Ons Vader se verbond met Dawid

Dawid wil vir ons Vader 'n huis bou, en Natan keur dit goed voordat hy van hom gehoor het. Die antwoord keer dit om: jou Vader sal vir jou 'n huis bou, en jou seun sal myne bou. Dawid gaan sit, oorweldig dat hy enigsins by dit alles betrek word.

Hoofstuk 17.

Nadat Dawid hom in sy huis gevestig het, het hy vir die profeet Natan gesê: “Kyk, ek woon in ’n sederhuis, maar die ark van ons Vader se verbond staan onder tentgordyne.”

Natan het vir Dawid geantwoord: “Doen alles wat in jou hart is, want ons Vader is met jou.”

Maar daardie nag het die woord van ons Vader tot Natan gekom:

Gaan sê vir Dawid, my dienaar: “So sê jou Vader: Jy is nie die een wat vir my ’n huis moet bou om in te woon nie.” Ek het nie in ’n huis gewoon van die dag af dat ek Israel laat optrek het tot nou toe nie—ek het van tent tot tent getrek, van woonplek tot woonplek.

Oral waar ek met die hele Israel getrek het, het ek ooit ’n woord gespreek met enige van Israel se rigters, wat ek beveel het om my volk op te pas, en gevra: ‘Waarom het julle nie vir my ’n sederhuis gebou nie?’

Sê dan vir my dienaar Dawid: “So sê die Vader van die hemelse leërskare: Ek het jou van die weiveld af geneem, van agter die skape af, om heerser oor my volk Israel te wees. Ek was met jou oral waar jy gegaan het, en ek het al jou vyande voor jou uitgeroei. Nou sal ek jou naam maak soos die naam van die grootstes op aarde. Ek sal vir my volk Israel ’n plek aanwys en hulle daar plant, sodat hulle in hulle eie tuiste kan woon en nooit weer versteur sal word nie. Goddelose mense sal hulle nie meer verdruk soos voorheen nie, vandat ek rigters oor my volk Israel aangestel het. Ek sal al jou vyande onderwerp. Ek sê vir jou: jou Vader sal vir jou ’n huis bou. Wanneer jou dae ten einde loop en jy gaan om by jou voorvaders te wees, sal ek jou nageslag ná jou verwek, een van jou seuns, en ek sal sy koninkryk bevestig. Hy is die een wat vir my ’n huis sal bou, en ek sal sy troon vir ewig bevestig. Ek sal sy Vader wees; hy sal my seun wees. Ek sal my verbondsliefde nie van hom wegneem soos ek dit weggeneem het van die een voor jou nie. Ek sal hom vir ewig oor my huis en my koninkryk aanstel; sy troon sal vir ewig vas staan.”

Natan het vir Dawid al hierdie woorde en hierdie hele visioen meegedeel.

Dawid sit in verwondering voor ons Vader

Toe gaan koning Dawid in, gaan sit voor ons Vader en sê: “Wie is ek, my Vader, en wat is my huis, dat u my so ver gebring het? En asof dit ’n geringe ding in u oë was, my Vader—u het gespreek oor u dienaar se huis wat tot in die verre toekoms sal reik, en u het na my gekyk soos na die grootste van mense, my Vader. Wat meer kan Dawid vir u sê omdat u u dienaar vereer? Want u ken u dienaar. My Vader, ter wille van u dienaar en volgens u eie hart het u al hierdie groot dinge gedoen, en al hierdie groot beloftes bekend gemaak. My Vader, niemand is soos u nie, daar is geen Vader behalwe u nie, volgens alles wat ons met ons ore gehoor het. Wie is soos u volk Israel, die een nasie op aarde wat ons Vader gegaan het om as ’n volk vir homself te verlos, en vir uself ’n naam gemaak het deur groot en ontsagwekkende dade, en nasies voor u volk uitgedryf het, wat u uit Egipte verlos het? U het u volk Israel vir ewig u eie gemaak, en u, my Vader, het hulle Vader geword. Nou, my Vader, laat die woord wat u oor u dienaar en sy huis gespreek het, vir ewig vas staan; doen soos u gespreek het. Laat dit vas staan, en laat u naam vir ewig groot word, sodat daar gesê word: ‘Die Vader van die hemelse leërskare is ons Vader oor Israel.’ Laat u dienaar Dawid se huis voor u bevestig word. Want u, my Vader, het vir u dienaar geopenbaar dat u vir hom ’n huis sal bou—daarom het u dienaar die moed gevind om voor u te bid. Nou, my Vader, u is ons Vader; u het vir u dienaar hierdie goeie ding beloof. Nou het u verkies om u dienaar se huis te seën, sodat dit vir ewig voor u kan voortbestaan; want u, my Vader, het dit geseën, en dit is vir ewig geseënd.”