ദാവീദുമായി നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടി
ദാവീദ് നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു ആലയം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവനിൽനിന്ന് കേൾക്കുംമുമ്പേ നാഥാൻ സമ്മതം മൂളുന്നു. ഉത്തരം അതിനെ തിരിച്ചിടുന്നു: നിന്റെ പിതാവ് നിനക്ക് ഒരു ഗൃഹം പണിയും, നിന്റെ മകൻ എന്റേത് പണിയും. ഇതിലൊന്നിലും തനിക്ക് പങ്കുണ്ടെന്നതിൽ ഉള്ളുലഞ്ഞ് ദാവീദ് ചെന്ന് ഇരിക്കുന്നു.
17 1ദാവീദ് തന്റെ അരമനയിൽ താമസമുറപ്പിച്ചശേഷം നാഥാൻ പ്രവാചകനോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ ദേവദാരുഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു; എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ പേടകമോ കൂടാരത്തിരശ്ശീലകൾക്കു കീഴിലാണ് ഇരിക്കുന്നത്.”
2നാഥാൻ ദാവീദിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ളതെല്ലാം ചെയ്യുക; നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നോടുകൂടെയുണ്ടല്ലോ.”
3എന്നാൽ ആ രാത്രിയിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം നാഥാനു ലഭിച്ചു:
4എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിനോടു ചെന്നു പറയുക: “നിന്റെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ വസിക്കേണ്ടതിന് എനിക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയുന്നവൻ നീയല്ല.” 5ഞാൻ ഇസ്രായേലിനെ കൊണ്ടുവന്ന നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെ ഞാൻ ഒരു ഭവനത്തിൽ വസിച്ചിട്ടില്ല—ഒരു കൂടാരത്തിൽനിന്നു മറ്റൊരു കൂടാരത്തിലേക്കും ഒരു നിവാസസ്ഥലത്തുനിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്കും ഞാൻ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
6എല്ലാ ഇസ്രായേലിനോടുംകൂടെ ഞാൻ എവിടെ നീങ്ങിയാലും, എന്റെ ജനത്തെ മേയ്ക്കാൻ ഞാൻ കല്പിച്ച ഇസ്രായേലിന്റെ ന്യായാധിപന്മാരിൽ ആരോടെങ്കിലും, ‘നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒരു ദേവദാരുഭവനം പണിയാത്തതെന്ത്?’ എന്നു ഞാൻ എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു വാക്കു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?
7ആകയാൽ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിനോടു പറയുക: “സ്വർഗസൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ അധിപതിയാകേണ്ടതിന് ആട്ടിൻപറ്റത്തെ പിന്തുടർന്നിരുന്ന മേച്ചിൽപ്പുറത്തുനിന്നു ഞാൻ നിന്നെ എടുത്തു. 8നീ പോയ എല്ലായിടത്തും ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; നിന്റെ ശത്രുക്കളെയെല്ലാം നിന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു ഛേദിച്ചുകളഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ മഹാന്മാരുടെ നാമംപോലെ ഞാൻ നിന്റെ നാമം വലുതാക്കും. 9എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന് ഞാൻ ഒരു സ്ഥലം നിയമിക്കും; അവർ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ വസിക്കേണ്ടതിനും ഇനി ഒരിക്കലും കലക്കം ഭവിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനും ഞാൻ അവരെ അവിടെ നട്ടുറപ്പിക്കും. മുമ്പെന്നപോലെ ദുഷ്ടന്മാർ ഇനി അവരെ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയില്ല, 10എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്മേൽ ഞാൻ ന്യായാധിപന്മാരെ നിയമിച്ച കാലംമുതൽ. നിന്റെ സകല ശത്രുക്കളെയും ഞാൻ കീഴ്പെടുത്തും. ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: നിന്റെ പിതാവ് നിനക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയും. 11നിന്റെ ആയുഷ്കാലം തികഞ്ഞ് നീ നിന്റെ പിതാക്കന്മാരോടുകൂടെ ചേരുമ്പോൾ, നിന്റെ ശേഷം നിന്റെ സന്തതിയെ, നിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ ഒരുവനെ, ഞാൻ ഉയർത്തും; അവന്റെ രാജത്വം ഞാൻ സ്ഥിരപ്പെടുത്തും. 12അവനാണ് എനിക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയുന്നവൻ; അവന്റെ സിംഹാസനം ഞാൻ എന്നേക്കും സ്ഥിരപ്പെടുത്തും. 13ഞാൻ അവന്റെ പിതാവായിരിക്കും; അവൻ എന്റെ പുത്രനായിരിക്കും. നിനക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്നവനിൽനിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞതുപോലെ എന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹം അവനിൽനിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളയുകയില്ല. 14എന്റെ ഭവനത്തിന്മേലും എന്റെ രാജ്യത്തിന്മേലും ഞാൻ അവനെ എന്നേക്കും നിയമിക്കും; അവന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും സ്ഥിരമായി നിലനില്ക്കും.”
15ഈ വാക്കുകളെല്ലാം ഈ ദർശനം മുഴുവനും നാഥാൻ ദാവീദിനോടു അറിയിച്ചു.
ദാവീദ് വിസ്മയത്തോടെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഇരിക്കുന്നു
16അപ്പോൾ ദാവീദുരാജാവ് അകത്തുചെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഇരുന്നു പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് എന്നെ ഇത്രത്തോളം കൊണ്ടുവരുവാൻ ഞാൻ ആർ? എന്റെ ഭവനം എന്ത്? 17എന്റെ പിതാവേ, ഇത് അങ്ങയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരു ചെറിയ കാര്യമെന്നപോലെ—അങ്ങയുടെ ദാസന്റെ ഭവനത്തെക്കുറിച്ച് വിദൂരഭാവിയോളം അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ പിതാവേ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി അങ്ങ് എന്നെ കടാക്ഷിച്ചുമിരിക്കുന്നു. 18അങ്ങയുടെ ദാസനെ ബഹുമാനിച്ചതിന് ദാവീദിന് അങ്ങയോട് ഇനി എന്തു പറയാൻ കഴിയും? അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ദാസനെ അറിയുന്നുവല്ലോ. 19എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ദാസനുവേണ്ടിയും അങ്ങയുടെ സ്വന്തം ഹൃദയപ്രകാരവും ഈ മഹാകാര്യങ്ങളെല്ലാം അങ്ങ് ചെയ്തു, ഈ മഹാവാഗ്ദാനങ്ങളെല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തിയുമിരിക്കുന്നു. 20എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയെപ്പോലെ ആരുമില്ല; അങ്ങല്ലാതെ മറ്റൊരു പിതാവുമില്ല; ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ചെവികൊണ്ടു കേട്ടിട്ടുള്ളതൊക്കെയുംപോലെതന്നെ. 21അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനെപ്പോലെ ആരുണ്ട്? നമ്മുടെ പിതാവ് തനിക്കുവേണ്ടി ഒരു ജനമായി വീണ്ടെടുക്കാൻ ചെന്ന, ഭൂമിയിലെ ഏകജാതിയാണല്ലോ അത്; അങ്ങ് ഈജിപ്തിൽനിന്നു വീണ്ടെടുത്ത അങ്ങയുടെ ജനത്തിന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു ജാതികളെ നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, വലുതും ഭയങ്കരവുമായ പ്രവൃത്തികളാൽ അങ്ങേക്കുതന്നെ ഒരു നാമം ഉണ്ടാക്കിയല്ലോ. 22അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനെ അങ്ങ് എന്നേക്കുമായി അങ്ങയുടെ സ്വന്തമാക്കി; എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് അവരുടെ പിതാവായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. 23ഇപ്പോൾ, എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ദാസനെക്കുറിച്ചും അവന്റെ ഭവനത്തെക്കുറിച്ചും അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്ത വചനം എന്നേക്കും നിലനില്ക്കട്ടെ; അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്യണമേ. 24അത് നിലനില്ക്കട്ടെ; ‘സ്വർഗസൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇസ്രായേലിന്മേൽ നമ്മുടെ പിതാവാകുന്നു’ എന്നു പറയത്തക്കവണ്ണം അങ്ങയുടെ നാമം എന്നേക്കും വലുതായി വളരട്ടെ. അങ്ങയുടെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ ഭവനം അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ. 25എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് അവന് ഒരു ഭവനം പണിയുമെന്ന് അങ്ങയുടെ ദാസന് അങ്ങ് വെളിപ്പെടുത്തിയല്ലോ—അതുകൊണ്ട് അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ പ്രാർഥിക്കാൻ അങ്ങയുടെ ദാസന് ധൈര്യം ലഭിച്ചു. 26ഇപ്പോൾ, എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാകുന്നു; ഈ നന്മ അങ്ങയുടെ ദാസന് അങ്ങ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 27ഇപ്പോൾ അങ്ങയുടെ ദാസന്റെ ഭവനം അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ എന്നേക്കും നിലനില്ക്കേണ്ടതിന് അതിനെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അങ്ങ് പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് അതിനെ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു, അത് എന്നേക്കും അനുഗൃഹീതമായിരിക്കും.”