Rama Kawula, Kakiyatan Kawula

Kanggo pemimpin penyanyi. Anggitane Prabu Dawud, abdine Rama kita, kang ngaturake tembung-tembung iki marang Rama kita ing dina nalika panjenengane diluwari saka sakehe mungsuhe lan saka tangane Saul.

Sawisé diluwari saka Saul, Dawud nyritakaké kabèh lelakoné. Dhèwèké wis meh klelep ing taline pati, lan sesambaté ndadèkaké Ramané tumedhak saka langit numpak angin, ing kukus lan udan és, kanggo ngentas dhèwèké saka banyu kang jero lan ndokokaké ing papan kang dhuwur.

Pasal 18.

Kawula tresna dhateng Paduka, dhuh Rama kawula, kakiyatan kawula. Rama kawula punika gunung parang kawula, beteng kawula, saha juru pangluwar kawula; Rama kawula, gunung parang kawula, ingkang dados pangungsen kawula, tameng kawula, saha kakiyating karahayon kawula, kutha beteng kawula. Kawula sesambat dhateng Rama kawula, ingkang pantes dipun pepuji, temah kawula kaluwaran saking mengsah kawula.

Tangsuling pati sampun nalikung kawula; luberaning karusakan sampun ngelebi kawula. Tangsuling kubur sampun njiret kawula; kala-jireting pati sampun madhepi kawula. Ing salebeting karibedan kawula sesambat dhateng Rama kawula; dhateng Rama kawula anggen kawula nyuwun pitulungan. Saking padalemanipun ingkang suci Panjenengane miyarsakaken swara kawula, saha pesambat kawula dumugi ing talinganipun.

Nunten bumi gonjang-ganjing saha gumeter; tetalesing gunung-gunung sami ndhredheg saha horeg, amargi Panjenengane duka. Kukus mumbul saking grananipun, saha latu ingkang nguntal medal saking tutukipun; mawa ingkang murub makantar-kantar medal saking Panjenengane. Panjenengane mendhekaken langit lajeng tumedhak; pepeteng ingkang kandel wonten ing sangandhaping sampeyanipun. Panjenengane nitih kerub lajeng mabur; Panjenengane ngayang ing suwiwining angin. Panjenengane ndadosaken pepeteng minangka tutupipun, payonipun ing saubengipun—peteng toya saha mendhung kandel ing awang-awang. Saking cahya ingkang wonten ing ngarsanipun, mendhungipun sami bedhah, kaliyan jawah es saha mawa latu. Rama kawula ugi nywanten kados gludhug ing langit, saha Ingkang Mahaluhur ngedalaken swantenipun, kaliyan jawah es saha mawa latu. Panjenengane nglepasaken jemparingipun lajeng mbuyaraken mengsah; Panjenengane nguncalaken kilat lajeng ngawut-awut mengsah. Nunten katingal dhasaring seganten, saha tetalesing jagad sami katingal wela-wela margi saking panyendhu Paduka, dhuh Rama kawula, margi saking napas ingkang medal saking grana Paduka.

Panjenengane mulung asta saking ngaluhur sarta nyepeng kawula; kawula kaentas saking toya ingkang ageng. Panjenengane ngluwari kawula saking mengsah kawula ingkang rosa, saking tiyang-tiyang ingkang sengit dhateng kawula, awit sami langkung kiyat tinimbang kawula. Tiyang-tiyang punika madhepi kawula ing dinten karisakan kawula, nanging Rama kawula ingkang dados sendhen kawula. Panjenengane ngentasaken kawula dhateng papan ingkang jembar; Panjenengane ngluwari kawula, awit Panjenengane rena ing kawula.

Rama kawula tumindak dhateng kawula miturut kaleresan kawula; miturut resiking tangan kawula Panjenengane paring ganjaran dhateng kawula. Awit kawula sampun netepi margining Rama kawula, saha boten nilar Rama kawula kanthi tumindak awon. Awit sakathahing pranatanipun wonten ing ngajeng kawula, saha kawula boten nyingkiraken dhawuhipun. Kawula tanpa cacad wonten ing ngarsanipun, saha kawula ngreksa badan kawula saking piawon. Pramila Rama kawula sampun paring ganjaran dhateng kawula miturut kaleresan kawula, miturut resiking tangan kawula wonten ing paningalipun.

Dhateng tiyang ingkang setya Paduka katingal setya; dhateng tiyang ingkang tanpa cacad Paduka katingal tanpa cacad; Dhateng tiyang ingkang suci Paduka katingal suci, nanging dhateng tiyang ingkang julig Paduka katingal langkung julig. Awit Paduka milujengaken tiyang ingkang andhap asor, nanging mripat ingkang gumunggung Paduka asoraken. Awit Paduka ingkang nyumed damar kawula; Rama kawula madhangi pepeteng kawula. Awit sarana Paduka kawula saged nempuh grombolan prajurit, saha sarana Rama kawula kawula saged mlumpati pager.

Mungguh Rama kawula—marginipun sampurna; pangandikanipun Rama kawula kabukten yektos; Panjenengane dados tameng tumraping sadaya tiyang ingkang ngungsi dhateng Panjenengane. Awit sinten ta Rama kita punika kajawi Rama kawula? Saha sinten ingkang dados gunung parang kajawi Rama kita? Rama kawula ingkang paring kakiyatan dhateng kawula saha ndadosaken margi kawula tanpa cacad. Panjenengane ndadosaken suku kawula kados sukuning kidang saha netepaken kawula kanthi santosa wonten ing papan ingkang inggil. Panjenengane nggladhi tangan kawula kangge perang, satemah lengen kawula saged menthang gandhewa tembaga. Paduka sampun paring dhateng kawula tameng karahayon Paduka; asta tengen Paduka nyangga kawula, saha kalembahan Paduka sampun ngagengaken kawula. Paduka damelaken papan ingkang jembar tumrap lampah kawula wonten ing ngandhap kawula, satemah suku kawula boten keplesed.

Kawula mbujeng mengsah kawula saha nututi tiyang-tiyang punika; kawula boten wangsul saderengipun sami tumpes. Kawula nggecak tiyang-tiyang punika ngantos boten saged tangi malih; sami dhawah wonten ing sangandhaping suku kawula. Paduka paring kakiyatan dhateng kawula kangge perang; Paduka ndadosaken tiyang ingkang nglawan kawula sami dhawah wonten ing sangandhaping suku kawula. Paduka damel mengsah kawula sami mlajeng mungkur dhateng kawula, saha tiyang ingkang sengit dhateng kawula sami kawula tumpes. Tiyang-tiyang punika sami sesambat nyuwun tulung, nanging boten wonten ingkang milujengaken; sami sesambat dhateng Rama kawula, nanging Panjenengane boten paring wangsulan dhateng tiyang-tiyang punika. Kawula nggempur tiyang-tiyang punika ngantos lembat kados lebu katempuh ing angin; kawula sebar tiyang-tiyang punika kados endhut ing lurung. Paduka ngluwari kawula saking pasulayaning bangsa; Paduka ndadosaken kawula sesirahing para bangsa; bangsa ingkang boten kawula tepang samangke ngabdi dhateng kawula. Sareng sami mireng bab kawula, lajeng sami nurut dhateng kawula; tiyang manca sami sumuyud kalayan ajrih dhateng kawula. Tiyang manca sami ilang kekendelanipun saha sami medal kanthi gemeter saking betengipun.

Rama kawula gesang! Binerkahana gunung parang kawula, saha linuhurna Rama ingkang milujengaken kawula, inggih Rama ingkang maringi kaadilan dhateng kawula saha nelukaken para bangsa wonten ing sangandhap kawula, ingkang ngluwari kawula saking mengsah kawula. Inggih, Paduka ngangkat kawula ngungkuli tiyang ingkang nglawan kawula; Paduka ngluwari kawula saking tiyang ingkang ambek siya. Awit saking punika kawula badhe ngaturaken puji dhateng Paduka, dhuh Rama kawula, wonten ing antawisipun para bangsa, saha ngidungaken pepujian kagem asma Paduka.

Panjenengane paring kaunggulan ingkang ageng dhateng ratunipun, saha nedahaken sih-kadarmaning prajanjian dhateng tiyang ingkang dipun jebadi, inggih dhateng Prabu Dawud saha turunipun ngantos salami-laminipun.