Rama Urang Linggih Deui di Tengah-tengah Umat-Na

Peti diteundeun di jero kémahna, sarta Daud ngabagikeun roti jeung kuéh ka unggal urang Israil, tuluy masrahkeun ka Asap hiji kidung sukur ka Rama urang: béjakeun ka bangsa-bangsa, émut kana perjangjian, téangan Mantenna salawasna. Ibadah rutin diatur di dua tempat, sabab Kemah Suci masih ngadeg di Gibeon.

Pasal 16.

Peti Rama urang tuluy dibawa, terus diteundeun di jero kemah anu geus didegkeun ku Daud pikeun eta, tuluy maranehna ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihan ka payuneun Rama urang. Sanggeus Daud rengse ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihan, anjeunna ngaberkahan rahayat kalawan asma Rama urang. Tuluy anjeunna ngabagikeun ka unggal urang Israil, boh lalaki boh awewe, sasiki roti, sapotong kueh korma, jeung sapotong kueh kismis.

Anjeunna ngangkat sawatara urang Lewi pikeun ngalakonan pangladen di payuneun Peti Rama urang, pikeun nyambat, muji sukur, jeung ngagungkeun Rama urang. ^a Asap jadi pamingpinna, ari nu kadua nya eta Jakaria, tuluy Yeiel, Semiramot, Yehiel, Matica, Eliab, Benaya, Obed-edom, jeung Yeiel, marawa kacapi jeung siter; ari Asap anu nakolan kecrek. Benaya jeung Yahasiel, nya eta para imam, kudu niup tarompet terus-terusan di payuneun Peti Perjangjian Rama urang.

Kidung Panarima Daud ka Rama Urang

Dina poe eta, Daud pangheulana ngangkat Asap jeung dulur-dulurna pikeun muji sukur ka Rama urang: Muji sukur ka Rama urang; sambat asma-Na; wawarkeun pagawean-Na ka sakabeh bangsa! Kawihkeun ka Mantenna; haturkeun puji-pujian ka Mantenna; caritakeun sagala padamelan-Na anu endah! Agungkeun asma-Na nu suci; sing bungah hate jalma-jalma anu neangan Rama urang! Teangan Rama urang jeung kakawasaan-Na; teangan hadirat-Na terus-terusan! Sing inget kana padamelan-Na anu endah, kana mujijat-mujijat-Na jeung kana putusan-putusan anu geus dikedalkeun ku Mantenna. He, maraneh turunan Israil, abdi-Na, maraneh anak-anak Yakub, nu geus dipilih ku Mantenna! Mantenna teh Rama urang; putusan-Na nyampak di sakuliah bumi. Sing inget kana perjangjian-Na salalanggengna, kana pangandika anu diparentahkeun ku Mantenna pikeun 1.000 turunan, nya eta perjangjian anu diadegkeun ku Mantenna jeung Ibrahim, sumpah-Na ka Ishak, anu dikuatkeun ku Mantenna ka Yakub minangka katangtuan, ka Israil minangka perjangjian anu langgeng, ku dawuhan-Na, “Ka maraneh ku Kami rek dibikeun tanah Kanaan jadi warisan bagian maraneh.” Waktu maraneh mangrupa jelema saeutik, teu pira, jeung nu ngumbara di eta tanah, ngalalana ti hiji bangsa ka bangsa sejen, ti hiji karajaan ka bangsa anu lianna, Mantenna henteu ngidinan saha bae nindes maranehna; Mantenna nyeukseukan raja-raja ku karana maranehna,

“Ulah nyabak jalma-jalma anu diurapan ku Kami, jeung ulah nyilakakeun nabi-nabi Kami!”

Kawihkeun ka Rama urang, he sakuliah bumi! Wawarkeun kasalametan ti Mantenna poe ka poe. Embarkeun padamelan-Na anu mulya ka antara bangsa-bangsa; caritakeun ka unggal bangsa perkara-perkara endah anu geus dipidamel ku Mantenna! Sabab Rama urang teh maha agung, jeung pangpantesna dipuji; Mantenna kudu dipikagimir ngungkulan sakabeh allah. Sabab sakabeh allah bangsa-bangsa teh ngan brahala, tapi Rama urang anu ngadamel langit. Kaagungan jeung kamulyaan aya di payuneun Mantenna; kakuatan jeung kabungah aya di tempat linggih-Na. Haturkeun ka Rama urang, he sakabeh kulawarga bangsa-bangsa, haturkeun ka Rama urang kamulyaan jeung kakuatan! Haturkeun ka Rama urang kamulyaan anu layak pikeun asma-Na; bawa kurban jeung sumping ka payuneun Mantenna! Sembah Rama urang dina kaagungan kasucian. Gumeter di payuneun Mantenna, he sakuliah bumi! Saestuna, jagat geus diadegkeun pageuh; moal bisa oyag salalawasna. Sing bungah langit, sing gumbira bumi, sarta sing cacarita di antara bangsa-bangsa, “Rama urang jumeneng Raja!” Sing ngaguruh laut jeung sagala eusina; sing suka-bungah tegalan jeung sagala anu aya di jerona! Geus kitu tangkal-tangkal di leuweung bakal ngawih bawaning bungah di payuneun Rama urang, sabab Mantenna sumping pikeun ngahakiman bumi. Muji sukur ka Rama urang, sabab Mantenna teh sae; sabab kaasih perjangjian-Na langgeng salalanggengna! Ucapkeun deui, “Salametkeun abdi sadaya, nun Ama; kumpulkeun sareng luputkeun abdi sadaya ti antara bangsa-bangsa, supados abdi sadaya tiasa muji sukur ka asma Ama nu suci sareng reueus ku pamujian ka Ama.” Mulya Rama urang, ti salawasna nepi ka salawasna! Geus kitu sakabeh rahayat ngucap, “Amin!” sarta muji ka Rama urang.

Ibadah Diadegkeun di Payuneun Peti Rama Urang

Nya kitu, Daud ninggalkeun Asap jeung dulur-dulurna di dinya di payuneun Peti Perjangjian Rama urang, pikeun ngalakonan pangladen terus-terusan di payuneun eta peti luyu jeung kaperluan unggal poe, katut Obed-edom jeung dulur-dulurna anu genep puluh dalapan urang; ari Obed-edom bin Yedutun jeung Hosa kudu jadi tukang jaga gapura. Ari Imam Sadok jeung batur-baturna sasama imam ngalakonan pangladen di payuneun Kemah Suci Rama urang di tempat luhur anu aya di Gibeon, ^b pikeun ngahaturkeun kurban beuleuman ka Rama urang dina altar kurban beuleuman terus-terusan, isuk-isuk jeung sore, luyu jeung sagala anu geus ditulis dina Toret Rama urang, anu geus diparentahkeun ku Mantenna ka urang Israil. Marengan maranehna aya Heman jeung Yedutun katut nu sejenna anu geus dipilih jeung ditangtukeun ngaranna sewang-sewang pikeun muji sukur ka Rama urang, sabab kaasih perjangjian-Na langgeng salalanggengna. Heman jeung Yedutun marawa tarompet jeung kecrek pikeun ditakolan, katut parabot musik pikeun kidung-kidung suci Rama urang. Ari anak-anak Yedutun ditempatkeun di gapura. Geus kitu sakabeh rahayat baralik, masing-masing ka imahna, ari Daud mulang pikeun ngaberkahan kulawargana sorangan.