Otamizning Dovud bilan ahdi

Dovud Otamizga uy qurmoqchi boʻladi, Natan esa Undan eshitmay turib maʼqullaydi. Javob buni teskarisiga aylantiradi: Otang senga uy quradi, Mening uyimni esa oʻgʻling quradi. Bularning barchasi oʻziga daxldor ekanidan larzaga kelgan Dovud borib oʻtiradi.

17-bob.

Dovud oʻz uyiga joylashgach, Natan paygʻambarga dedi: “Mana, men sadr yogʻochidan qurilgan uyda yashayapman, Otamizning ahd sandigʻi esa chodir pardalari ostida turibdi.”

Natan Dovudga javob berdi: “Koʻnglingdagi barcha ishni qil, chunki Otamiz sen bilan birga.”

Lekin oʻsha kecha Otamizning soʻzi Natanga keldi:

Bor, qulim Dovudga ayt: “Otang shunday deydi: Menga yashashim uchun uy quradigan kishi sen emassan.” Isroilni olib chiqqan kunimdan to bugungacha Men uyda yashamadim—chodirdan chodirga, maskandan maskanga koʻchib yurdim.

Butun Isroil bilan qayerga koʻchmayin, xalqimni boqishni buyurgan Isroil hakamlaridan birortasiga: “Nega Menga sadr yogʻochidan uy qurmadingiz?” deb biron soʻz aytdimmi?

Shunday ekan, qulim Dovudga ayt: “Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday deydi: Men xalqim Isroil ustidan hukmdor boʻlishing uchun seni yaylovdan, qoʻy suruvi ortidan yurishdan oldim. Qayerga borsang, Men sen bilan birga boʻldim va barcha dushmanlaringni oldingda qirib tashladim. Endi Men sening nomingni yer yuzidagi ulugʻ zotlarning nomiday qilaman. Xalqim Isroil uchun bir joy tayinlayman va ularni oʻsha yerga oʻtqazaman, toki ular oʻz maskanlarida yashab, boshqa bezovta boʻlmasinlar. Fosiq odamlar ilgaridek ularni endi ezib qiynamaydilar, yaʼni xalqim Isroil ustidan hakamlar tayinlagan kunlardagidek ezmaydilar. Men barcha dushmanlaringni boʻysundiraman. Men senga aytaman: Otang senga uy quradi. Kunlaring nihoyasiga yetib, ota-bobolaring oldiga ketganingda, Men sendan keyin zurriyotingni, oʻgʻillaringdan birini tiklayman va uning shohligini mustahkamlayman. U Menga uy quradigan kishidir va Men uning taxtini abadiy mustahkamlayman. Men unga Ota boʻlaman, u esa Menga oʻgʻil boʻladi. Sendan avvalgisidan olib qoʻyganimdek, ahd sevgimni Men undan olib qoʻymayman. Men uni abadiy Oʻz uyim va shohligim ustidan tayinlayman; uning taxti abadiy mustahkam turadi.”

Natan bu soʻzlarning barchasini va butun bu vahiyni Dovudga aytib berdi.

Dovud hayrat ichida Otamiz huzurida oʻtiradi

Shunda Dovud podshoh kirib, Otamiz huzurida oʻtirdi va dedi: “Ey Otam, men kimman, xonadonim nimaki, Sen meni shu yergacha yetkazding? Ey Otam, goʻyo bu Sening nazaringda kichik ish boʻlgandek—Sen qulingning xonadoni haqida uzoq kelajakka qadar soʻzlading va menga, ey Otam, insonlarning eng ulugʻi sifatida nazar solding. Qulingni shu qadar izzatlaganing uchun Dovud Senga yana nima deya olsin? Zero, Sen qulingni bilasan. Ey Otam, qulingning haqqi-hurmati va Oʻz koʻnglingga koʻra, Sen bu ulugʻ ishlarning barchasini qilding va bu ulugʻ vaʼdalarning hammasini oshkor etding. Ey Otam, Senga oʻxshagani yoʻq, Sendan boʻlak Ota ham yoʻq—bularning barini quloqlarimiz bilan eshitganmiz. Xalqing Isroilga kim teng keladi? U yer yuzidagi shunday yagona xalqki, Otamiz uni Oʻziga xalq qilib sotib olish uchun bordi; buyuk va dahshatli ishlar bilan Oʻzingga nom chiqarding, Misrdan sotib olgan xalqing oldidan xalqlarni quvib chiqarding. Xalqing Isroilni abadiy Oʻzingning xos xalqing qilding va Sen, ey Otam, ularning Otasi boʻlding. Endi, ey Otam, quling va uning xonadoni haqida aytgan soʻzing abadiy barqaror tursin; aytganingdek qilgin. U barqaror tursin, Sening noming esa abadiy ulugʻlanib: «Osmon qoʻshinlarining Otasi — Isroil ustidagi Otamizdir» deyilsin. Quling Dovudning xonadoni Sening huzuringda mustahkam boʻlsin. Zero Sen, ey Otam, qulingga uy quradiganingni oshkor etding—shuning uchun quling Sening huzuringda ibodat qilishga jurʼat topdi. Endi, ey Otam, Sen bizning Otamizsan; qulingga bu yaxshilikni vaʼda qilding. Endi Sen qulingning xonadonini duo qilishni ixtiyor etding, toki u Sening huzuringda abadiy davom etsin; zero Sen, ey Otam, uni duo qilding va u abadiy duolidir.”