ହାଲ୍ଲିଲୂୟା
ଶେଷ ଗୀତଟି ଆମର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ତୁତିର ଏକ ସମାପନୀ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ: ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଆକାଶ, ମେଷଶୃଙ୍ଗ, ବୀଣା, ଖଞ୍ଜଣି, ତନ୍ତ୍ରୀବାଦ୍ୟ, ବଂଶୀ ଓ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କରତାଳ। ଏଥିରେ କୌଣସି ଯୁକ୍ତି ନାହିଁ ଓ କୌଣସି ନିବେଦନ ନାହିଁ। ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ଏକମାତ୍ର ଯୋଗ୍ୟତା ହେଉଛି ନିଶ୍ୱାସ।
150 1ହାଲ୍ଲିଲୂୟା! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଧାମରେ ପ୍ରଶଂସା କର; ତାହାଙ୍କ ପରାକ୍ରମଯୁକ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର। 2ତାହାଙ୍କ ପରାକ୍ରମର କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର; ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଚୁର ମହତ୍ତ୍ଵ ଅନୁସାରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର। 3ମେଷଶୃଙ୍ଗ ତୂରୀର ନାଦରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର; ନେବଲ ଓ ବୀଣାରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର। a a v3 ଶୋଫର ହେଉଛି ମେଷଶୃଙ୍ଗ ତୂରୀ, ଯାହା ଇସ୍ରାଏଲର ପର୍ବ ଓ ସମାଜ ସମୟରେ ବଜାଯାଉଥିଲା — ତାହାର ନାଦ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମନୋଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଆହ୍ଵାନ କରୁଥିଲା। 4ଦାରା ଓ ନୃତ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର; ତାରଯୁକ୍ତ ବାଦ୍ୟ ଓ ବଂଶୀରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର। 5ଉଚ୍ଚନାଦକାରୀ କରତାଳରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର; ଉଚ୍ଚଧ୍ଵନିକାରୀ କରତାଳରେ ତାହାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କର। 6ପ୍ରାଣବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ। ହାଲ୍ଲିଲୂୟା!