Wulang Bebasane Suleman
Kumpulaning tembung-tembung wicaksana kanggo urip saben dina—bab pangucap, pagaweyan, dhuwit, paseduluran, lan wedi-asih marang Pangeran kang dadi wiwitaning sakehe kawicaksanan. Piwulang kang gampang ditindakake, kaparingake dening bapak marang anake lanang.
1 1Wulang bebasane Suleman, putrane Prabu Dawud, ratu ing Israel:
2Kanggo nyumurupi kawicaksanan lan piwulang, kanggo mangerteni tembung-tembunging pangerten, 3kanggo nampa piwulang bab tindak-tanduk kang wicaksana, bab kabeneran, kaadilan, lan kajujuran, 4kanggo menehi kawaskithan marang wong lugu, kawruh lan budi kang waspada marang wong anom, 5wong wicaksana uga padha ngrungokna lan saya wuwuh kawruhe, sarta wong kang duwe pangerten oleha tetuntun, 6kanggo mangerteni bebasan lan pasemon, tembung-tembunge wong wicaksana lan cangkrimane.
7Wedi-asih marang Rama kita iku wiwitaning kawruh; para wong gemblung padha ngremehake kawicaksanan lan piwulang.
Swarane Bapak marang Anake
8He anakku, rungokna piwulange bapakmu, lan aja nyingkur piwulange ibumu, 9awit kabeh iku dadi rerenggan kang asri tumrap sirahmu lan kalung tumrap gulumu.
10He anakku, yen wong dosa padha mbujuk kowe, aja nganti keturut. 11Yen padha kandha: “Mrenea melu aku kabeh, ayo padha nyegat kanggo ngwutahake getih, ayo padha ndhedhepi wong kang ora salah tanpa sabab; 12kaya kuburan, ayo padha nguntal wong-wong mau urip-uripan, wutuh, kaya wong kang padha mudhun menyang luwang; 13kita bakal nemu sarupaning barang kang aji, kita bakal ngebaki omah kita nganggo jarahan; 14gabunga dadi siji karo kita; kita kabeh bakal nduweni kanthong siji,” 15He anakku, aja mlaku bareng wong-wong mau ing dalan iku; kendhalenana sikilmu saka dalan-dalane, 16awit sikile padha mlayu marang piala, lan padha gage-gage ngwutahake getih. 17Awit jaring kang dibeber ana ing ngarepe mripate sadhengah manuk iku tanpa guna; 18nanging wong-wong iku padha ngadhang getihe dhewe; padha ndhedhepi nyawane dhewe. 19Kaya mangkono dalane saben wong kang srakah marang pangolehan kang ora bener; kang ngrebut nyawane wong kang nduweni.
Kawicaksanan ing Lurung-lurung
20Kawicaksanan nguwuh-uwuh ana ing lurung; ngumandhangake swarane ana ing papan kang amba. 21Ana ing pucuking lurung kang rame nguwuh-uwuh; ana ing lawanging gapuraning kutha ngandika:
22“Nganti pira suwene, he wong lugu, kowe padha dhemen tetep lugu? Nganti pira suwene wong kang seneng memoyok dhemen marang pamoyoke lan wong gemblung sengit marang kawruh? 23Yen kowe padha nggatekake pamelehKu, Aku, Sang Kawicaksanan, bakal ngesokake rohKu marang kowe; Aku bakal nerangake pangandikaKu marang kowe. a a v23 Kawicaksanan kang ngandika ing kene iki dening Rasul Paulus katetepake minangka Sang Kristus — Kawicaksanane Rama kita (1 Korinta 1:24, 1:30; Kolose 1:15-17). Sang Putra kang wis nunggil karo Sang Rama sadurunge dumadine jagad nguwuh-uwuh marang sakabehing wong kang gelem mratobat lan ngrungokake. 24Sarehne Aku wis nimbali nanging kowe padha nampik, Aku wis mulungake astaKu nanging ora ana kang nggatekake, 25lan kowe padha nglirwakake sakabehing pituturKu sarta nampik sakabehing pamelehKu, 26Aku uga bakal gumuyu nalika kowe nandhang bilai; Aku bakal memoyok nalika kowe katekan ing pagiris, 27nalika pagiris nekani kowe kaya prahara lan bilaimu teka kaya lesus, nalika kasusahan lan kasangsaran nempuh kowe.
28Ing nalika iku wong-wong bakal padha sesambat marang Aku, nanging Aku ora bakal paring wangsulan; bakal padha ngupaya Aku kanthi temen nanging ora bakal nemu Aku, 29awit padha sengit marang kawruh lan ora milih wedi-asih marang Rama kita, 30padha nampik pituturKu lan ngremehake sakabehing pamelehKu. 31Mulane bakal padha mangan wohing dalane dhewe lan padha wareg dening rancangane dhewe. 32Awit pambangkange wong lugu bakal mateni dheweke, lan lena-lenane wong gemblung bakal numpes dheweke; 33nanging sapa kang ngrungokake Aku bakal manggon kanthi tentrem lan ayem, tanpa wedi marang bilai.”