Hikmatlar 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Dovud oʻgʻli, Isroil podshosi Sulaymonning hikmatlari:

²Hikmat va taʼlimni bilish, idrokli soʻzlarni anglash uchun; ³oqilona yurish-turish, solihlik, adolat va insof taʼlimini olish uchun; ⁴soddalarga zukkolik, yoshlarga bilim va farosat berish uchun; ⁵dono ham eshitib, bilimini oshirsin, aqlli kishi esa yoʻl-yoʻriq olsin; ⁶hikmatli soʻz va masalni, donolarning soʻzlari va jumboqlarini anglash uchun.

⁷Otamizdan qoʻrqish — bilimning boshlanishidir; ahmoqlar esa hikmat va taʼlimni mensimaydilar.

Otaning oʻgʻliga ovozi

⁸Oʻgʻlim, otangning taʼlimiga quloq sol, onangning oʻgitidan yuz oʻgirma, ⁹chunki ular boshing uchun chiroyli gulchambar, boʻyning uchun marjondir.

¹⁰Oʻgʻlim, gunohkorlar seni yoʻldan ursa, koʻnma. ¹¹Ular shunday desa: “Biz bilan yur, qon toʻkish uchun pistirmada yotaylik, begunohni bekordan-bekorga poylab turaylik; ¹²goʻr kabi ularni tirikligicha yutaylik, butunligicha, xuddi lahadga tushganlardek; ¹³har xil qimmatbaho narsalarni topamiz, uylarimizni oʻljaga toʻldiramiz; ¹⁴oʻz nasibangni biz bilan birga qil; hammamiz bitta hamyonni boʻlishamiz”, ¹⁵oʻgʻlim, ular bilan bir yoʻldan yurma; oyogʻingni ularning soʻqmoqlaridan tiy, ¹⁶chunki ularning oyoqlari yovuzlik sari yuguradi, qon toʻkishga shoshiladilar. ¹⁷Axir, tuzoq har qanday qushning koʻzi oldida yoyilsa, behuda boʻladi; ¹⁸biroq ular oʻz qonlari uchun pistirmada yotadilar; oʻz jonlarini poylaydilar. ¹⁹Harom manfaatga ochkoʻz boʻlgan har kimning yoʻli shunaqa; u oʻz egalarining jonini oladi.

Koʻchalardagi hikmat

²⁰Hikmat koʻchada baland ovozda xitob qiladi; maydonlarda ovozini koʻtaradi. ²¹Shovqinli koʻchalar boshida u chaqiradi; shahar darvozalari ogʻzida soʻzlaydi:

²²“Ey soddalar, qachongacha soddalikni sevasizlar? Masxarabozlar qachongacha masxaradan zavqlanib, ahmoqlar bilimdan nafratlanadi? ²³Agar tanbehimga quloq solsangiz, Men, Hikmat, Oʻz ruhimni sizlarga toʻkaman; soʻzlarimni sizlarga bildiraman. ^a a v23 Bu yerda soʻzlayotgan Hikmatni Pavlus Masih — Otamizning hikmati deb taniydi (1 Korinfliklarga 1:24, 1:30; Kolosaliklarga 1:15–17). Olam yaratilishidan avval Ota bilan birga boʻlgan Oʻgʻil, qaytib Uni tinglaydiganlarning barchasini chaqirmoqda. ²⁴Men chaqirdim, sizlar esa rad etdingiz, qoʻlimni choʻzdim, biroq hech kim parvo qilmadi, ²⁵butun maslahatimni mensimadingiz, barcha tanbehimni rad etdingiz, ²⁶Men ham falokatingiz ustidan kulaman; sizlarni dahshat bosganda masxara qilaman, ²⁷dahshat sizlarni boʻron kabi bosganda, falokatingiz quyun kabi kelganda, boshingizga kulfat va iztirob tushganda.

²⁸Oʻshanda ular Meni chaqiradi, lekin Men javob bermayman; Meni tirishib izlaydi, biroq topa olmaydi, ²⁹chunki ular bilimdan nafratlandi, Otamizdan qoʻrqishni tanlamadi, ³⁰maslahatimni rad etdi, butun tanbehimni mensimadi. ³¹Shuning uchun ular oʻz yoʻlining mevasini yeydi, oʻz hiylalariga toʻyadi. ³²Zero soddalarning yoʻldan ozishi oʻzlarini oʻldiradi, ahmoqlarning beparvoligi oʻzlarini halok qiladi; ³³ammo Meni tinglagan kishi xavfsiz yashaydi, falokatdan qoʻrqmay, osoyishta boʻladi”.