Ons Vader woon weer onder sy volk
Die ark word in sy tent geplaas, en Dawid gee elke Israeliet brood en koek, en gee dan aan Asaf 'n danklied aan ons Vader: vertel dit aan die nasies, onthou die verbond, soek hom altyd. Gereelde aanbidding word op twee plekke gereël, omdat die tabernakel nog in Gibeon staan.
16 1Hulle het die ark van ons Vader gebring en dit binne-in die tent gesit wat Dawid daarvoor opgeslaan het, en hulle het brandoffers en maaltydoffers voor ons Vader geoffer. 2Toe Dawid klaar die brandoffers en maaltydoffers geoffer het, het hy die volk in die naam van ons Vader geseën. 3En hy het aan elke Israeliet, man en vrou, ’n brood, ’n dadelkoek en ’n rosynekoek uitgedeel.
4Hy het van die Leviete aangestel om voor die ark van ons Vader diens te doen, om aan te roep, om te dank en om ons Vader te prys. a a v4 “Om aan te roep” beteken om God se naam aan te roep — om hom in gebed en openbare verkondiging op te roep. 5Asaf was die hoof, en naas hom was Sagaria, dan Jeïel, Semiramot, Jehiël, Mattitja, Eliab, Benaja, Obed-Edom en Jeïel, met harpe en liere; en Asaf het die simbale laat klink. 6Benaja en Jahasiël, die priesters, moes gereeld die trompette blaas voor die ark van die verbond van ons Vader.
Dawid se danklied aan ons Vader
7Op daardie dag het Dawid vir die eerste keer vir Asaf en sy broers aangestel om ons Vader te loof: 8Loof ons Vader; roep sy naam aan; maak sy dade bekend onder die volke! 9Sing vir hom; sing lof vir hom; vertel van al sy wonderwerke! 10Juig in sy heilige naam; laat die harte van dié wat ons Vader soek, bly wees! 11Soek ons Vader en sy krag; soek sy teenwoordigheid gedurigdeur! 12Onthou die wonderwerke wat hy gedoen het, sy wonders en die oordele wat hy uitgespreek het. 13Julle nageslag van Israel, sy dienaar, julle seuns van Jakob, sy uitverkorenes! 14Hy is ons Vader; sy oordele is oor die hele aarde. 15Onthou sy verbond vir ewig, die woord wat hy beveel het vir 1 000 geslagte, 16die verbond wat hy met Abraham gesluit het, sy eed wat hy aan Isak gesweer het, 17wat hy vir Jakob as ’n vaste bepaling bevestig het, vir Israel as ’n ewige verbond, 18en gesê: “Aan jou sal ek die land Kanaän gee as jou toegemete erfdeel.” 19Toe julle min in getal was, van min belang, en vreemdelinge in die land, 20terwyl julle rondgeswerf het van nasie tot nasie, van die een koninkryk na ’n ander volk, 21het hy niemand toegelaat om hulle te verdruk nie; hy het konings om hulle ontwil bestraf,
22“Moenie aan my gesalfdes raak nie, en moenie my profete kwaad aandoen nie!”
23Sing tot ons Vader, o hele aarde! Verkondig sy verlossing dag na dag. 24Maak sy heerlike dade bekend onder die nasies; vertel elke volk die wonderlike dinge wat hy gedoen het! 25Want ons Vader is groot en baie lofwaardig; hy moet gevrees word bo alle gode. 26Want al die gode van die volke is afgode, maar ons Vader het die hemele gemaak. 27Prag en majesteit is voor hom; krag en vreugde is in sy woonplek. 28Gee aan ons Vader, alle geslagte van die volke, gee aan ons Vader heerlikheid en krag! 29Gee aan ons Vader die heerlikheid wat sy naam toekom; bring ’n offer en kom voor hom! Aanbid ons Vader in die prag van heiligheid. 30Beef voor hom, o hele aarde! Ja, die wêreld staan vas; dit sal nooit wankel nie. 31Laat die hemele bly wees, en laat die aarde juig, en laat hulle onder die nasies sê: “Ons Vader regeer!” 32Laat die see bruis, en alles wat dit vul; laat die velde juig, en alles wat daarin is! 33Dan sal die bome van die woud jubel voor ons Vader, want hy kom om die aarde te oordeel. 34Loof ons Vader, want hy is goed; want sy troue liefde duur vir ewig! 35Sê ook: “Verlos ons, ons Vader; versamel ons en red ons van onder die nasies uit, sodat ons u heilige naam kan loof en in u lof kan juig.” 36Geloofd sy ons Vader, van ewigheid tot ewigheid! Toe het die hele volk gesê: “Amen!” en ons Vader geprys.
Aanbidding ingestel voor ons Vader se ark
37So het Dawid vir Asaf en sy broers daar voor die ark van die verbond van ons Vader gelaat, om gereeld voor die ark diens te doen soos elke dag dit vereis het, 38en ook Obed-Edom met sy agt-en-sestig broers; Obed-Edom, die seun van Jedutun, en Hosa moes poortwagters wees. 39En Sadok, die priester, en sy mede-priesters het diens gedoen voor die tabernakel van ons Vader by die hoogte wat by Gibeon was, b b v39 ’n “Hoogte” was ’n aanbiddingsplek in die buitelug, dikwels op verhoogde grond gebou. 40om gereeld brandoffers aan ons Vader te offer op die brandofferaltaar, soggens en saans, volgens alles wat geskryf staan in die wet van ons Vader, wat hy aan Israel beveel het. 41Saam met hulle was Heman en Jedutun en die res van dié wat uitgekies en by die naam aangewys is om ons Vader te loof, want sy troue liefde duur vir ewig. 42Heman en Jedutun het by hulle trompette en simbale gehad om te laat klink, en instrumente vir die heilige liedere van ons Vader. Die seuns van Jedutun was by die poort gestasioneer. 43Toe het die hele volk vertrek, elkeen na sy huis toe, en Dawid het omgedraai om sy eie huisgesin te seën.