Otamiz yana Oʻz xalqi orasida yashaydi

Sandiq chodiriga qoʻyiladi, Dovud har bir isroillikka non va pishiriq ulashadi, soʻng Osofga Otamizga shukrona qoʻshigʻini topshiradi: xalqlarga ayting, ahdni eslang, Uni doimo izlang. Muntazam ibodat ikki joyda tashkil etiladi, chunki muqaddas chodir hali Givonda turibdi.

16-bob.

Otamizning sandigʻini olib kelib, Dovud uning uchun tiklagan chodir ichiga qoʻyishdi va Otamiz huzurida yondiriladigan qurbonliklar hamda tinchlik qurbonliklarini keltirishdi. Dovud yondiriladigan qurbonliklar va tinchlik qurbonliklarini keltirib boʻlgach, Otamizning nomi bilan xalqni duo qildi. Soʻng u har bir isroillikka, erkagu ayolga, bittadan non, bir xurmoli kulcha va bir mayizli kulcha ulashdi.

U levizodalarning baʼzilarini Otamizning sandigʻi oldida xizmat qilish uchun, Otamizni chaqirish, Unga shukr aytish va Uni ulugʻlash uchun tayinladi. ^a Osof bosh edi, undan keyingi oʻrinda Zakariyo, soʻng Yoil, Shemiramot, Yoxiyol, Mattito, Eliyob, Banayo, Oved-Edom va Yoil chang hamda liralar bilan turardi; Osof esa zanglarni chalardi. Ruhoniylar Banayo va Yahaziyol Otamizning ahd sandigʻi oldida muntazam karnay chalib turishlari kerak edi.

Dovudning Otamizga shukrona qoʻshigʻi

Oʻsha kuni Dovud dastlab Osof va uning birodarlarini Otamizga shukr aytish uchun tayinladi: Otamizga shukr aytinglar; Uning nomini chaqiringlar; Uning ishlarini xalqlar orasida eʼlon qilinglar! Unga kuylanglar; Unga madhiyalar aytinglar; Uning barcha moʻjizakor ishlarini soʻzlab beringlar! Uning muqaddas nomidan quvoninglar; Otamizni izlaydiganlarning qalbi shodlansin! Otamizni va Uning qudratini izlanglar; Uning huzurini doimo izlanglar! U qilgan moʻjizakor ishlarni, Uning moʻjizalarini va aytgan hukmlarini eslanglar. Ey Uning quli Isroilning farzandlari, ey Yoqub oʻgʻillari, Uning tanlaganlari! U Otamizdir; Uning hukmlari butun yer yuzidadir. Uning ahdini, ming avlodga amr etgan soʻzini abadiy eslanglar, Ibrohim bilan tuzgan ahdini, Ishoqqa ichgan qasamini, buni U Yoqubga nizom qilib, Isroilga abadiy ahd qilib tasdiqladi, U shunday dedi: “Kanon yurtini senga, nasibang boʻlgan meros qilib beraman.” Sizlar soni oz, eʼtiborsiz va bu yurtda musofir boʻlganingizda, bir xalqdan boshqa xalqqa, bir shohlikdan boshqa elga koʻchib yurganingizda, U hech kimga ularni ezishga yoʻl qoʻymadi; ular uchun shohlarga tanbeh berdi,

“Mening moy surtilganlarimga tegmanglar, Mening paygʻambarlarimga zarar yetkazmanglar!”

Butun yer yuzi, Otamizga kuylanglar! Kundan-kunga Uning najotini eʼlon qilinglar. Uning ulugʻvor ishlarini xalqlar orasida eʼlon qilinglar; U qilgan ajoyib ishlarni har bir elga soʻzlab beringlar! Zero, Otamiz ulugʻdir va madhiyaga eng loyiqdir; U barcha xudolardan koʻra koʻproq qoʻrqishga loyiqdir. Chunki xalqlarning barcha xudolari butdir, lekin osmonlarni Otamiz yaratgan. Ulugʻvorlik va shukuh Uning huzuridadir; qudrat va shodlik Uning maskanidadir. Ey xalqlarning barcha urugʻlari, Otamizni ulugʻlanglar, Otamizga shon-shuhrat va qudratni eʼtirof etinglar! Otamizga, Uning nomiga loyiq shon-shuhratni eʼtirof etinglar; qurbonlik keltirib, Uning huzuriga kelinglar! Otamizga muqaddaslik koʻrkida sajda qilinglar. Butun yer yuzi, Uning oldida titranglar! Darhaqiqat, dunyo mustahkam oʻrnatilgan; u hech qachon tebranmaydi. Osmonlar shodlansin, yer quvonsin, xalqlar orasida shunday desinlar: “Otamiz hukmronlik qiladi!” Dengiz va uni toʻldirgan hamma narsa gumburlasin; dalalar va ulardagi hamma narsa shodlansin! Oʻshanda oʻrmon daraxtlari Otamiz huzurida shodlikdan kuylaydi, chunki U yer yuzini hukm qilgani keladi. Otamizga shukr aytinglar, chunki U yaxshidir; chunki Uning sodiq sevgisi abadiy davom etadi! Yana shunday denglar: “Bizni qutqargin, ey Otamiz; bizni toʻplab, xalqlar orasidan xalos etgin, toki biz Sening muqaddas nomingga shukr aytaylik va Seni ulugʻlashdan quvonaylik.” Otamizga azaldan abadgacha hamdu sano boʻlsin! Shunda butun xalq: “Omin!” — dedi va Otamizni ulugʻladi.

Otamizning sandigʻi oldida ibodat joriy etildi

Shunday qilib, Dovud Osof va uning birodarlarini Otamizning ahd sandigʻi oldida qoldirdi, toki ular har kunning talabiga koʻra sandiq oldida muntazam xizmat qilsinlar, Oved-Edom esa oltmish sakkiz birodari bilan qoldi; Yedutun oʻgʻli Oved-Edom va Xoso darvozabon boʻlishlari kerak edi. Ruhoniy Zadoq va uning hamkasb ruhoniylari Givondagi sajdagohda, Otamizning muqaddas chodiri oldida xizmat qilardi, ^b toki Otamizga yondiriladigan qurbonliklarni qurbonlik qurbongohida muntazam, ertalab va kechqurun keltirsinlar — Otamizning Isroilga amr etgan qonunida yozilganlarning hammasiga muvofiq. Ular bilan birga Xeman va Yedutun hamda Otamizga shukr aytish uchun tanlanib, ism-sharifi bilan belgilangan boshqalar ham bor edi, chunki Uning sodiq sevgisi abadiy davom etadi. Xeman va Yedutunning oldida chalish uchun karnaylar, zanglar va Otamizning muqaddas qoʻshiqlari uchun sozlar bor edi. Yedutunning oʻgʻillari darvoza oldiga qoʻyilgan edi. Soʻng butun xalq tarqaldi, har biri oʻz uyiga ketdi, Dovud esa oʻz xonadonini duo qilish uchun qaytdi.