Peymana Bavê me bi Dawid re

Dawid dixwaze ji Bavê me re malekê ava bike, û Natan beriya ku jê bibihîze erê dike. Bersiv wê berevajî dike: Bavê te wê ji te re malekê ava bike, û kurê te wê ya min ava bike. Dawid diçe û rûdine, şaş û matmayî ku ev hemû bi wî ve girêdayî ye.

Bavê me di ayetan de dipeyive 4–14

Beş 17.

Piştî ku Dawid di mala xwe de bi cih bû, wî ji Natanê pêxember re got: “Binêre, ez di mala cedirî de dijîm, lê sindoqa peymana Bavê me li bin perdeyên konan e.”

Natan bersiva Dawid da: “Her tiştê ku di dilê te de ye bike, çimkî Bavê me bi te re ye.”

Lê wê şevê peyva Bavê me gihîşt Natan:

Here ji Dawidê xulamê min re bêje: “Bavê te wiha dibêje: Ne tu yî yê ku ji min re malekê ava bike da ku ez tê de bijîm.” Ji roja ku min Îsraêl derxist heta niha ez di malekê de nejiyame—ez ji konekî çûme koneke din, ji warekî çûme wareke din.

Li ku derê ku ez bi hemû Îsraêl re çûm, ma min qet peyvek ji dadgerên Îsraêl re got, ên ku min ferman dabû wan ku gelê min biçêrînin, bi pirsa: ‘Çima we ji min re mala cedirî ava nekir?’

Loma ji xulamê min Dawid re bêje: “Bavê leşkerên ezmên wiha dibêje: Min tu ji mêrgê, ji dûvçûna keriyê girtî, da ku tu li ser gelê min Îsraêl serwer bî. Li her derê ku tu çûyî ez bi te re bûm, û min hemû dijminên te li ber te ji holê rakirin. Niha ezê navê te wek navê mezinên herî mezin ên erdê bikim. Ezê ji gelê min Îsraêl re cihekî destnîşan bikim û wan li wir biçînim, da ku di mala xwe de bijîn û careke din neyên tevlihevkirin. Mirovên xerab wek berê êdî zorê li wan nakin, ji dema ku min li ser gelê min Îsraêl dadger destnîşan kirin, ezê hemû dijminên te bidim ber xwe. Ez ji te re dibêjim: Bavê te wê ji te re malekê ava bike. Gava rojên te biqedin û tu herî ba bav û kalên xwe, ezê dûndana te ya piştî te, yek ji kurên te, rakim û ezê padîşahiya wî ava bikim. Ew e yê ku wê ji min re malekê ava bike, û ezê textê wî heta hetayê ava bikim. Ezê bibim Bavê wî; ew ê bibe kurê min. Ezê hezkirina xwe ya peymanê ji wî negirim, wek ku min ji yê berî te girt. Ezê wî heta hetayê li ser mala xwe û padîşahiya xwe deynim; textê wî her û her wê saz bimîne.”

Natan hemû van peyvan û vê hemû dîtinê ji Dawid re ragihand.

Dawid bi Heyret li ber Bavê me Rûdine

Paşê Dawidê padîşah çû hundir, li ber Bavê me rûnişt û got: “Ez kî me, Bavê min, û mala min çi ye, ku te ez heta vê derê anîme? Û mîna ku ev di çavên te de tiştekî biçûk be, Bavê min—te li ser mala xulamê xwe ku digihîje pêşerojeke dûr peyivî, û te li min wek mezintirînê mirovan nihêrî, Bavê min. Dawid çi din dikare ji te re bêje ji bo rûmetdayîna xulamê te? Çimkî tu xulamê xwe nas dikî. Bavê min, ji bo xatirê xulamê xwe û li gorî dilê xwe, te ev hemû tiştên mezin kirin û ev hemû sozên mezin eşkere kirin. Bavê min, tu kes wek te nîne, ji te pê ve Bavek tuneye, wek her tiştê ku me bi guhên xwe bihîstiye. Kî wek gelê te Îsraêl e, ew miletê yekta yê li ser erdê ku Bavê me çû wî wek gelekî ji xwe re rizgar bike, bi karên mezin û tirsnak navekî ji xwe re çêkir, miletan li ber gelê xwe derxist, ên ku te ji Misrê rizgar kirin? Te gelê xwe Îsraêl heta hetayê kire yê xwe, û tu, Bavê min, bûyî Bavê wan. Niha, Bavê min, bila peyva ku te li ser xulamê xwe û mala wî got heta hetayê bimîne; wek ku te got bike. Bila bimîne û navê te heta hetayê mezin bibe, da ku bê gotin: ‘Bavê leşkerên ezmên Bavê me yê li ser Îsraêl e.’ Bila mala xulamê te Dawid li ber te ava bibe. Çimkî te, Bavê min, ji xulamê xwe re eşkere kir ku tê ji wî re malekê ava bikî—loma xulamê te wêrek bû ku li ber te dua bike. Niha, Bavê min, tu Bavê me yî; te ev tiştê baş ji xulamê xwe re soz da. Niha te hilbijart ku mala xulamê xwe pîroz bikî, da ku heta hetayê li ber te bidome; çimkî te, Bavê min, ew pîroz kir, û ew heta hetayê pîroz e.”