Α΄ Χρονικών 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Αφού ο Δαβίδ εγκαταστάθηκε στο σπίτι του, είπε στον προφήτη Νάθαν: «Κοίτα, εγώ κατοικώ σε σπίτι από κέδρο, ενώ η κιβωτός της διαθήκης του Πατέρα μας βρίσκεται κάτω από τα παραπετάσματα μιας σκηνής».

²Ο Νάθαν απάντησε στον Δαβίδ: «Κάνε όλα όσα έχεις στην καρδιά σου, γιατί ο Πατέρας μας είναι μαζί σου».

³Όμως εκείνη τη νύχτα ήρθε στον Νάθαν ο λόγος του Πατέρα μας:

⁴Πήγαινε να πεις στον Δαβίδ, τον δούλο μου: «Αυτά λέει ο Πατέρας σου: Δεν είσαι εσύ αυτός που θα μου χτίσει σπίτι για να κατοικήσω». ⁵Δεν κατοίκησα σε σπίτι από την ημέρα που ανέβασα τον Ισραήλ μέχρι σήμερα — μετακινήθηκα από σκηνή σε σκηνή, από κατοικία σε κατοικία.

⁶Όπου κι αν μετακινήθηκα μαζί με όλο τον Ισραήλ, μίλησα ποτέ σε κανέναν από τους κριτές του Ισραήλ, που τους πρόσταξα να ποιμαίνουν τον λαό μου, ρωτώντας: «Γιατί δεν μου χτίσατε σπίτι από κέδρο;»

⁷Γι’ αυτό πες στον δούλο μου τον Δαβίδ: «Αυτά λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών: Εγώ σε πήρα από το βοσκοτόπι, από το να ακολουθείς το κοπάδι, για να γίνεις άρχοντας πάνω στον λαό μου τον Ισραήλ. ⁸Ήμουν μαζί σου παντού όπου πήγες, και αφάνισα όλους τους εχθρούς σου μπροστά σου. Τώρα θα κάνω το όνομά σου σαν το όνομα των πιο μεγάλων της γης. ⁹Θα ορίσω έναν τόπο για τον λαό μου τον Ισραήλ και θα τους φυτέψω εκεί, για να κατοικούν στο δικό τους σπίτι, χωρίς να ταράζονται ποτέ ξανά. Οι κακοί άνθρωποι δεν θα τους καταπιέζουν πια όπως πριν, ¹⁰από τότε που όρισα κριτές πάνω στον λαό μου τον Ισραήλ. Θα υποτάξω όλους τους εχθρούς σου. Σου λέω: ο Πατέρας σου θα σου χτίσει σπίτι. ¹¹Όταν τελειώσουν οι μέρες σου και πας να είσαι με τους προγόνους σου, θα αναδείξω τον απόγονό σου ύστερα από σένα, έναν από τους γιους σου, και θα στερεώσω τη βασιλεία του. ¹²Αυτός θα μου χτίσει σπίτι, και θα στερεώσω τον θρόνο του για πάντα. ¹³Εγώ θα είμαι ο Πατέρας του· αυτός θα είναι ο γιος μου. Δεν θα του αφαιρέσω την αγάπη της διαθήκης μου, όπως την αφαίρεσα από εκείνον που ήταν πριν από σένα. ¹⁴Θα τον βάλω πάνω στο σπίτι μου και στη βασιλεία μου για πάντα· ο θρόνος του θα μένει στερεός για πάντα».

¹⁵Ο Νάθαν ανέφερε στον Δαβίδ όλα αυτά τα λόγια και ολόκληρο αυτό το όραμα.

Ο Δαβίδ κάθεται με θαυμασμό μπροστά στον Πατέρα μας

¹⁶Τότε ο βασιλιάς Δαβίδ μπήκε, κάθισε μπροστά στον Πατέρα μας και είπε: «Ποιος είμαι εγώ, Πατέρα μου, και ποιο είναι το σπίτι μου, που με έφερες ως εδώ; ¹⁷Και σαν να ήταν αυτό μικρό πράγμα στα μάτια σου, Πατέρα μου — μίλησες για το σπίτι του δούλου σου που φτάνει στο μακρινό μέλλον, και με είδες σαν τον πιο μεγάλο ανάμεσα στους ανθρώπους, Πατέρα μου. ¹⁸Τι περισσότερο μπορεί να σου πει ο Δαβίδ για την τιμή που έκανες στον δούλο σου; Γιατί εσύ γνωρίζεις τον δούλο σου. ¹⁹Πατέρα μου, για χάρη του δούλου σου και σύμφωνα με τη δική σου καρδιά, έκανες όλα αυτά τα μεγάλα έργα, φανερώνοντας όλες αυτές τις μεγάλες υποσχέσεις. ²⁰Πατέρα μου, κανείς δεν είναι σαν εσένα, κανένας Πατέρας δεν υπάρχει εκτός από σένα, σύμφωνα με όλα όσα ακούσαμε με τα αυτιά μας. ²¹Ποιος είναι σαν τον λαό σου τον Ισραήλ, το μοναδικό έθνος στη γη που ο Πατέρας μας πήγε να το λυτρώσει ως λαό δικό του, κάνοντας για τον εαυτό σου όνομα με μεγάλα και φοβερά έργα, διώχνοντας έθνη μπροστά από τον λαό σου, που τον λύτρωσες από την Αίγυπτο; ²²Έκανες τον λαό σου τον Ισραήλ ολοδικό σου για πάντα, και εσύ, Πατέρα μου, έγινες ο Πατέρας τους. ²³Τώρα, Πατέρα μου, ας μείνει για πάντα ο λόγος που είπες για τον δούλο σου και το σπίτι του· κάνε όπως μίλησες. ²⁴Ας μείνει, και ας μεγαλώσει το όνομά σου για πάντα, ώστε να λέγεται: “Ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών είναι ο Πατέρας μας πάνω στον Ισραήλ”. Ας στερεωθεί μπροστά σου το σπίτι του δούλου σου του Δαβίδ. ²⁵Γιατί εσύ, Πατέρα μου, φανέρωσες στον δούλο σου ότι θα του χτίσεις σπίτι — γι’ αυτό ο δούλος σου βρήκε το θάρρος να προσευχηθεί μπροστά σου. ²⁶Τώρα, Πατέρα μου, εσύ είσαι ο Πατέρας μας· υποσχέθηκες στον δούλο σου αυτό το καλό πράγμα. ²⁷Τώρα θέλησες να ευλογήσεις το σπίτι του δούλου σου, ώστε να μένει μπροστά σου για πάντα· γιατί εσύ, Πατέρα μου, το ευλόγησες, και είναι ευλογημένο για πάντα».