Α΄ Χρονικών 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Έφεραν την κιβωτό του Πατέρα μας και την τοποθέτησαν μέσα στη σκηνή που είχε στήσει γι’ αυτήν ο Δαβίδ, και πρόσφεραν ολοκαυτώματα και ειρηνικές θυσίες μπροστά στον Πατέρα μας. ²Όταν ο Δαβίδ τελείωσε να προσφέρει τα ολοκαυτώματα και τις ειρηνικές θυσίες, ευλόγησε τον λαό στο όνομα του Πατέρα μας. ³Έπειτα μοίρασε σε κάθε Ισραηλίτη, άντρα και γυναίκα, ένα καρβέλι ψωμί, μια πίτα από χουρμάδες και μια πίτα από σταφίδες.

⁴Όρισε μερικούς από τους Λευίτες να υπηρετούν μπροστά στην κιβωτό του Πατέρα μας, να επικαλούνται, να ευχαριστούν και να υμνούν τον Πατέρα μας. ^a a v4 Το «επικαλούμαι» σημαίνει να καλώ το όνομα του Θεού — να τον καλώ με προσευχή και δημόσια διακήρυξη. ⁵Ο Ασάφ ήταν ο αρχηγός, και δεύτερος μετά απ’ αυτόν ο Ζαχαρίας, έπειτα ο Ιεϊήλ, ο Σεμιραμώθ, ο Ιεχιήλ, ο Ματτιθίας, ο Ελιάβ, ο Βεναΐας, ο Ωβήδ-Εδώμ και ο Ιεϊήλ, με άρπες και λύρες· και ο Ασάφ ηχούσε τα κύμβαλα. ⁶Ο Βεναΐας και ο Ιααζιήλ, οι ιερείς, έπρεπε να σαλπίζουν τακτικά μπροστά στην κιβωτό της διαθήκης του Πατέρα μας.

Το τραγούδι ευχαριστίας του Δαβίδ προς τον Πατέρα μας

⁷Εκείνη την ημέρα, για πρώτη φορά ο Δαβίδ όρισε τον Ασάφ και τους αδελφούς του να ευχαριστούν τον Πατέρα μας: ⁸Ευχαριστείτε τον Πατέρα μας· επικαλεστείτε το όνομά του· διακηρύξτε τα έργα του ανάμεσα στους λαούς! ⁹Τραγουδήστε σ’ αυτόν· ψάλτε ύμνους σ’ αυτόν· διηγηθείτε όλα τα θαυμαστά του έργα! ¹⁰Καυχηθείτε για το άγιο όνομά του· ας χαρούν οι καρδιές εκείνων που αναζητούν τον Πατέρα μας! ¹¹Αναζητήστε τον Πατέρα μας και τη δύναμή του· αναζητείτε την παρουσία του ακατάπαυστα! ¹²Θυμηθείτε τα θαυμαστά έργα που έκανε, τα θαύματά του και τις κρίσεις που εξήγγειλε. ¹³Εσείς, απόγονοι του Ισραήλ του δούλου του, εσείς, γιοι του Ιακώβ, οι εκλεκτοί του! ¹⁴Αυτός είναι ο Πατέρας μας· οι κρίσεις του είναι σ’ όλη τη γη. ¹⁵Θυμηθείτε τη διαθήκη του παντοτινά, τον λόγο που πρόσταξε για 1.000 γενιές, ¹⁶τη διαθήκη που έκανε με τον Αβραάμ, τον όρκο του στον Ισαάκ, ¹⁷που την επιβεβαίωσε στον Ιακώβ ως νόμο, στον Ισραήλ ως αιώνια διαθήκη, ¹⁸λέγοντας: «Σ’ εσένα θα δώσω τη γη Χαναάν ως κληρονομιά που σου αναλογεί». ¹⁹Όταν ήσασταν λίγοι στον αριθμό, ασήμαντοι και ξένοι στη γη, ²⁰περιπλανώμενοι από έθνος σε έθνος, από το ένα βασίλειο σε άλλον λαό, ²¹δεν άφησε κανέναν να τους καταπιέσει· επέπληξε βασιλιάδες εξαιτίας τους,

²²«Μην αγγίζετε τους χρισμένους μου, και μην κάνετε κακό στους προφήτες μου!»

²³Τραγουδήστε στον Πατέρα μας, όλη η γη! Διακηρύσσετε τη σωτηρία του μέρα με τη μέρα. ²⁴Διαδώστε τα ένδοξα έργα του ανάμεσα στα έθνη· πείτε σε κάθε λαό τα θαυμαστά που έκανε! ²⁵Γιατί μέγας είναι ο Πατέρας μας, και άξιος κάθε ύμνου· αυτόν πρέπει να φοβόμαστε πάνω απ’ όλους τους θεούς. ²⁶Γιατί όλοι οι θεοί των λαών είναι είδωλα, όμως ο Πατέρας μας έκανε τους ουρανούς. ²⁷Λαμπρότητα και μεγαλείο υπάρχουν μπροστά του· δύναμη και χαρά στην κατοικία του. ²⁸Αποδώστε στον Πατέρα μας, όλες οι οικογένειες των λαών, αποδώστε στον Πατέρα μας δόξα και δύναμη! ²⁹Αποδώστε στον Πατέρα μας τη δόξα που ανήκει στο όνομά του· φέρτε προσφορά κι ελάτε μπροστά του! Προσκυνήστε τον Πατέρα μας μέσα στη λαμπρότητα της αγιότητας. ³⁰Τρέμετε μπροστά του, όλη η γη! Πράγματι, ο κόσμος είναι στέρεα θεμελιωμένος· ποτέ δεν θα σαλευτεί. ³¹Ας χαρούν οι ουρανοί, κι ας αγάλλεται η γη, κι ας λένε ανάμεσα στα έθνη: «Ο Πατέρας μας βασιλεύει!» ³²Ας βροντήξει η θάλασσα, κι όλα όσα τη γεμίζουν· ας αγάλλονται οι αγροί, κι όλα όσα βρίσκονται σ’ αυτούς! ³³Τότε τα δέντρα του δάσους θα τραγουδήσουν από χαρά μπροστά στον Πατέρα μας, γιατί έρχεται να κρίνει τη γη. ³⁴Ευχαριστείτε τον Πατέρα μας, γιατί είναι αγαθός· γιατί η πιστή του αγάπη μένει παντοτινά! ³⁵Πείτε ακόμη: «Σώσε μας, Πατέρα μας· μάζεψέ μας και λύτρωσέ μας μέσα από τα έθνη, για να ευχαριστούμε το άγιο όνομά σου και να καυχιόμαστε για τον αίνο σου». ³⁶Ευλογημένος ο Πατέρας μας, από αιώνα σε αιώνα! Τότε όλος ο λαός είπε: «Αμήν!» και ύμνησε τον Πατέρα μας.

Η λατρεία καθιερώνεται μπροστά στην κιβωτό του Πατέρα μας

³⁷Έτσι ο Δαβίδ άφησε εκεί τον Ασάφ και τους αδελφούς του μπροστά στην κιβωτό της διαθήκης του Πατέρα μας, να υπηρετούν τακτικά μπροστά στην κιβωτό, όπως απαιτούσε η κάθε μέρα, ³⁸και τον Ωβήδ-Εδώμ με τους εξήντα οκτώ αδελφούς του· ο Ωβήδ-Εδώμ, ο γιος του Ιεδουθούν, και ο Οσά έπρεπε να είναι θυρωροί. ³⁹Και ο Σαδώκ, ο ιερέας, και οι συνιερείς του υπηρετούσαν μπροστά στη σκηνή του Πατέρα μας, στον υψηλό τόπο που ήταν στη Γαβαών, ^b b v39 Ο «υψηλός τόπος» ήταν ένας υπαίθριος τόπος λατρείας, συχνά χτισμένος σε ψηλό έδαφος. ⁴⁰για να προσφέρουν ολοκαυτώματα στον Πατέρα μας πάνω στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων τακτικά, πρωί και βράδυ, σύμφωνα με όλα όσα είναι γραμμένα στον νόμο του Πατέρα μας, που τον πρόσταξε στον Ισραήλ. ⁴¹Μαζί τους ήταν ο Αιμάν και ο Ιεδουθούν και οι υπόλοιποι που είχαν εκλεγεί και οριστεί ονομαστικά, για να ευχαριστούν τον Πατέρα μας, γιατί η πιστή του αγάπη μένει παντοτινά. ⁴²Ο Αιμάν και ο Ιεδουθούν είχαν μαζί τους σάλπιγγες και κύμβαλα για να τα ηχούν, και όργανα για τα ιερά τραγούδια του Πατέρα μας. Οι γιοι του Ιεδουθούν ήταν τοποθετημένοι στην πύλη. ⁴³Τότε όλος ο λαός έφυγε, ο καθένας στο σπίτι του, και ο Δαβίδ γύρισε για να ευλογήσει το δικό του σπιτικό.