ምሳሌ 1

1 ¹የዳዊት ልጅ የእስራኤል ንጉሥ የሰሎሞን ምሳሌዎች፦

²ጥበብንና ተግሣጽን ለማወቅ፣ የማስተዋልን ቃላት ለመረዳት፣ ³ጥበብ ባለው አኗኗር፣ በጽድቅ፣ በፍትሕና በቅንነት ተግሣጽን ለመቀበል፣ ⁴ለየዋሃን ብልኀትን፣ ለወጣቶች ዕውቀትንና ማስተዋልን ለመስጠት፣ ⁵ጥበበኛው ይስማ፣ በትምህርትም ይጨምር፤ አስተዋዩም መመሪያን ያግኝ፤ ⁶ምሳሌንና አነጋገርን፣ የጠቢባንን ቃላትና እንቆቅልሻቸውን ለመረዳት።

⁷አባታችንን መፍራት የዕውቀት መጀመሪያ ነው፤ ሰነፎች ግን ጥበብንና ተግሣጽን ይንቃሉ።

የአባት ድምፅ ለልጁ

⁸ልጄ ሆይ፣ የአባትህን ተግሣጽ ስማ፤ የእናትህንም ትምህርት አትተው፤ ⁹እነርሱ ለራስህ የጸጋ አክሊል፣ ለአንገትህም ድሪ ናቸውና።

¹⁰ልጄ ሆይ፣ ኀጢአተኞች ቢያባብሉህ፣ እሺ አትበላቸው። ¹¹እንዲህ ቢሉ፦ “ከእኛ ጋር ና፤ ደም ለማፍሰስ እናድባ፤ ንጹሑን ያለ ምክንያት እናድፍጥ፤ ¹²እንደ መቃብር ሕያዋን ሆነው እንዋጣቸው፤ ወደ ጕድጓድ እንደሚወርዱም ሙሉ በሙሉ እንዋጣቸው፤ ¹³ልዩ ልዩ ውድ ሀብት እናገኛለን፤ ቤቶቻችንንም በዘረፋ እንሞላለን፤ ¹⁴ዕጣህን ጣል፤ ከእኛ ጋር፤ ሁላችንም አንድ ኰረጆ እንካፈላለን”፤ ¹⁵ልጄ ሆይ፣ በመንገዳቸው ከእነርሱ ጋር አትሂድ፤ እግርህን ከመንገዶቻቸው ከልክል፤ ¹⁶እግሮቻቸው ወደ ክፋት ይሮጣሉና፤ ደምም ለማፍሰስ ይቸኵላሉ። ¹⁷በማንኛውም ወፍ ዐይኖች ፊት ተዘርግቶ ምንም የማይይዝ መረብ ከንቱ ነውና፤ ¹⁸እነዚህ ግን ለራሳቸው ደም ያደባሉ፤ ለራሳቸውም ነፍስ ያደፍጣሉ። ¹⁹ያለ ፍትሕ ትርፍ የሚመኝ ሁሉ መንገድ እንዲህ ነው፤ ያም ትርፍ የባለቤቶቹን ነፍስ ይወስዳል።

ጥበብ በጎዳናዎች ላይ

²⁰ጥበብ በመንገድ ላይ ጮኻ ትጣራለች፤ በአደባባይም ድምፅዋን ከፍ ታደርጋለች። ²¹በጫጫታ በሞሉ ጎዳናዎች ራስ ላይ ትጮኻለች፤ በከተማዪቱ በር መግቢያም እንዲህ ትናገራለች፦

²²“እናንተ የዋሃን፣ እስከ መቼ ድረስ የዋህነትን ትወዳላችሁ? ፌዘኞችስ እስከ መቼ በፌዛቸው ይደሰታሉ? ሰነፎችስ ዕውቀትን ይጠላሉ? ²³ለተግሣጼ ብትመልሱ፣ እኔ ጥበብ—የአባታችን ጥበብ የሆንኩት ኢየሱስ—መንፈሴን አፈሳለሁ፤ በእናንተ ላይ፤ ቃሎቼንም አስታውቃችኋለሁ። ^a a v23 እዚህ የምትናገረው ጥበብ በጳውሎስ ክርስቶስ ተብሎ ተለይቷል — የአባታችን ጥበብ (፩ኛ ቆሮንቶስ ፩፥፳፬፣ ፩፥፴፤ ቈላስይስ ፩፥፲፭-፲፯)። ከፍጥረት በፊት ከአብ ጋር የነበረው ወልድ፣ ተመልሰው ለሚያዳምጡ ሁሉ ይጣራል። ²⁴ጠርቻችሁ እምቢ ስላላችሁ፣ እጄን ዘረጋሁ ማንም ግን ልብ አላለም፤ ²⁵ምክሬን ሁሉ ቸል ስላላችሁ፤ ተግሣጼንም ሁሉ ስለናቃችሁ፤ ²⁶እኔም በጥፋታችሁ እስቃለሁ፤ ድንጋጤ ሲደርስባችሁ እሳለቅባችኋለሁ፤ ²⁷ድንጋጤ እንደ ማዕበል ሲመጣባችሁ፣ ጥፋታችሁም እንደ ዐውሎ ነፋስ ሲደርስ፣ ጭንቀትና ሥቃይ ሲያገኛችሁ።

²⁸ያን ጊዜ ይጠሩኛል እኔ ግን አልመልስም፤ አጥብቀው ይፈልጉኛል አያገኙኝም ግን፤ ²⁹ዕውቀትን ስለ ጠሉ፤ አባታችንንም መፍራት ስላልመረጡ፤ ³⁰ምክሬን እምቢ አሉ፤ ተግሣጼንም ሁሉ ናቁ። ³¹ስለዚህ የመንገዳቸውን ፍሬ ይበላሉ፤ በራሳቸውም ዕቅድ ይጠግባሉ። ³²የዋሃን መንገድ መሳት ይገድላቸዋልና፤ የሰነፎችም ቸልተኝነት ያጠፋቸዋል፤ ³³እኔን የሚሰማኝ ግን ተማምኖ ይኖራል፤ ክፉን ሳይፈራም ይረጋጋል።”