1 Babad 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Pethine Rama kita banjur digawa lan diselehake ing jero tarub kang wis diadegake Prabu Dawud kanggo pethi mau, sarta wong-wong padha nyaosake kurban obaran lan kurban karahayon ing ngarsane Rama kita. ²Bareng Prabu Dawud wis rampung anggone nyaosake kurban obaran lan kurban karahayon, banjur mberkahi rakyat kanthi asmane Rama kita. ³Banjur saben wong Israel, lanang lan wadon, padha diwenehi roti saglundung, jadah kurma, lan jadah kismis.

⁴Panjenengane netepake sawetara wong Lewi supaya leladi ing ngarsane Pethine Rama kita, yaiku kanggo nyebut asma, ngaturake panuwun, lan memuji marang Rama kita. ^a a v4 “Nyebut asma” iku tegese nyebut asmane Gusti Allah — nguwuh marang Panjenengane ing pandonga lan ing paseksen umum. ⁵Asaf dadi pangarep, dene wong nomer loro yaiku Zakharia, banjur Yeiel, Semiramot, Yehiel, Matica, Eliab, Benaya, Obed-edom, lan Yeiel, kanthi clempung lan kecapi; dene Asaf nabuh kecer. ⁶Imam Benaya lan imam Yahaziel tansah ngunekake kalasangka ing ngarsane Pethi prajanjiane Rama kita.

Kidung Panuwun Prabu Dawud marang Rama kita

⁷Ing dina iku Prabu Dawud kaping pisanan netepake Asaf lan para sedulure supaya ngaturake panuwun marang Rama kita: ⁸Padha saosa panuwun marang Rama kita; padha nyebuta asmane; wartakna pakaryane ing antarane para bangsa! ⁹Padha ngidunga kagem Panjenengane; padha ngidungna pamuji konjuk Panjenengane; caritakna sakabehe pakaryane kang nggumunake! ¹⁰Padha bungaha ing asmane kang suci; muga atine para wong kang padha ngupaya Rama kita padha bungah! ¹¹Padha upayanen Rama kita lan kakuwatane; padha upayanen ngarsane tanpa kendhat! ¹²Padha elinga marang pakaryan nggumunake kang wis katindakake, mukjijate lan pangadilan kang wis kadhawuhake. ¹³He, para turune Israel abdine, para turune Yakub, kang padha pinilih! ¹⁴Panjenengane iku Rama kita; pangadilane ngebaki salumahing bumi. ¹⁵Padha elinga marang prajanjiane ing salawase, pangandika kang didhawuhake kanggo sewu turunan, ¹⁶prajanjian kang digawe karo Abraham, sumpahe marang Iskak, ¹⁷kang kasantosakake marang Yakub minangka katetepan, marang Israel minangka prajanjian langgeng, ¹⁸pangandikane, “Tanah Kanaan bakal Dakparingake marang kowe minangka panduman warisanmu.” ¹⁹Nalika kowe isih sithik cacahe, ora pati dianggep, lan dadi wong manca ing tanah kono, ²⁰ngumbara saka bangsa menyang bangsa, saka sawijining karajan menyang umat liyane, ²¹Panjenengane ora nglilani sapa bae nindhes wong-wong mau; para raja padha didukani marga saka wong-wong mau,

²²“Aja padha ndemek wong-wong jebadanKu, lan aja gawe cilaka para nabiKu!”

²³He salumahing bumi, padha ngidunga kagem Rama kita! Wartakna karahayon paparinge saka dina menyang dina. ²⁴Wartakna pakaryane kang mulya ing antarane para bangsa; critakna marang saben umat prakara-prakara ngeram-eramake kang wis katindakake! ²⁵Awit Rama kita iku agung, lan pantes banget kapuji; Panjenengane kudu diurmati ngungkuli sakabehe allah. ²⁶Awit sakabehe allahe para bangsa iku mung brahala, nanging Rama kita kang nitahake langit. ²⁷Kaagungan lan kamulyan ana ing ngarsane; kakuwatan lan kabungahan ana ing daleme. ²⁸He sakabehe brayat para bangsa, padha saosna marang Rama kita, saosna marang Rama kita kamulyan lan kakuwatan! ²⁹Saosna marang Rama kita kamulyan kang murwat kanggo asmane; padha nggawaa kurban lan sowana ing ngarsane Panjenengane! Padha nyembaha marang Rama kita ing kaendahane kasucen. ³⁰He salumahing bumi, padha gumetera ing ngarsane! Satemene, jagad iki wis katetepake kanthi santosa; ora bakal gonjing ing salawase. ³¹Muga langit padha bungaha, lan muga bumi padha bingaha, lan muga wong-wong padha ngucapa ing antarane para bangsa, “Rama kita jumeneng Ratu!” ³²Muga sagara umoba, dalah samubarang kang ngebaki sagara iku; muga ara-ara padha surak-suraka, lan samubarang kang ana ing jerone! ³³Nuli wit-witan ing alas bakal padha ngidung kabungahan ing ngarsane Rama kita, awit Panjenengane rawuh ngadili bumi. ³⁴Padha saosa panuwun marang Rama kita, awit Panjenengane iku becik; awit sih-kadarmane langgeng ing salawase! ³⁵Apa maneh padha munjuka: “Dhuh Rama, mugi kawula sami Paduka paringi karahayon; kawula sami Paduka klempakna lan Paduka luwarna saking antawisipun para bangsa, supados kawula sami saged ngaturaken panuwun dhateng asma Paduka ingkang suci saha bingah-bingah wonten ing pepujian dhateng Paduka.” ³⁶Rama kita mugi pinujia, wiwit ing kalanggengan ngantos dumugi ing kalanggengan! Banjur rakyat kabeh padha matur, “Amin!” sarta memuji marang Rama kita.

Pangibadah Katata ing Ngarsane Pethine Rama kita

³⁷Mulane Prabu Dawud ninggal Asaf lan para sedulure ana ing kono, ing ngarsane Pethi prajanjiane Rama kita, supaya tansah leladi ing ngarsane pethi mau miturut kabutuhane saben dina, ³⁸lan Obed-edom karo para sedulure kang cacahe sewidak wolu; Obed-edom anake Yedutun lan Hosa padha dadi juru-jaga gapura. ³⁹Imam Zadok lan para imam kancane padha leladi ing ngarsane Tarub Sucine Rama kita ing papan dhuwur kang ana ing Gibeon, ^b b v39 “Papan dhuwur” iku papan pangibadah ing jaba, kang asring digawe ing panggonan kang dhuwur. ⁴⁰supaya tansah nyaosake kurban obaran marang Rama kita ana ing misbyah kurban obaran, esuk lan sore, cundhuk karo sakabehe kang katulis ing angger-anggere Rama kita, kang wis didhawuhake marang Israel. ⁴¹Bareng karo wong-wong mau ana Heman lan Yedutun sarta wong liyane kang wis padha dipilih lan katetepake miturut jenenge, kanggo ngaturake panuwun marang Rama kita, awit sih-kadarmane langgeng ing salawase. ⁴²Heman lan Yedutun padha nyekel kalasangka lan kecer kang kudu diunekake, sarta piranti-piranti kanggo kidung suci kagem Rama kita. Para anake Yedutun kapapanake ana ing gapura. ⁴³Banjur rakyat kabeh padha mulih, saben wong menyang omahe dhewe-dhewe, lan Prabu Dawud mulih prelu mberkahi brayate dhewe.