Şîretên Silêman 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Methelokên Silêman, kurê Dawid, padîşahê Îsraêl:

²Ji bo zanîna hîkmet û terbiyetê, ji bo têgihîştina peyvên fehmê, ³ji bo wergirtina terbiyeta reftara aqilane, ya rastiyê, dadperweriyê û durustiyê, ⁴ji bo dayîna zîrekiyê ji sadedilan re, zanîn û hişmendiyê ji xortan re, ⁵bila aqilmend jî guhdarî bike û di hînbûnê de pêş keve, û bila yê ku fehm dike rêberiyê bi dest bixe, ⁶ji bo têgihîştina methelokekê û meselekê, peyvên aqilmendan û metelokên wan.

⁷Tirsa Bavê me destpêka zanînê ye; bêaqil hîkmet û terbiyetê piçûk dibînin.

Dengê Bavekî ji Kurê xwe re

⁸Guhdarî bike, kurê min, li terbiyeta bavê xwe, û ji hînkirina diya xwe rû venegerîne, ⁹çimkî ew ji bo serê te gulbendekî spehî ne û ji bo stûyê te xişir in.

¹⁰Kurê min, heke gunehkar te bixapînin, teslîm nebe. ¹¹Heke bêjin: “Were bi me re, bila em ji bo xwînê bibin xef, bila em li benda bêsûcan bêsedem rûnin; ¹²mîna gorê bila em wan sax daqurtînin, û tam, mîna yên ku diçin çalê; ¹³emê her cûre malên bihagiran bibînin, emê malên xwe bi talanê tije bikin; ¹⁴para xwe bavêje nav me; emê hemû yek kîsê par ve bikin,” ¹⁵kurê min, bi wan re di rê de nemeşe; lingê xwe ji rêyên wan vegerîne, ¹⁶çimkî lingên wan ber bi xerabiyê ve dibezin, û ji bo xwînê birêtin dilezînin. ¹⁷Çimkî torek ku li ber çavên her çivîkekê belav dibe tiştekî nagire; ¹⁸lê evên han ji bo xwîna xwe dibin xef; ew li benda canê xwe rûdinin. ¹⁹Rêyên her kesê ku çavbirçî ye wisan in; qezenca neheq canê xwediyên xwe distîne.

Hîkmet li Kolanan

²⁰Hîkmet li kolanê bi dengekî bilind diqîre; li meydanan ew dengê xwe bilind dike. ²¹Li serê kolanên qerebalix ew gazî dike; li ber deriyên bajêr ew dipeyive:

²²“Heta kengî, gelî sadedilan, hûnê ji sadedilbûnê hez bikin? Heta kengî tinazkar wê bi tinazên xwe kêfxweş bibin û bêaqil ji zanînê nefret bikin? ²³Heke hûn bersiva serrastkirina min bidin, ez, Hîkmet, wê ruhê xwe li ser we birijînim; ezê peyvên xwe bi we bidim nasîn. ^a a v23 Hîkmeta ku li vir dipeyive ji aliyê Pawlos ve wekî Mesîh tê naskirin — hîkmeta Bavê me (1 Korîntî 1:24, 1:30; Kolosî 1:15-17). Kurê ku berî afirandinê bi Bav re bû gazî hemûyan dike ku vegerin û guhdarî bikin. ²⁴Ji ber ku min gazî kir û we red kir, min destê xwe dirêj kir û tu kesî guh neda, ²⁵û we guh neda hemû şêwira min û hemû serrastkirina min red kir, ²⁶ez jî wê bi felaketa we bikenim; ezê tinazê xwe bikim gava tirs we bigire, ²⁷gava tirs mîna bahozekê we bigire û felaketa we mîna bagerekê bê, gava teng û derd bên ser we.

²⁸Hingê ew wê gazî min bikin, lê ez bersivê nadim; ew wê bi dilsozî li min bigerin lê min nabînin, ²⁹ji ber ku wan ji zanînê nefret kir û tirsa Bavê me hilnebijart, ³⁰wan şêwira min red kir û hemû serrastkirina min piçûk dît. ³¹Loma ewê fêkiyê rêya xwe bixwin û ji plansaziyên xwe têr bibin. ³²Çimkî rêçandina sadedilan wê wan bikuje, û bêxemiya bêaqilan wê wan helak bike; ³³lê her kesê ku guhdariya min bike wê bi ewlehî rûne û di rehetiyê de be, bêyî tirsa belayê.”