Οι Παροιμίες του Σολομώντα
Μια συλλογή σοφών λόγων για την καθημερινή ζωή — για τον λόγο, την εργασία, το χρήμα, τη φιλία και τον φόβο του ΚΥΡΙΟΥ, που είναι η αρχή κάθε σοφίας. Πρακτική διδαχή που προσφέρεται από έναν πατέρα στον γιο του.
1 1Οι παροιμίες του Σολομώντα, γιου του Δαβίδ, βασιλιά του Ισραήλ:
2Για να γνωρίσεις τη σοφία και την παιδεία, για να κατανοήσεις λόγια σύνεσης, 3για να δεχτείς παιδεία για συνετή διαγωγή, για δικαιοσύνη, κρίση και εντιμότητα, 4για να δοθεί φρόνηση στους άπειρους, γνώση και διάκριση στους νέους, 5ας ακούσει κι ο σοφός και ας αυξήσει τη μάθησή του, κι ο συνετός ας αποκτήσει καθοδήγηση, 6για να κατανοήσεις μια παροιμία και μια παραβολή, τα λόγια των σοφών και τα αινίγματά τους.
7Ο φόβος του Πατέρα μας είναι η αρχή της γνώσης· οι ανόητοι περιφρονούν τη σοφία και την παιδεία.
Η φωνή ενός πατέρα στον γιο του
8Άκουσε, γιε μου, τη διδαχή του πατέρα σου, και μην απομακρύνεσαι από τη διδασκαλία της μητέρας σου, 9γιατί είναι χαριτωμένο στεφάνι για το κεφάλι σου και περιδέραια για τον λαιμό σου.
10Γιε μου, αν οι αμαρτωλοί σε δελεάσουν, μην ενδώσεις. 11Αν πουν: «Έλα μαζί μας, ας στήσουμε ενέδρα για αίμα, ας παραμονέψουμε χωρίς λόγο τον αθώο· 12όπως ο τάφος ας τους καταπιούμε ζωντανούς, και ολόκληρους, σαν εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο· 13θα βρούμε κάθε λογής πολύτιμα αγαθά, θα γεμίσουμε τα σπίτια μας με λάφυρα· 14ρίξε τον κλήρο σου μαζί μας· όλοι θα μοιραζόμαστε ένα πουγκί», 15γιε μου, μη βαδίσεις στον δρόμο μαζί τους· κράτησε το πόδι σου μακριά από τα μονοπάτια τους, 16γιατί τα πόδια τους τρέχουν στο κακό, και βιάζονται να χύσουν αίμα. 17Γιατί ένα δίχτυ απλωμένο μπροστά στα μάτια κάθε πουλιού δεν πιάνει τίποτα· 18Αυτοί όμως παραμονεύουν το ίδιο τους το αίμα· στήνουν ενέδρα στην ίδια τους τη ζωή. 19Έτσι είναι οι δρόμοι καθενός που είναι άπληστος για άδικο κέρδος· αφαιρεί τη ζωή εκείνων που το κατέχουν.
Η σοφία στους δρόμους
20Η σοφία φωνάζει δυνατά στον δρόμο· στις πλατείες υψώνει τη φωνή της. 21Στην κορυφή των πολύβουων δρόμων φωνάζει· στην είσοδο των πυλών της πόλης μιλάει:
22«Ως πότε, άπειροι, θα αγαπάτε την απειρία σας; Ως πότε οι χλευαστές θα ευχαριστιούνται με τον χλευασμό τους και οι ανόητοι θα μισούν τη γνώση; 23Αν ανταποκριθείτε στον έλεγχό μου, εγώ, η Σοφία, θα ξεχύσω το πνεύμα μου πάνω σας· θα σας κάνω γνωστά τα λόγια μου. a a v23 Η Σοφία που μιλάει εδώ ταυτίζεται από τον Παύλο με τον Χριστό — τη σοφία του Πατέρα μας (Α΄ Κορινθίους 1:24, 1:30· Κολοσσαείς 1:15-17). Ο Υιός που ήταν με τον Πατέρα πριν από τη δημιουργία καλεί όλους όσοι θα στραφούν και θα ακούσουν. 24Επειδή σας κάλεσα κι αρνηθήκατε, άπλωσα το χέρι μου και κανείς δεν έδωσε σημασία, 25κι αγνοήσατε όλες τις συμβουλές μου κι απορρίψατε κάθε έλεγχό μου, 26κι εγώ θα γελάσω με τη συμφορά σας· θα χλευάσω όταν σας κυριεύσει ο τρόμος, 27όταν σας κυριεύσει ο τρόμος σαν θύελλα κι έρθει η συμφορά σας σαν ανεμοστρόβιλος, όταν σας βρουν η θλίψη κι η αγωνία.
28Τότε θα με καλέσουν, αλλά εγώ δεν θα απαντήσω· θα με αναζητήσουν επίμονα, αλλά δεν θα με βρουν, 29επειδή μίσησαν τη γνώση και δεν διάλεξαν τον φόβο του Πατέρα μας, 30απέρριψαν τη συμβουλή μου και περιφρόνησαν κάθε έλεγχό μου. 31Έτσι θα φάνε τον καρπό του δικού τους δρόμου και θα χορτάσουν από τα δικά τους σχέδια. 32Γιατί η παρεκτροπή των άπειρων θα τους σκοτώσει, κι ο εφησυχασμός των ανόητων θα τους καταστρέψει· 33όμως όποιος με ακούει θα κατοικεί με ασφάλεια και θα είναι ήσυχος, χωρίς τον φόβο της συμφοράς».
