زما پلار، زما قوت
د موسيقۍ د مشر دپاره. د داؤد، د زمونږ پلار د خادم، چې دا کلام يې زمونږ پلار ته په هغه ورځ وسندرل کله چې هغه د خپلو ټولو دښمنانو د لاس نه او د ساؤل د لاس نه خلاص کړے شو.
له شاؤل څخه د خلاصون وروسته، داؤد ټوله کیسه بیانوي. هغه د مرګ په رسیو کې ډوبېده، او د هغه چیغې د هغه پلار د باد پر وزرو، په لوګي او ږلۍ کې له آسمانه راکوز کړ، څو یې له ژورو اوبو راوباسي او پر لوړو ځایونو یې ودروي.
18 1اے زما پلاره، اے زما قوته، زۀ له تا سره مينه کوم. 2زما پلار زما ګټ او زما قلعه او زما خلاصونکے دے؛ زما پلار، زما ګټ، چې زۀ پناه په کښې اخلم، زما ډال، او زما د خلاصون قوت، زما کلا دے. 3زۀ خپل پلار ته سوال کوم، چې د ستائنې لائق دے، او زۀ د خپلو دښمنانو نه خلاص کړے شم.
4د مرګ رسۍ راتاؤ شوې؛ د تباهۍ سېلاب راباندې راغلو. 5د قبر رسۍ راتاؤ شوې؛ د مرګ لومې زما مخ ته ودرېدې. 6زۀ په خپله تکليف کښې خپل پلار ته سوال وکړو؛ خپل پلار ته مې د مدد دپاره فرياد وکړو. هغۀ د خپل هيکل نه زما آواز واورېدو، او زما فرياد هغۀ ته د هغۀ غوږونو ته ورسېدو.
7نو زمکه ولړزېده او وخوځېده؛ د غرونو بنيادونه ولړزېدل او ورپېدل، ځکه چې هغه په غصه شوے وو. 8د هغۀ د پزې نه لوګے پورته شو، او د هغۀ د خولې نه بلانده اور؛ تودې سکروټې ترې راوبلېدې. 9هغۀ آسمانونه راکوز کړل او راکوز شو؛ ګنډه تياره د هغۀ د پښو لاندې وه. 10هغه په يو کروبى سور شو او والوتو؛ د هوا په وزرونو باندې والوتو. 11هغۀ تياره خپل پوښ کړه، خپل سايبان د ځان نه چاپېره — تياره اوبۀ او د آسمانونو ګنډه وريځونه. 12د هغۀ د مخ د روښنائى نه د هغۀ وريځونه راماتې شوې، د ږلۍ او د اور د سکرو سره. 13زما پلار هم په آسمانونو کښې تالنده وکړه، او خُدائ تعالىٰ خپل آواز اوچت کړو، د ږلۍ او د اور د سکرو سره. 14هغۀ خپل غشى ورولېږل او هغوئ يې خواره کړل؛ هغۀ تندر وغورځولو او هغوئ يې وتښتولو. 15بيا د سمندر لارې ښکاره شوې، او د دُنيا بنيادونه ستا د جهڼکار نه څرګند شول، اے زما پلاره، ستا د پزو د ساه د زور نه.
16هغۀ د اوچت ځائ نه لاس راکوز کړو او زۀ يې ونيولم؛ هغۀ زۀ د زورورو اوبو نه راوايستلم. 17هغۀ زۀ د خپل زورور دښمن نه خلاص کړم، د هغو کسانو نه چې له ما سره يې نفرت کولو، ځکه چې هغوئ له ما نه ډېر زورور وُو. 18هغوئ د زما د مصيبت په ورځ زما مخ ته ودرېدل، خو زما پلار زما سهارا وو. 19هغۀ زۀ يو فراخه ځائ ته راوايستلم؛ هغۀ زۀ خلاص کړم، ځکه چې هغه په ما خوشحاله وو.
20زما پلار زما د صداقت مطابق له ما سره سلوک وکړو؛ زما د لاسونو د پاکوالى مطابق هغۀ زۀ انعام راکړم. 21ځکه چې ما د خپل پلار لارې ساتلې دى، او په بدکارۍ کښې له خپل پلار نه نۀ يم اوښتے. 22ځکه چې د هغۀ ټول حُکمونه زما مخ ته وُو، او ما د هغۀ قانونونه هېڅ يو خوا ته نۀ کړل. 23زۀ د هغۀ په وړاندې بې عيبه وم، او ما خپل ځان د بدۍ نه وساتلو. 24نو زما پلار زما د صداقت مطابق زۀ انعام راکړم، د هغۀ په نظر کښې زما د لاسونو د پاکوالى مطابق.
25د وفادار سره تۀ ځان وفادار ښايې؛ د بې عيبه سره تۀ ځان بې عيبه ښايې؛ 26د پاک سره تۀ ځان پاک ښايې، خو د کوږ سره تۀ ځان هوښيار ښايې. 27ځکه چې تۀ عاجز قوم ته خلاصون ورکوې، خو مغرورې سترګې ټيټوې. 28ځکه چې همدا تۀ يې چې زما ډيوه بلوې؛ زما پلار زما تياره روښانه کوى. 29ځکه چې ستا په وسيله زۀ په يوې لښکر حمله کولے شم، او د خپل پلار په وسيله زۀ د ديوال نه ور اوړم.
30څۀ چې زما پلار دے، د هغۀ لاره کامله ده؛ د زما پلار کلام رښتيا ثابتيږى؛ هغه د هر هغه چا دپاره ډال دے چې په هغۀ پناه اخلى. 31ځکه چې زمونږ پلار نه بغير څوک زمونږ پلار دے؟ او زمونږ پلار نه بغير څوک ګټ دے؟ 32همدا زما پلار دے چې زۀ په قوت سمبالوى او زما لاره بېعيبه کوى. 33هغه زما پښې د هوسۍ د پښو په شان کوى او زۀ په اوچتو ځايونو باندې په امن ودروى. 34هغه زما لاسونه د جنګ دپاره روزى، دې دپاره چې زما بازوګان د پيتلو لينده کش کولے شى. 35تا ما ته د خپل خلاصون ډال راکړے دے؛ ستا ښى لاس زما ملاتړ کوى، او ستا نرمۍ زۀ لوئ کړے يم. 36تۀ زما د قدمونو دپاره زما لاندې فراخه ځائ جوړوې،
37ما د خپلو دښمنانو تعاقب وکړو او هغوئ ته ورسېدم؛ ترڅو چې هغوئ ختم نۀ شول، زۀ بېرته وانۀ ګرځېدم. 38ما هغوئ داسې ووهل چې بيا پاڅېدلے نۀ شول؛ 39تا زۀ د جنګ دپاره په قوت سمبال کړم؛ تا هغه کسان چې زما خلاف راپورته شول زما د پښو لاندې وغورځول. 40تا زما دښمنان مجبور کړل چې ما ته شا کړى، او هغه کسان چې له ما سره يې کينه لرله ما تباه کړل. 41هغوئ د مدد دپاره فرياد وکړو، خو هيڅوک نۀ وو چې خلاصون ورکړى؛ 42ما هغوئ د هوا په وړاندې د دوړو په شان ميده کړل؛ ما هغوئ د کوڅو د خټو په شان تويه کړل. 43تا زۀ د خلقو د جګړو نه خلاص کړم؛ تا زۀ د قومونو سردار جوړ کړم؛ هغه قوم چې ما نۀ پېژندلو اوس زما خدمت کوى. 44لکه څنګه چې هغوئ زما په حقله واورى، زما حُکم مانى؛ 45پردېسيان بې زړۀ کيږى او په رپېدو سره د خپلو قلاګانو نه راوځى.
46زما پلار ژوندے دے! زما ګټ دې مبارک وى، 47هغه پلار چې ما ته انصاف راکوى او قومونه زما لاندې راکوى، 48هغه چې زۀ يې د خپلو دښمنانو نه خلاص کړم. هو، تا زۀ د هغو کسانو نه پورته کړم چې زما خلاف راپورته شول؛ تا زۀ د ظالم سړى نه خلاص کړم. 49د دې دپاره، اے زما پلاره، زۀ به ستا ستائنه د قومونو په مينځ کښې کوم،
50هغه خپل بادشاه ته لويې فتحې ورکوى، او خپل مسح شوى ته مينه ښايى، داؤد او د هغۀ اولاد ته د تل دپاره.