Αλληλούια
Ο τελευταίος ψαλμός είναι ένα καταληκτικό ξέσπασμα αίνου προς τον Πατέρα μας — αγιαστήριο και ουρανός, κέρας κριαριού, άρπα, τύμπανο, έγχορδα, αυλός και δύο είδη κυμβάλων — χωρίς κανένα επιχείρημα και κανένα αίτημα μέσα του. Η μόνη προϋπόθεση που αναφέρεται είναι η πνοή.
150 1Αλληλούια! Αινείτε τον Πατέρα μας στο αγιαστήριό του· αινείτε τον στο κραταιό στερέωμά του. 2Αινείτε τον για τα κραταιά έργα του· αινείτε τον για την άπειρη μεγαλοσύνη του. 3Αινείτε τον με το σάλπισμα του κέρατου· αινείτε τον με άρπα και λύρα. a a v3 Το σοφάρ είναι η σάλπιγγα από κέρατο κριαριού που ηχούσε στις γιορτές και στις συνάξεις του Ισραήλ — ο ήχος του καλούσε τον λαό σε προσοχή μπροστά στον Πατέρα μας. 4Αινείτε τον με τύμπανο και χορό· αινείτε τον με έγχορδα και φλογέρα. 5Αινείτε τον με ηχηρά κύμβαλα· αινείτε τον με κύμβαλα αλαλαγμού. 6Ας αινεί τον Πατέρα μας καθετί που ανασαίνει. Αλληλούια!
