સુલેમાનનાં નીતિવચનો
રોજિંદા જીવન માટેનાં જ્ઞાનભર્યાં વચનોનો સંગ્રહ—વાણી, કામ, નાણાં, મિત્રતા અને યહોવાના ભય વિશે, જેનાથી સર્વ જ્ઞાનનો આરંભ થાય છે. પિતા તરફથી પોતાના પુત્રને અપાયેલું વ્યવહારુ શિક્ષણ.
1 1ઇઝરાયલના રાજા, દાઉદના પુત્ર સુલેમાનનાં નીતિવચનો:
2ડહાપણ તથા શિખામણ જાણવા, સમજના શબ્દો સમજવા, 3ડહાપણભર્યા વર્તનની, નેકીની, ન્યાયની તથા પ્રામાણિકતાની શિખામણ પામવા, 4ભોળાઓને ચતુરાઈ આપવા, જુવાનોને જ્ઞાન તથા વિવેક આપવા, 5જ્ઞાની પણ સાંભળે અને વિદ્યામાં વૃદ્ધિ પામે, અને સમજુ માણસ માર્ગદર્શન મેળવે, 6નીતિવચન તથા દૃષ્ટાંત સમજવા, જ્ઞાનીઓના શબ્દો તથા તેમના કોયડા સમજવા.
7આપણા પિતાનો ભય જ્ઞાનનો આરંભ છે; મૂર્ખો ડહાપણ તથા શિખામણને તુચ્છ ગણે છે.
પિતાનો પોતાના પુત્રને સાદ
8મારા દીકરા, તારા પિતાની શિખામણ સાંભળ, અને તારી માતાના શિક્ષણથી મોં ન ફેરવ, 9કારણ, તે તારા માથા માટે સુંદર માળા છે અને તારી ગરદન માટે આભૂષણો છે.
10મારા દીકરા, જો પાપીઓ તને લલચાવે, તો તું માનતો નહિ. 11જો તેઓ કહે, “અમારી સાથે આવ, આપણે લોહી વહેવડાવવા સંતાઈ રહીએ, વિનાકારણ નિર્દોષ પર છાપો મારીએ; 12કબરની જેમ આપણે તેમને જીવતા ગળી જઈએ, અને આખેઆખા, ખાડામાં ઊતરનારાઓની જેમ; 13આપણને દરેક જાતની મૂલ્યવાન વસ્તુઓ મળશે, લૂંટથી આપણે આપણાં ઘર ભરીશું; 14અમારી સાથે તારો હિસ્સો નાખ; આપણે બધા એક થેલી વહેંચીશું,” 15મારા દીકરા, તેમની સાથે તે માર્ગે ચાલતો નહિ; તારો પગ તેમના રસ્તાઓથી રોકી રાખ, 16કારણ, તેમના પગ ભૂંડાઈ તરફ દોડે છે, અને તેઓ લોહી વહેવડાવવા ઉતાવળ કરે છે. 17કારણ, કોઈ પક્ષીની નજર આગળ પાથરવામાં આવે તોપણ જાળમાં કશું ફસાતું નથી; 18પણ આ લોકો પોતાના જ લોહી માટે સંતાઈ રહે છે; તેઓ પોતાના જ જીવ પર છાપો મારે છે. 19અન્યાયી કમાણીનો લોભ કરનાર દરેકના માર્ગ આવા જ છે; તે પોતાના માલિકોનો જીવ લઈ લે છે.
રસ્તાઓમાં ડહાપણ
20ડહાપણ રસ્તામાં મોટેથી પોકારે છે; ખુલ્લા ચોકમાં તે પોતાનો અવાજ ઊંચો કરે છે. 21ઘોંઘાટવાળી શેરીઓના મથાળે તે બૂમ પાડે છે; નગરના દરવાજાના પ્રવેશ આગળ તે બોલે છે:
22“ઓ ભોળાઓ, ક્યાં સુધી તમે ભોળપણને ચાહશો? ક્યાં સુધી ઠઠ્ઠા કરનારા પોતાની મશ્કરીમાં આનંદ માણશે અને મૂર્ખો જ્ઞાનને ધિક્કારશે? 23જો તમે મારા ઠપકાને સ્વીકારો, તો હું, ડહાપણ, તમારા પર મારો આત્મા રેડીશ; હું મારા શબ્દો તમને જણાવીશ. a a v23 અહીં બોલનાર ડહાપણને પાઉલ ખ્રિસ્ત તરીકે ઓળખાવે છે — આપણા પિતાનું ડહાપણ (૧ કરિંથી ૧:૨૪, ૧:૩૦; કલોસી ૧:૧૫-૧૭). સૃષ્ટિ પહેલાં જે પુત્ર પિતા સાથે હતા, તેઓ ફરીને સાંભળનાર સૌને પોકારે છે. 24કારણ, મેં બોલાવ્યા છતાં તમે ન સાંભળ્યું, મેં મારો હાથ લંબાવ્યો છતાં કોઈએ ધ્યાન આપ્યું નહિ, 25અને તમે મારી બધી સલાહની અવગણના કરી અને મારા બધા ઠપકાને નકારી કાઢ્યો, 26હું પણ તમારી વિપત્તિ પર હસીશ; જ્યારે તમારા પર ભય આવી પડશે, ત્યારે હું મશ્કરી કરીશ, 27જ્યારે વાવાઝોડાની જેમ તમારા પર ભય આવી પડશે અને વંટોળિયાની જેમ તમારી વિપત્તિ આવશે, જ્યારે સંકટ તથા વેદના તમારા પર આવી પડશે.
28ત્યારે તેઓ મને પોકારશે, પણ હું જવાબ નહિ આપું; તેઓ આતુરતાથી મને શોધશે, પણ હું તેમને મળીશ નહિ, 29કારણ, તેઓએ જ્ઞાનને ધિક્કાર્યું અને આપણા પિતાના ભયને પસંદ કર્યો નહિ, 30તેઓએ મારી સલાહ નકારી અને મારા બધા ઠપકાને તુચ્છ ગણ્યો. 31તેથી તેઓ પોતાના જ માર્ગનું ફળ ખાશે અને પોતાની જ યોજનાઓથી ધરાઈ જશે. 32કારણ, ભોળાઓનું ભટકવું તેમને મારી નાખશે, અને મૂર્ખોની બેદરકારી તેમનો નાશ કરશે; 33પણ જે મને સાંભળે છે, તે સુરક્ષિત રહેશે અને આફતની બીક વિના નિરાંતે રહેશે.”