Hallelûya
Zebûra dawîn teqîneke dawî ya pesindanê ji Bavê me re ye — pîrozgeh û ezman, boriya strûhê beran, çeng, def, têl, bilûr û du cureyên zilan — bêyî ti nîqaş û ti daxwaz di nav de. Tenê mercê ku tê gotin bêhn e.
150 1Hallelûya! Di pîrozgeha wî de pesnê Bavê me bidin; di ezmanê wî yê bi hêz de pesnê wî bidin. 2Ji bo kirinên wî yên bi hêz pesnê wî bidin; li gorî mezinahiya wî ya pir zêde pesnê wî bidin. 3Bi dengê boriya strûhê beran pesnê wî bidin; bi çeng û lîrê pesnê wî bidin. a a v3 Şofar ew boriya ji strûhê beran e, ku di cejn û civînên Îsraêl de dihat lêxistin — dengê wê gel li ber Bavê me hişyar dikir. 4Bi def û govendê pesnê wî bidin; bi têl û bilûrê pesnê wî bidin. 5Bi zilên dengdar pesnê wî bidin; bi zilên ku li hev dikevin pesnê wî bidin. 6Bila her tiştê ku bêhna wî heye pesnê Bavê me bide. Hallelûya!
