Efa vita pirinty
Boky

Ny Ohabolan’i Solomona

Fitambarana ohabolana feno fahendrena ho an'ny fiainana andavanandro—momba ny kabary, ny asa, ny vola, ny fisakaizana, ary ny fahatahorana an'i Jehovah izay fiandohan'ny fahendrena rehetra. Fampianarana azo ampiharina avy amin'ny ray ho an'ny zanany lahy.

Toko 1.

Ny ohabolan’i Solomona, zanak’i Davida, mpanjakan’ny Israely:

Mba hahafantarana ny fahendrena sy ny fampianarana, mba hahatakarana ny teny feno fahazavan-tsaina, mba handraisana fampianarana amin’ny fitondran-tena hendry, amin’ny fahamarinana sy ny rariny ary ny fahitsiana, mba hanomezana fitandremana ho an’ny tsy mahay, fahalalana sy fahaizana mandanjalanja ho an’ny tanora, aoka ny hendry koa hihaino ka hitombo fahalalana, ary aoka ny mahay hahazo toro-lalana, mba hahatakarana ny ohabolana sy ny fanoharana, ny tenin’ny hendry sy ny kabariny saro-takarina.

Ny fahatahorana an’i Raintsika no fiandohan’ny fahalalana; ny adala kosa manamavo ny fahendrena sy ny fampianarana.

Feon’ny Ray amin’ny Zanany lahy

Mihainoa, anaka, ny fananaran’ny rainao, ary aza mivily ny fampianaran’ny reninao, fa satro-boninkazo mahafinaritra ho an’ny lohanao izy ireo, sy rojom-bozona ho an’ny vozonao.

Anaka, raha mamitaka anao ny mpanota, aza manaiky. Raha miteny hoe izy: « Avia hiaraka aminay, andeha isika hihantona hamono olona, andeha hanotrika ny tsy manan-tsiny tsy amin’ny antony; handevona azy velona isika tahaka ny Sheola, sady tontolo tahaka ireo midina any amin’ny lavaka; hahita fananana sarobidy samy hafa isika, ary hameno ny tranontsika amin’ny babo; atero ny anjaranao miaraka aminay; kitapo iray ihany no hananantsika rehetra; » anaka, aza miara-mandeha aminy amin’ny lalana; sakano tsy hankany amin’ny lalany ny tongotrao, fa ny tongony mihazakazaka mankany amin’ny ratsy, ary maika mandatsaka rà. Fa tsy mahazo na inona na inona ny harato izay velatra eo imason’ny vorona rehetra; fa ireo kosa mihantona hamono ny ran’ny tenany; manotrika ny ain’ny tenany. Toy izany ny lalan’ny rehetra mazoto amin’ny tombony tsy ara-drariny; manaisotra ny ain’ny tompony izany.

Ny Fahendrena eny an-dalambe

Ny Fahendrena mitaraina mafy eny an-dalambe; eny amin’ny kianja malalaka no manandratra ny feony izy. Eo an-dohan’ny arabe misavorovoro no antsoany; eo am-bavahadin’ny tanàna no itenenany hoe:

« Hatramin’ny rahoviana, ianareo tsy mahay, no ho tia ny tsy fahaizana? Hatramin’ny rahoviana no ho faly amin’ny fanesoesoany ny mpaniratsira, ary ho halan’ny adala ny fahalalana? Raha miova noho ny fananarako ianareo, dia handatsaka ny fanahiko aminareo Aho, ny Fahendrena; hampahafantatro anareo ny teniko. a a v23 Ny Fahendrena izay miteny eto dia lazain’i Paoly fa Kristy — ny fahendren’i Raintsika (1 Korintiana 1:24, 1:30; Kolosiana 1:15-17). Ny Zanaka izay teo amin’ny Ray talohan’ny namoronana dia miantso ny rehetra izay hiova ka hihaino. Fa noho Izaho niantso ka nandà ianareo, nahinjitra ny tanako ka tsy nisy niraharaha, ary tsy nanaiky ny torohevitro rehetra ianareo ary nandà ny fananarako rehetra, dia hihomehy ny loza mianjady aminareo koa Aho; hanesoeso rehefa tonga aminareo ny fampitahorana, rehefa tonga aminareo toy ny tafio-drivotra ny fampitahorana, ary tonga toy ny tadio-drivotra ny loza aminareo, rehefa tonga aminareo ny fahoriana sy ny alahelo.

Dia hiantso Ahy izy, nefa tsy hamaly Aho; hitady Ahy mafy izy, nefa tsy hahita Ahy, satria nankahala ny fahalalana izy ary tsy nisafidy ny fahatahorana an’i Raintsika, tsy nety nandray ny torohevitro izy ary nanamavo ny fananarako rehetra. Ka hihinana ny vokatry ny lalany izy ary ho voky ny fikasany. Fa ny fiodinan’ny tsy mahay no hamono azy, ary ny fahatoniana ny adala no handrava azy; fa izay mihaino Ahy kosa hitoetra am-pilaminana sy hangina, tsy hatahotra loza. »