Süleyman'ın Özdeyişleri 1

1 ¹Davut oğlu, İsrail Kralı Süleyman'ın özdeyişleri:

²Bilgeliği ve terbiyeyi bilmek, sağduyu sözlerini anlamak için, ³bilgece davranış, doğruluk, adalet ve dürüstlük konusunda terbiye almak için, ⁴saf kişiye sağgörü, gençlere bilgi ve sağduyu vermek için, ⁵bilge kişi de dinlesin ve bilgisini artırsın, anlayışlı kişi de yol göstericilik kazansın, ⁶bir özdeyişi ve bir benzetmeyi, bilgelerin sözlerini ve bilmecelerini anlamak için.

⁷Babamız korkusu bilginin başlangıcıdır; akılsızlar bilgeliği ve terbiyeyi hor görür.

Bir Babanın Oğluna Sesi

⁸Oğlum, babanın terbiyesini dinle, annenin öğretisinden ayrılma, ⁹çünkü onlar başın için zarif bir çelenk, boynun için gerdanlıktır.

¹⁰Oğlum, günahkârlar seni ayartırsa, onlara boyun eğme. ¹¹Şöyle derlerse: «Bizimle gel, kan dökmek için pusuya yatalım, boş yere suçsuza tuzak kuralım; ¹²ölüler diyarı gibi onları diri diri yutalım, ölüm çukuruna inenler gibi bütünüyle; ¹³her türlü değerli malı buluruz, evlerimizi yağmayla doldururuz; ¹⁴kaderini bizimle paylaş; hepimiz aynı keseyi paylaşacağız,» ¹⁵oğlum, onlarla aynı yolda yürüme; ayağını onların yollarından uzak tut, ¹⁶çünkü onların ayakları kötülüğe koşar, kan dökmek için acele ederler. ¹⁷Çünkü bir ağ herhangi bir kuşun gözü önünde serildiğinde bir şey yakalamaz; ¹⁸ama bunlar kendi kanları için pusuya yatarlar; kendi canlarına tuzak kurarlar. ¹⁹Açgözlü olan herkesin yolu böyledir; haksız kazanç, sahiplerinin canını alır.

Sokaklardaki Bilgelik

²⁰Bilgelik sokakta yüksek sesle çağırır; meydanlarda sesini yükseltir. ²¹Gürültülü caddelerin başında seslenir; kent kapılarının girişinde konuşur:

²²«Ey saf kişiler, ne zamana dek saflığı seveceksiniz? Alaycılar ne zamana dek alay etmekten hoşlanacak, akılsızlar bilgiden nefret edecek? ²³Azarıma kulak verirseniz, ben, Bilgelik —İsa, Babamız'ın bilgeliği— ruhumu üzerinize dökeceğim; sözlerimi size bildireceğim. ^a a v23 Burada konuşan Bilgelik, Pavlus tarafından Mesih —Babamız'ın bilgeliği— olarak tanımlanır (1. Korintliler 1:24, 1:30; Koloseliler 1:15-17). Yaratılıştan önce Baba'yla birlikte olan Oğul, dönüp dinleyecek olan herkese seslenir. ²⁴Çağırdığım halde reddettiniz, elimi uzattığım halde kimse aldırmadı; ²⁵bütün öğüdümü boşa çıkardınız ve bütün azarımı reddettiniz, ²⁶ben de felaketinize güleceğim; dehşet sizi yakalayınca alay edeceğim, ²⁷dehşet üzerinize fırtına gibi çökünce ve felaketiniz kasırga gibi gelince, sıkıntı ve keder üzerinize gelince.

²⁸O zaman beni çağıracaklar, ama yanıt vermeyeceğim; gayretle arayacaklar, ama bulamayacaklar, ²⁹çünkü bilgiden nefret ettiler ve Babamız korkusunu seçmediler, ³⁰öğüdümü reddettiler ve bütün azarımı hor gördüler. ³¹Bu yüzden kendi yollarının meyvesini yiyecekler ve kendi düzenlerine doyacaklar. ³²Çünkü saf kişilerin sapkınlığı onları öldürecek, akılsızların vurdumduymazlığı da onları yok edecek; ³³ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak, felaket korkusu duymadan huzur bulacak.»