1 Księga Kronik 16

16 ¹Przynieśli Arkę naszego Ojca i ustawili ją w namiocie, który Dawid dla niej rozbił, i składali ofiary całopalne oraz ofiary pojednania przed naszym Ojcem. ²Gdy Dawid skończył składanie ofiar całopalnych i ofiar pojednania, pobłogosławił lud w imieniu naszego Ojca. ³I rozdał każdemu Izraelicie, zarówno mężczyznom, jak i kobietom, po bochenku chleba, placku z daktyli i placku z rodzynek.

⁴Ustanowił niektórych spośród Lewitów, aby pełnili służbę przed Arką naszego Ojca, aby wzywali, dziękowali i wysławiali naszego Ojca. ^a a v4 „Wzywać” znaczy przyzywać imienia Boga — wołać do niego w modlitwie i publicznym głoszeniu. ⁵Asaf był przełożonym, a drugim po nim Zachariasz, następnie Jeiel, Szemiramot, Jechiel, Mattitiasz, Eliab, Benajasz, Obed-Edom i Jeiel, z harfami i cytrami; a Asaf grał na cymbałach. ⁶Kapłani Benajasz i Jachaziel mieli stale trąbić na trąbach przed Arką Przymierza naszego Ojca.

Pieśń dziękczynna Dawida dla naszego Ojca

⁷W tym dniu Dawid po raz pierwszy ustanowił Asafa i jego braci, aby dziękowali naszemu Ojcu: ⁸Dziękujcie naszemu Ojcu; wzywajcie jego imienia; głoście jego czyny wśród ludów! ⁹Śpiewajcie mu; grajcie mu pieśni pochwalne; opowiadajcie o wszystkich jego cudownych dziełach! ¹⁰Chlubcie się jego świętym imieniem; niech się radują serca tych, którzy szukają naszego Ojca! ¹¹Szukajcie naszego Ojca i jego mocy; szukajcie jego oblicza nieustannie! ¹²Pamiętajcie o cudownych dziełach, których dokonał, o jego cudach i wyrokach, które wypowiedział. ¹³Wy, synowie Izraela, jego sługi, wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy! ¹⁴On jest naszym Ojcem; jego wyroki są po całej ziemi. ¹⁵Pamiętajcie o jego przymierzu na wieki, o słowie, które nakazał dla tysiąca pokoleń, ¹⁶o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze, którą złożył Izaakowi, ¹⁷które potwierdził Jakubowi jako ustawę, Izraelowi jako wieczne przymierze, ¹⁸mówiąc: „Tobie dam ziemię Kanaan jako wyznaczone ci dziedzictwo”. ¹⁹Gdy byliście nieliczni, mało znaczący i obcy w tej ziemi, ²⁰wędrując od narodu do narodu, od jednego królestwa do innego ludu, ²¹nikomu nie pozwolił ich uciskać; z ich powodu karcił królów,

²²„Nie dotykajcie moich pomazańców i nie czyńcie krzywdy moim prorokom!”

²³Śpiewaj naszemu Ojcu, cała ziemio! Głoście jego zbawienie dzień po dniu. ²⁴Rozgłaszajcie jego chwalebne czyny wśród narodów; opowiadajcie wszystkim ludom o zdumiewających rzeczach, których dokonał! ²⁵Bo wielki jest nasz Ojciec i godzien wielkiej chwały; należy się go bać ponad wszystkich bogów. ²⁶Bo wszyscy bogowie ludów to bożki, ale nasz Ojciec uczynił niebiosa. ²⁷Blask i majestat są przed jego obliczem; moc i radość są w jego przybytku. ²⁸Oddajcie naszemu Ojcu, wszystkie rody ludów, oddajcie naszemu Ojcu chwałę i moc! ²⁹Oddajcie naszemu Ojcu chwałę należną jego imieniu; przynieście dar i przyjdźcie przed jego oblicze! Oddajcie pokłon naszemu Ojcu w ozdobie świętości. ³⁰Drżyj przed nim, cała ziemio! Zaiste, świat jest mocno utwierdzony; nigdy się nie zachwieje. ³¹Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, i niech mówią wśród narodów: „Nasz Ojciec króluje!” ³²Niech zaszumi morze i wszystko, co je napełnia; niech się radują pola i wszystko, co jest na nich! ³³Wtedy drzewa leśne będą śpiewać z radości przed naszym Ojcem, bo przychodzi, aby sądzić ziemię. ³⁴Dziękujcie naszemu Ojcu, bo jest dobry; bo jego wierna miłość trwa na wieki! ³⁵Powiedzcie też: „Wybaw nas, nasz Ojcze; zgromadź nas i wyrwij spośród narodów, abyśmy dziękowali twojemu świętemu imieniu i chlubili się twoją chwałą”. ³⁶Błogosławiony niech będzie nasz Ojciec, od wieków na wieki! Wtedy cały lud powiedział: „Amen!” — i wysławiał naszego Ojca.

Uwielbienie ustanowione przed Arką naszego Ojca

³⁷Tak więc Dawid pozostawił tam Asafa i jego braci przed Arką Przymierza naszego Ojca, aby stale pełnili służbę przed arką, jak wymagał tego każdy dzień, ³⁸oraz Obed-Edoma z jego sześćdziesięcioma ośmioma braćmi; Obed-Edom, syn Jedutuna, i Chosa mieli być odźwiernymi. ³⁹A kapłan Sadok i jego współkapłani pełnili służbę przed przybytkiem naszego Ojca na wyżynie, która była w Gibeonie, ^b b v39 „Wyżyna” była miejscem kultu pod gołym niebem, często zbudowanym na wzniesieniu. ⁴⁰aby stale składali naszemu Ojcu ofiary całopalne na ołtarzu całopalenia, rano i wieczorem, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w prawie naszego Ojca, które nakazał Izraelowi. ⁴¹Z nimi byli Heman i Jedutun oraz reszta wybranych i wyznaczonych imiennie, aby dziękowali naszemu Ojcu, bo jego wierna miłość trwa na wieki. ⁴²Heman i Jedutun mieli przy sobie trąby i cymbały, aby na nich grać, oraz instrumenty do świętych pieśni naszego Ojca. Synowie Jedutuna stali przy bramie. ⁴³Potem cały lud rozszedł się, każdy do swojego domu, a Dawid wrócił, aby pobłogosławić swój własny dom.