Księga Przysłów 1

1 ¹Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla Izraela:

²Aby poznać mądrość i karność, aby zrozumieć słowa rozumne, ³aby przyjąć pouczenie o mądrym postępowaniu, o sprawiedliwości, prawie i uczciwości, ⁴aby dać roztropność prostaczkom, a młodym wiedzę i rozwagę, ⁵niech i mądry słucha, a pomnoży swą wiedzę, i niech rozumny nabędzie wskazówek, ⁶aby zrozumieć przysłowie i przypowieść, słowa mędrców i ich zagadki.

⁷Bojaźń naszego Ojca jest początkiem poznania; głupcy gardzą mądrością i karnością.

Głos ojca do syna

⁸Słuchaj, synu mój, napomnienia twojego ojca i nie odrzucaj nauki twojej matki, ⁹bo są wdzięcznym wieńcem na twojej głowie i naszyjnikiem na twojej szyi.

¹⁰Synu mój, jeśli nęcą cię grzesznicy, nie ulegaj. ¹¹Jeśli powiedzą: „Chodź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez powodu; ¹²jak grób pochłońmy ich żywcem, w całości, jak tych, którzy zstępują do dołu; ¹³znajdziemy wszelkie drogocenne dobra, napełnimy nasze domy łupem; ¹⁴rzuć swój los między nas; wszyscy będziemy mieli jedną sakiewkę”, ¹⁵synu mój, nie chodź z nimi tą drogą; powstrzymaj swoją nogę od ich ścieżek, ¹⁶bo ich nogi biegną ku złu i śpieszą się, aby przelać krew. ¹⁷Bo sieć rozpostarta na oczach wszelkiego ptaka nic nie schwyta; ¹⁸lecz oni czyhają na własną krew; zasadzają się na własne życie. ¹⁹Takie są drogi każdego, kto jest chciwy nieuczciwego zysku; on odbiera życie tym, którzy go posiedli.

Mądrość na ulicach

²⁰Mądrość woła głośno na ulicy; na placach podnosi swój głos. ²¹Na szczycie gwarnych ulic woła; u wejścia bram miejskich przemawia:

²²„Jak długo, prostaczkowie, będziecie kochać prostotę? Jak długo szydercy będą się lubować w szyderstwie, a głupcy nienawidzić poznania? ²³Jeśli odpowiecie na moje napomnienie, ja, Mądrość — Jezus, mądrość naszego Ojca — wyleję mojego ducha na was; oznajmię wam moje słowa. ^a a v23 Mądrość, która tu przemawia, jest przez Pawła utożsamiona z Chrystusem — mądrością naszego Ojca (1 Koryntian 1,24; 1,30; Kolosan 1,15-17). Syn, który był z Ojcem przed stworzeniem, woła do wszystkich, którzy się nawrócą i będą słuchać. ²⁴Ponieważ wołałam, a odmówiliście, wyciągnęłam swoją rękę, a nikt nie zważał, ²⁵i zlekceważyliście całą moją radę, i odrzuciliście całe moje napomnienie, ²⁶ja również będę się śmiać z waszego nieszczęścia; będę szydzić, gdy ogarnie was trwoga, ²⁷gdy trwoga ogarnie was jak burza i wasze nieszczęście nadejdzie jak wicher, gdy przyjdą na was ucisk i udręka.

²⁸Wtedy będą mnie wzywać, lecz nie odpowiem; będą mnie pilnie szukać, lecz mnie nie znajdą, ²⁹ponieważ nienawidzili poznania i nie wybrali bojaźni naszego Ojca, ³⁰odrzucili moją radę i wzgardzili całym moim napomnieniem. ³¹Dlatego będą jeść owoc swojej drogi i nasycą się swoimi zamysłami. ³²Bo odstępstwo prostaczków ich zabije, a beztroska głupców ich zgubi; ³³lecz kto mnie słucha, będzie mieszkać bezpiecznie i spokojnie, bez lęku przed nieszczęściem.”