ምስላታት ሰሎሞን

ጥርናፈ ጥበባውያን ምስላታት ንዕለታዊ ናብራ—ብዛዕባ ዘረባ፥ ስራሕ፥ ገንዘብ፥ ምሕዝነትን ፍርሓት እግዚኣብሄር እቲ መጀመርታ ዅሉ ጥበብ ዝኾነን። ተግባራዊ ትምህርቲ፥ ካብ ኣቦ ናብ ወዱ ዝቐርብ።

ምዕራፍ 1።

ምስላታት ሰሎሞን ወዲ ዳዊት፥ ንጉስ እስራኤል፦

ጥበብን ተግሳፅን ንምፍላጥ፥ ቃላት ኣእምሮ ንምስትውዓል፥ ጥበባዊ ኣካይዳ፥ ፅድቅን ፍርድን ቕንዕናን ዝሓዘ ተግሳፅ ንምቕባል፥ ንገርህታት ብልሒ፥ ንመንእሰያት ፍልጠትን ምኽርን ንምሃብ፥ ጠቢብ ከኣ ሰሚዑ ብትምህርቲ ይወስኽ፥ መስተውዓሊ ድማ ምኽሪ ይረክብ፤ ምስላን ምሳሌን፥ ቃላት ጠቢባንን ሕንቅልሕንቅሊቶምን ንምስትውዓል።

ፍርሓት ኣቦና መጀመርታ ፍልጠት እዩ፤ ዓያሹ ጥበብን ተግሳፅን ይንዕቁ።

ድምፂ ኣቦ ናብ ወዱ

ወደይ፥ ንተግሳፅ ኣቦኻ ስማዕ፤ ካብ ትምህርቲ ኣዴኻ ድማ ኣይትርሓቕ፤ ንሳተን ንርእስኻ ፀጋ ዝመልኦ ኣኽሊል፥ ንክሳድካ ድማ ኵትሻ እየን እሞ።

ወደይ፥ ሓጥኣን እንተ ኣጋገዩኻ፥ ኣይትፍቐደሎም። ከምዙይ እንተ በሉ፦ “ምሳና ንዓ፥ ደም ከነፍስስ ንድበ፥ ነቲ ንፁህ ብዘይ ምኽንያት ንድበዮ፤ ከም መቓብር ብህይወቶም ንወሓጦም፥ ከምቶም ናብ ጕድጓድ ዝወርዱ ምሉኣት ከለዉ ንወሓጦም፤ ኵሉ ዓይነት ክቡር ጥሪት ክንረክብ ኢና፥ ኣባይትና ብምርኮ ክንመልእ ኢና፤ ዕፃኻ ምሳና ደርቢ፤ ኵላትና ሓደ ማሕፉዳ ክንካፈል ኢና” ወደይ፥ ምሳታቶም በቲ መንገዲ ኣይትኺድ፤ እግርኻ ካብ መንገዶም ኣግድእ፤ ኣእጋሮም ናብ ክፉእ ይጐዩ እዮም እሞ፥ ደም ንምፍሳስ ድማ ይቕልጥፉ። ኣብ ቅድሚ ዓይኒ ዝኾነ ዒፍ ዝተዘርግሐ መርበብ ገለ ኣይሕዝን እዩ እሞ፤ እዚኣቶም ግና ንገዛእ ደሞም ይድብዩ፤ ንገዛእ ነፍሶም ይድብዩ። ብዓመፃ ረብሓ ዝህንጥ ዅሉ ሰብ መንገዱ ከምዙይ እዩ፤ ህይወት ዋናታቱ ድማ ይወስድ።

ጥበብ ኣብ ኣደባባያት

ጥበብ ኣብ ደገ ዓው ኢላ ትእውጅ፤ ኣብ ኣደባባያት ድማ ድምፃ ተልዕል። ኣብ ርእሲ እቲ ጫጫታ ዝበዝሐ ጐደናታት ትፅውዕ፤ ኣብ መእተዊ ኣፍ ደገ እታ ከተማ ኸዓ ከምዙይ ኢላ ትዛረብ፦

“ኣቱም ገርህታት፥ ክሳዕ መዓዝ ገርህነት ከተፍቅሩ ኢኹም? መላገፅቲኸ ብምልጋፆም ክሳዕ መዓዝ ባህ ክብሎም እዩ? ዓያሹኸ ፍልጠት ክሳዕ መዓዝ ክፀልኡ እዮም? ንተግሳፀይ እንተ ተቐቢልኩም፥ ኣነ ጥበብ መንፈሰይ ከፍስሰልኩም እየ፤ ቃላተይ ድማ ከፍልጠኩም እየ። ^a ኣነ ፀዊዐ ንስኻትኩም ስለ ዝኣበኹም፥ ኢደይ ዘርጊሐ ሓደ እኳ ኣቓልቦ ስለ ዘይገበረ፥ ኵሉ ምኽረይ ሸለል ስለ ዝበልኩም፥ ኵሉ ተግሳፀይ ድማ ስለ ዝነዓቕኩም፥ ኣነ ድማ ብመዓትኩም ክስሕቕ እየ፤ ራዕዲ ምስ ወረደኩም ከላግፀልኩም እየ፤ ራዕዲ ኸም ህቦብላ ምስ ወረደኩም፥ መዓትኩም ድማ ከም ንፋስ ኣውሎ ምስ መፀ፥ ጭንቅን መከራን ምስ ወረደኩም።

ሽዑ ክፅውዑኒ እዮም፥ ኣነ ግና ኣይምልሰሎምን፤ ኣበርቲዖም ክደልዩኒ እዮም፥ ግና ኣይረኽቡንን፤ ንፍልጠት ስለ ዝፀልኡ፥ ፍርሓት ኣቦና ድማ ስለ ዘይሓረዩ፥ ንምኽረይ ኣበዩ፥ ንዅሉ መግናሕተይ ድማ ነዓቑ። ስለዙይ ፍረ መንገዶም ክበልዑ፥ ብውዲቶም ድማ ክፀግቡ እዮም። ምዝንባል ገርህታት ክቐትሎም እዩሞ፥ ሸለልትነት ዓያሹ ድማ ከጥፍኦም እዩ፤ እቲ ዝሰምዐኒ ግና ብደሓን ክነብር እዩ፤ መዓት ከይፈርሐ ኸዓ ህዱእ ክኸውን እዩ።”