
Daud Calik di Payuneun Rama urang bari Helok
16Geus kitu Raja Daud lebet, tuluy calik di payuneun Rama urang, sarta unjukan, “Saha atuh abdi teh, nun Ama, sareng naon bumi abdi, dugi ka Ama nungtun abdi dugi ka dieu? 17Sareng saolah-olah ieu teh perkara leutik dina paningal Ama, nun Ama—Ama parantos nyaurkeun perkara bumi abdi dugi ka mangsa nu bakal datang nu pohara jauhna, sareng Ama parantos ningali abdi saperti jalma nu pangagungna, nun Ama. 18Naon deui anu tiasa dipihatur ku Daud ka Ama perkara ngamulyakeun abdi Ama? Margi Ama uninga ka abdi Ama. 19Nun Ama, demi abdi Ama sareng nurutkeun manah Ama ku anjeun, Ama parantos ngadamel sagala perkara anu agung ieu, bari nganyatakeun sagala jangji anu agung ieu. 20Nun Ama, teu aya nu sapertos Ama, teu aya Rama salian ti Ama, sakumaha anu parantos kadangu ku abdi sadaya ku ceuli sorangan. 21Saha deui anu sapertos umat Ama Israil, hiji-hijina bangsa di bumi anu ku Rama urang didatangan pikeun ditebus jadi umat kagungan Mantenna, bari ngadamel asma kangge anjeun ku padamelan anu agung sareng pikasieuneun, ngusir bangsa-bangsa ti payuneun umat Ama, anu ku Ama parantos ditebus ti Mesir? 22Ama parantos ngajadikeun umat Ama Israil jadi kagungan Ama pisan salalanggengna, sareng Ama, nun Ama, jumeneng Rama maranehna. 23Ayeuna, nun Ama, mugi pangandika anu diucapkeun ku Ama perkara abdi Ama sareng bumina tetep langgeng salalanggengna; mugi dilaksanakeun sakumaha anu parantos disaurkeun ku Ama. 24Mugi tetep ajeg, sareng asma Ama ngagungan salalanggengna, dugi ka diucapkeun, ‘Rama, Panglima balad sawarga, nya eta Rama urang anu ngawasa Israil.’ Mugi bumi Daud abdi Ama diadegkeun kalayan teguh di payuneun Ama. 25Margi Ama, nun Ama, parantos nganyatakeun ka abdi Ama yen Ama bakal ngadegkeun hiji bumi pikeun abdi—nu matak abdi Ama kagungan kawanian kanggo neneda di payuneun Ama. 26Ayeuna, nun Ama, Ama teh Rama urang; Ama parantos jangji ka abdi Ama perkara anu sae ieu. 27Ayeuna Ama parantos kersa ngaberkahan bumi abdi Ama, supados tetep aya di payuneun Ama salalanggengna; margi Ama, nun Ama, anu parantos ngaberkahan, sareng eta diberkahan salalanggengna.”