Mga Panultihon 1

1 ¹Ang mga panultihon ni Solomon, anak ni David, hari sa Israel:

²Aron masayran ang kaalam ug ang pagtudlo, aron masabtan ang mga pulong sa panabot, ³aron madawat ang pagtudlo sa maalamong pamatasan, sa pagkamatarong, katarungan, ug kaangayan, ⁴aron mahatagan ug kaigmat ang mga walay alamag, kahibalo ug pagkabuotan sa mga batan-on, ⁵ang maalamon magpatalinghog usab ug modugang sa iyang nakat-onan, ug ang may panabot makabaton ug kagiyahan, ⁶aron masabtan ang panultihon ug ang sambingay, ang mga pulong sa mga maalamon ug ang ilang mga tigmo.

⁷Ang kahadlok sa atong Amahan mao ang sinugdanan sa kahibalo; ang mga buangbuang nagatamay sa kaalam ug sa pagtudlo.

Ang Tingog sa Amahan ngadto sa Iyang Anak

⁸Pamati, akong anak, sa pagtudlo sa imong amahan, ug ayaw isalikway ang pagpanudlo sa imong inahan, ⁹kay sila usa ka matahom nga purongpurong sa imong ulo ug mga kwintas sa imong liog.

¹⁰Akong anak, kon ang mga makasasala modani kanimo, ayaw pagpadala. ¹¹Kon sila moingon, “Uban kanamo, mag-atang kita alang sa dugo, banhigon nato ang walay sala nga walay hinungdan; ¹²sama sa lubnganan, lamyon nato sila nga buhi, ug tibuok, sama niadtong mikanaog sa bung-aw; ¹³makakaplag kita sa tanang matang sa bililhong mga butang, pun-on nato ang atong mga balay sa inagaw; ¹⁴iapil ang imong bahin kanamo; usa ra ka puntil ang atong pagaambitan,” ¹⁵akong anak, ayaw paglakaw sa dalan uban kanila; ilikay ang imong tiil gikan sa ilang mga agianan, ¹⁶kay ang ilang mga tiil nagadagan ngadto sa daotan, ug nagadali sila sa pag-ula ug dugo. ¹⁷Kay ang usa ka pukot nga gibukhad sa atubangan sa mga mata sa bisan unsang langgam walay madakpan; ¹⁸apan kini sila nagaatang alang sa ilang kaugalingong dugo; ginabanhigan nila ang ilang kaugalingong mga kinabuhi. ¹⁹Mao kini ang mga dalan sa matag usa nga hakog sa dili matarong nga ganansya; kini nagakuha sa kinabuhi sa nanag-iya niini.

Ang Kaalam diha sa mga Kadalanan

²⁰Ang Kaalam nagasinggit sa kadalanan; sa halapad nga mga plasa gipatugbaw niya ang iyang tingog. ²¹Sa ulohan sa masaba nga kadalanan nagatawag siya; sa agianan sa mga ganghaan sa siyudad nagasulti siya:

²²“Hangtod kanus-a, kamong mga walay alamag, higugmaon ninyo ang pagkawalay alamag? Hangtod kanus-a magakalipay ang mga mabiaybiayon sa ilang pagbiaybiay ug magadumot ang mga buangbuang sa kahibalo? ²³Kon motubag kamo sa akong pagbadlong, ako, ang Kaalam—si Jesus, ang kaalam sa atong Amahan—magabubo sa akong espiritu diha kaninyo; ipaila ko kaninyo ang akong mga pulong. ^a a v23 Ang Kaalam nga nagasulti dinhi giila ni Pablo nga mao si Cristo — ang kaalam sa atong Amahan (1 Corinto 1:24, 1:30; Colosas 1:15-17). Ang Anak nga kauban sa Amahan sa wala pa ang paglalang nagatawag ngadto sa tanan nga mobalik ug mamati. ²⁴Tungod kay nagtawag ako ug kamo midumili, gituy-od ko ang akong kamot ug walay mitagad, ²⁵ug gibalewala ninyo ang tanan kong tambag ug gisalikway ang tanan kong pagbadlong, ²⁶ako usab mokatawa sa inyong katalagman; magbugalbugal ako kon moabot kaninyo ang kalisang, ²⁷kon moabot kaninyo ang kalisang sama sa bagyo ug moabot ang inyong katalagman sama sa alimpulos, kon ang kasakit ug ang kaguol modangat kaninyo.

²⁸Unya motawag sila kanako, apan dili ako motubag; mangita sila kanako nga mainiton apan dili nila ako hikaplagan, ²⁹tungod kay gidumtan nila ang kahibalo ug wala nila pilia ang kahadlok sa atong Amahan, ³⁰gisalikway nila ang akong tambag ug gitamay ang tanan kong pagbadlong. ³¹Busa mokaon sila sa bunga sa ilang kaugalingong dalan ug mabusog sila sa ilang kaugalingong mga laraw. ³²Kay ang pagkamasupilon sa mga walay alamag mopatay kanila, ug ang kawalay pagpanumbaling sa mga buangbuang molaglag kanila; ³³apan si bisan kinsa nga mamati kanako magapuyo nga luwas ug may kahimutang, nga walay kahadlok sa katalagman.”