Ubana, Ƙarfina

Don shugaban mawaƙa. Ta Dawuda, bawan Ubanmu, wanda ya rera waɗannan kalmomi ga Ubanmu a ranar da aka cece shi daga dukan maƙiyansa da kuma daga hannun Shawulu.

Bayan an cece shi daga Shawulu, Dawuda ya ba da labarin duka. Yana nutsewa cikin igiyoyin mutuwa, sai kukansa ya saukar da Ubansa daga sama a kan iska, cikin hayaƙi da ƙanƙara, domin ya fitar da shi daga zurfafan ruwa ya kafa shi a kan tuddai.

Babi na 18.

Ina ƙaunarka, ya Ubana, ƙarfina. Ubana shi ne dutsena da kagarata da mai cetona; Ubana, dutsena, wanda nake neman mafaka a wurinsa, garkuwata, da ƙarfin cetona, mafakata. Ina kira ga Ubana, wanda ya cancanci yabo, an kuwa cece ni daga maƙiyana.

Igiyoyin mutuwa sun kewaye ni; ambaliyar hallaka ta sha kaina. Igiyoyin kabari sun ƙulle ni; tarkunan mutuwa sun fuskance ni. Cikin wahalata na yi kira ga Ubana; ga Ubana na yi kuka don neman taimako. Daga haikalinsa ya ji muryata, kukana kuwa ya kai kunnuwansa.

Sai ƙasa ta jijjigu ta girgiza; tussan duwatsu suka yi rawa suka girgiza, domin ya yi fushi. Hayaƙi ya taso daga hancinsa, wuta mai cinyewa kuma daga bakinsa; garwashin wuta mai ci ya ɓarke daga gare shi. Ya sunkuyar da sammai ya sauko; baƙin duhu yana ƙarƙashin ƙafafunsa. Ya hau kerubi ya tashi sama; ya yi shawagi a kan fikafikan iska. Ya mai da duhu abin rufuwarsa, rumfarsa kewaye da shi—ruwaye masu duhu da baƙaƙen gizagizan sammai. Daga cikin hasken da yake gabansa gizagizansa suka ɓalle, tare da ƙanƙara da garwashin wuta. Ubana kuma ya yi tsawa a sammai, Maɗaukaki kuwa ya ɗaga muryarsa, tare da ƙanƙara da garwashin wuta. Ya harbo kibansa ya warwatsa su; ya aika da walƙiya ya rikitar da su. Sai aka ga magudanan ruwan teku, aka kuma tona tussan duniya saboda tsawatarka, ya Ubana, saboda busar numfashin hancinka.

Ya miƙo hannu daga sama ya kama ni; ya jawo ni daga manyan ruwaye. Ya cece ni daga maƙiyina mai ƙarfi, daga waɗanda suka ƙi ni, gama sun fi ni ƙarfi. Sun yi mini gaba a ranar masifata, amma Ubana shi ne abin dogarona. Ya fito da ni zuwa wuri mai faɗi; ya cece ni, domin yana jin daɗina.

Ubana ya yi mini gwargwadon adalcina; gwargwadon tsabtar hannuwana ya sāka mini. Gama na kiyaye hanyoyin Ubana, ban kuwa juya daga Ubana da mugunta ba. Gama dukan farillansa suna gabana, ban kuwa kawar da ƙa'idojinsa ba. Na kasance marar aibi a gabansa, na kuma kiyaye kaina daga aikata mugunta. Saboda haka Ubana ya sāka mini gwargwadon adalcina, gwargwadon tsabtar hannuwana a gabansa.

Ga mai aminci kakan nuna kanka mai aminci; ga marar aibi kakan nuna kanka marar aibi; ga mai tsarki kakan nuna kanka mai tsarki, amma ga mai karkata kakan nuna kanka mai wayo. Gama kana ceton mutane masu tawali'u, amma kana ƙasƙantar da idanu masu girman kai. Gama kai ne kake ƙuna fitilata; Ubana yana haskaka duhuna. Gama ta wurinka zan iya kai wa runduna hari, ta wurin Ubana kuma zan iya tsallake katanga.

Game da Ubana—hanyarsa cikakkiya ce; maganar Ubana tabbatacciya ce; shi garkuwa ce ga dukan masu neman mafaka a wurinsa. Gama wane ne Ubanmu in ba Ubana ba? Wane ne kuma dutse in ba Ubanmu ba? Ubana ne yake ɗamarata da ƙarfi yake kuma sa hanyata ta zama marar aibi. Yakan sa ƙafafuna su zama kamar ƙafafun barewa, yakan kuma tsai da ni lafiya a kan tsaunuka. Yakan horar da hannuwana don yaƙi, domin hannuwana su iya tanƙwara bakan tagulla. Ka ba ni garkuwar cetonka; hannunka na dama yana riƙe ni, tausasawarka kuma ya ɗaukaka ni. Ka faɗaɗa wurin takawata a ƙarƙashina, ƙafafuna kuwa ba sa santsi.

Na bi maƙiyana na kuma riske su; ban juya baya ba sai da suka ƙare. Na buge su har ba su iya tashi ba; suka fāɗi ƙarƙashin ƙafafuna. Ka ɗamara ni da ƙarfi don yaƙi; ka sa waɗanda suka tayar mini suka fāɗi ƙarƙashina. Ka sa maƙiyana suka juya mini baya, waɗanda suka ƙi ni kuwa na hallaka su. Suka yi kuka don neman taimako, amma babu mai ceto; suka yi kuka ga Ubana, amma bai amsa musu ba. Na niƙa su su zama kamar ƙura a gaban iska; na zubar da su kamar taɓon tituna. Ka cece ni daga faɗace-faɗacen mutane; ka mai da ni shugaban al'ummai; mutanen da ban sani ba yanzu suna bauta mini. Da jin labarina kawai, sukan yi mini biyayya; baƙi suna zuwa gare ni cikin ƙanƙanta. Baƙi sun karaya suna fitowa da rawar jiki daga kagarunsu.

Ubana yana a raye! Albarka ta tabbata ga dutsena, a kuma ɗaukaka Uban da yake cetona, Uban da yake yi mini adalci yake kuma mai da al'ummai ƙarƙashina, wanda ya cece ni daga maƙiyana. I, ka ɗaga ni bisa waɗanda suka tayar mini; ka cece ni daga mutum mai zalunci. Saboda haka zan yabe ka, ya Ubana, a cikin al'ummai, in kuma rera yabo ga sunanka.

Yana ba sarkinsa manyan nasarori, yana kuma nuna madawwamiyar ƙauna ga shafaffensa, ga Dawuda da zuriyarsa har abada.