My Vader, my sterkte
Vir die koorleier. Van Dawid, die dienskneg van ons Vader, wat hierdie woorde tot ons Vader gesing het op die dag toe hy van al sy vyande en uit die hand van Saul gered is.
Ná sy redding uit Saul se hand vertel Dawid die hele verhaal. Hy was besig om te verdrink in die toue van die dood, en sy roep het sy Vader op die wind uit die hemel laat neerdaal, in rook en hael, om hom uit diep waters te trek en hom op die hoogtes neer te sit.
18 1Ek het u lief, my Vader, my sterkte. 2My Vader is my rots en my vesting en my redder; my Vader, my rots, by wie ek skuil, my skild en my reddende krag, my toevlug. 3Ek roep my Vader aan, wat lofwaardig is, en ek word van my vyande verlos.
4Die bande van die dood het my omring; die vloede van verderf het my oorweldig. 5Die bande van die doderyk het my verstrik; die strikke van die dood het voor my gestaan. 6In my nood het ek my Vader aangeroep; tot my Vader het ek om hulp geroep. Uit sy tempel het hy my stem gehoor, en my hulpgeroep tot hom het sy ore bereik.
7Toe het die aarde geskud en gewankel; die fondamente van die berge het gebewe en geskud, omdat hy kwaad was. 8Rook het uit sy neusgate opgestyg, en verterende vuur uit sy mond; gloeiende kole het uit hom uitgeslaan. 9Hy het die hemele gebuig en neergedaal; diep duisternis was onder sy voete. 10Hy het op ’n gérub gery en gevlieg; hy het op die vlerke van die wind gesweef. 11Hy het die duisternis sy bedekking gemaak, sy tent rondom hom—donker waters en dik wolke van die hemelruim. 12Uit die glans voor hom het sy wolke deurgebreek, met haelstene en vuurkole. 13My Vader het ook in die hemele gedonder, en die Allerhoogste het sy stem laat hoor, met haelstene en vuurkole. 14Hy het sy pyle uitgestuur en hulle verstrooi; hy het weerligstrale geslinger en hulle op loop gejaag. 15Toe het die beddings van die see sigbaar geword, en die fondamente van die wêreld is blootgelê deur u berisping, my Vader, deur die geblaas van die asem van u neus.
16Hy het van bo af uitgereik en my vasgegryp; hy het my uit die magtige waters getrek. 17Hy het my van my magtige vyand gered, van dié wat my gehaat het, want hulle was te sterk vir my. 18Hulle het my oorval op die dag van my onheil, maar my Vader was my steun. 19Hy het my uitgebring na ’n ruim plek; hy het my gered, omdat hy behae in my gehad het.
20My Vader het met my gehandel volgens my geregtigheid; volgens die reinheid van my hande het hy my beloon. 21Want ek het die weë van my Vader gehou, en het nie in goddeloosheid van my Vader afgedwaal nie. 22Want al sy bepalings was voor my, en ek het nie sy insettinge opsy gesit nie. 23Ek was onberispelik voor hom, en ek het my van kwaaddoen weerhou. 24Daarom het my Vader my beloon volgens my geregtigheid, volgens die reinheid van my hande voor sy oë.
25Teenoor die getroue betoon u u getrou; teenoor die onberispelike betoon u u onberispelik; 26teenoor die reine betoon u u rein, maar teenoor die verkeerde betoon u u skerp. 27Want u verlos ’n nederige volk, maar hoogmoedige oë verneder u. 28Want dit is u wat my lamp laat brand; my Vader verlig my duisternis. 29Want met u kan ek ’n bende bestorm, en met my Vader kan ek oor ’n muur spring.
30Wat my Vader betref—sy weg is volmaak; die woord van my Vader is betroubaar; hy is ’n skild vir almal wat by hom skuil. 31Want wie is ons Vader behalwe my Vader? En wie is ’n rots behalwe ons Vader? 32Dit is my Vader wat my met krag toerus en my weg onberispelik maak. 33Hy maak my voete soos dié van ’n takbok en laat my veilig op die hoogtes staan. 34Hy leer my hande om te veg, sodat my arms ’n boog van brons kan span. 35U het my die skild van u redding gegee; u regterhand ondersteun my, en u sagmoedigheid het my groot gemaak. 36U maak ’n wye plek vir my voetstappe onder my, en my voete gly nie.
37Ek het my vyande agtervolg en hulle ingehaal; ek het nie omgedraai voordat hulle vernietig was nie. 38Ek het hulle neergeslaan sodat hulle nie kon opstaan nie; hulle het onder my voete geval. 39U het my met krag vir die stryd toegerus; u het dié wat teen my opgestaan het, onder my voete laat val. 40U het my vyande die rug laat keer, en dié wat my gehaat het, het ek vernietig. 41Hulle het om hulp geroep, maar daar was niemand om te red nie; hulle het tot my Vader geroep, maar hy het hulle nie geantwoord nie. 42Ek het hulle fyn gemaak soos stof voor die wind; ek het hulle uitgegooi soos modder van die strate. 43U het my verlos van die twis van die volk; u het my die hoof van die nasies gemaak; ’n volk wat ek nie geken het nie, dien my nou. 44Sodra hulle van my hoor, gehoorsaam hulle my; uitlanders kom kruipend na my toe. 45Uitlanders verloor moed en kom bewend uit hulle vestings.
46My Vader leef! Geseënd is my rots, en verhoog is die Vader wat my red, 47die Vader wat my reg verskaf en volke onder my onderwerp, 48wat my van my vyande gered het. Ja, u het my verhef bo dié wat teen my opgestaan het; u het my van die gewelddadige man verlos. 49Daarom sal ek u loof, my Vader, onder die nasies, en lof sing tot u naam.
50Hy gee groot oorwinnings aan sy koning, en bewys verbondsliefde aan sy gesalfde, aan Dawid en sy nageslag vir ewig.