መዝሙር 18

18 ¹አባቴ ሆይ፣ ኀይሌ፣ እወድሃለሁ። ²አባቴ ዐለቴ፣ ምሽጌ፣ አዳኜም ነው፤ የምጠጋበት አባቴ ዐለቴ፣ ጋሻዬ፣ የመዳኔ ኀይል፣ መጠጊያዬ ነው። ³ምስጋና የሚገባውን አባቴን እጠራለሁ፤ ከጠላቶቼም እድናለሁ።

⁴የሞት እስራት ከበቡኝ፤ የጥፋት ጎርፍ አስጨነቀኝ። ⁵የሲኦል እስራት ተብትበውኝ ነበር፤ የሞት ወጥመድ ተጋረጠብኝ። ⁶በመከራዬ ጊዜ አባቴን ጠራሁ፤ ወደ አባቴም ለእርዳታ ጮኽሁ። ከመቅደሱ ድምፄን ሰማ፤ ወደ እርሱ የቀረበው ጩኸቴም ጆሮው ደረሰ።

⁷ያን ጊዜ ምድር ተንገዳገደች፤ ተናወጠችም፤ የተራሮችም መሠረት ተንቀጠቀጠ፤ ተናወጠም፤ እርሱ ተቈጥቶ ነበርና። ⁸ከአፍንጫው ጢስ ወጣ፤ ከአፉም የሚበላ እሳት ወጣ፤ የሚንበለበል ፍም ከእርሱ ነደደ። ⁹ሰማያትን ዝቅ አድርጎ ወረደ፤ ድቅድቅ ጨለማም ከእግሩ በታች ነበር። ¹⁰በኪሩብ ተቀምጦ በረረ፤ በነፋስ ክንፍ ላይ ሆኖ ተንሳፈፈ። ¹¹ጨለማን መከለያው አደረገ፤ በዙሪያውም ድንኳኑ አደረገው—የጨለሙ ውሆችና የሰማይ ጥቅጥቅ ደመናዎች። ¹²በፊቱ ካለው ድምቀት የተነሣ ደመናዎቹ ጥሰው ወጡ፤ ከበረዶና ከእሳት ፍም ጋራ። ¹³አባቴም በሰማያት አንጐደጐደ፤ ልዑልም ድምፁን ከፍ አደረገ፤ ከበረዶና ከእሳት ፍም ጋራ። ¹⁴ፍላጻዎቹን ልኮ በተናቸው፤ ብዙ መብረቅ ወርውሮ አባረራቸው። ¹⁵ያን ጊዜ የባሕር መተላለፊያዎች ታዩ፤ በተግሣጽህ የዓለም መሠረቶች ተገለጡ፤ አባቴ፣ ከአፍንጫህ እስትንፋስ ነፋስ የተነሣ።

¹⁶ከላይ ሰዶ ያዘኝ፤ ከብዙ ውሆችም መዘዘኝ። ¹⁷ከኀያሉ ጠላቴ፣ ከሚጠሉኝም አዳነኝ፤ ከእኔ ይልቅ በርትተው ነበርና። ¹⁸በመከራዬ ቀን ተጋፈጡኝ፤ አባቴ ግን ደጋፊዬ ነበር። ¹⁹ወደ ሰፊ ስፍራ አወጣኝ፤ በእኔ ደስ ስለ አለው አዳነኝ።

²⁰አባቴ እንደ ጽድቄ አደረገልኝ፤ እንደ እጆቼ ንጽሕና ዋጋ ከፈለኝ። ²¹የአባቴን መንገድ ጠብቄአለሁና፤ በክፋትም ከአባቴ ፈቀቅ አላልሁም። ²²ፍርዶቹ ሁሉ በፊቴ ነበሩና፤ ሕጎቹንም ከእኔ አላራቅሁም። ²³በፊቱ ነውር የሌለብኝ ነበርሁ፤ ራሴንም ከበደል ጠበቅሁ። ²⁴ስለዚህ አባቴ እንደ ጽድቄ ዋጋ ከፈለኝ፤ በፊቱ እንዳለው የእጆቼ ንጽሕና።

²⁵ከታማኝ ጋራ ታማኝ ሆነህ ትታያለህ፤ ነውር ከሌለበትም ጋራ ነውር የሌለብህ ሆነህ ትታያለህ፤ ²⁶ከንጹሑ ጋራ ንጹሕ ሆነህ ትታያለህ፤ ከጠማማው ጋራ ግን ብልኀተኛ ሆነህ ትታያለህ። ²⁷ትሑት ሕዝብን ታድናለህና፤ ትዕቢተኛ ዓይኖችን ግን ዝቅ ታደርጋለህ። ²⁸መብራቴን የምታበራ አንተ ነህና፤ አባቴ ጨለማዬን ያበራል። ²⁹በአንተ ሰራዊትን እወጋለሁና፤ በአባቴም ቅጥርን እዘልላለሁ።

³⁰አባቴ—መንገዱ ፍጹም ነው፤ የአባቴ ቃል የተፈተነ ነው፤ በእርሱ ለሚጠጉ ሁሉ ጋሻ ነው። ³¹ከአባቴ በቀር አባታችን ማን ነው? ከአባታችንም በቀር ዐለት ማን ነው? ³²በኀይል የሚያስታጥቀኝ አባቴ ነው፤ መንገዴንም ነውር የሌለበት ያደርጋል። ³³እግሮቼን እንደ ዋላ እግር ያደርጋል፤ በከፍታ ቦታዎችም ላይ አጽንቶ ያቆመኛል። ³⁴እጆቼን ለሰልፍ ያሠለጥናል፤ ክንዶቼም የናስ ቀስት እንዲያጥፉ ያደርጋል። ³⁵የመዳንህን ጋሻ ሰጠኸኝ፤ ቀኝህ ይደግፈኛል፤ ገርነትህም ከፍ አደረገኝ። ³⁶ከእግሬ በታች ለእርምጃዬ ሰፊ ቦታ አደረግህ፤ እግሮቼም አይናወጡም።

³⁷ጠላቶቼን አሳደድሁ፤ ደረስሁባቸውም፤ እስኪጠፉም ድረስ አልተመለስሁም። ³⁸መነሣት እንዳይችሉ መታኋቸው፤ ከእግሮቼ በታችም ወደቁ። ³⁹ለሰልፍ በኀይል አስታጠቅኸኝ፤ የተነሡብኝንም ከእግሮቼ በታች እንዲወድቁ አደረግህ። ⁴⁰ጠላቶቼ ጀርባቸውን እንዲያዞሩልኝ አደረግህ፤ የሚጠሉኝንም አጠፋኋቸው። ⁴¹ለእርዳታ ጮኹ፤ የሚያድን ግን አልነበረም፤ ወደ አባቴ ጮኹ፤ እርሱ ግን አልመለሰላቸውም። ⁴²በነፋስ ፊት እንደሚበን አቧራ አደቀቅኋቸው፤ እንደ መንገድ ጭቃም አፈሰስኋቸው። ⁴³ከሕዝብ ጥል አዳንኸኝ፤ የአሕዛብ ራስ አደረግኸኝ፤ ያላወቅሁት ሕዝብ አሁን ያገለግለኛል። ⁴⁴ስለ እኔ እንደ ሰሙ ይታዘዙኛል፤ መጻተኞችም እየተሸማቀቁ ወደ እኔ ይመጣሉ። ⁴⁵መጻተኞች ይጠወልጋሉ፤ ከምሽጎቻቸውም እየተንቀጠቀጡ ይወጣሉ።

⁴⁶አባቴ ሕያው ነው! ዐለቴ ይባረክ፤ የሚያድነኝም አባት ከፍ ከፍ ይበል፤ ⁴⁷ፍትሕን የሚሰጠኝ፣ ሕዝቦችንም ከእኔ በታች የሚያስገዛ አባት፤ ⁴⁸ከጠላቶቼ ያዳነኝ። አዎን፣ ከተነሡብኝ በላይ ከፍ አደረግኸኝ፤ ከዐመፀኛውም ሰው አዳንኸኝ። ⁴⁹ስለዚህ አባቴ፣ በአሕዛብ መካከል አመሰግንሃለሁ፤ ለስምህም እዘምራለሁ።

⁵⁰ለንጉሡ ታላቅ ድልን ይሰጣል፤ ለቀባውም የኪዳን ፍቅርን ያሳያል፤ ለዳዊትና ለዘሩ ለዘላለም።