Maxxanfameera

Faarfannaa 18 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Abbaa koo, Humna koo

Dura buutuu faarfannaatiif. Kan Daawit, garbicha Abbaa keenyaa, inni guyyaa diinota isaa hundumaa irraa fi harka Saaul irraa baraarametti jecha kana Abbaa keenyaaf faarfate.

Erga Saa'ol jalaa baraaramee booda, Daawit seenaa guutuu odeessa. Hidhaa du'aatiin bishaan keessa cuuphamaa ture; iyyi isaa Abbaa isaa bubbee irra, aduu fi cabbii keessa samii irraa gadi fide, bishaan gad-fagaa keessaa isa baasee bakka ol-aanaa irra isa dhaabuuf.

Boqonnaa 18.

Yaa Abbaa koo, humna koo, ani si jaalladha. Abbaan koo kattaa koo, da'annoo koo fi isa na baraaru dha; Abbaan koo, kattaan koo isa ani keessa dhokadhu, gaachana koo, humna fayyisaa koo, da'annoo koo dha. Abbaa koo isa galateeffamuu qabu nan waama; diinota koo irraas nan baraarama.

Funyoon du'aa na marse; lolaan badiisaa na liqimse. Funyoon awwaalaa na hidhe; kiyyoon du'aa na dura ba'e. Dhiphina koo keessatti Abbaa koo nan waame; gara Abbaa kootti gargaarsaaf nan iyye. Mana qulqullummaa isaa keessaa sagalee koo dhaga'e, iyyi koo isa gara isaatti ba'e gurra isaatti ga'e.

Yommus lafti raafamte, sochoote; hundeen tulluuwwanii hollate, raafame, waan inni aareef. Aara funyaan isaa keessaa ba'e, ibiddi nyaatu afaan isaa keessaa ba'e; boba'aan ibiddaa isa irraa boba'e. Waaqa gadi jallatee gad bu'e; dukkanni cimaan miilla isaa jala ture. Kerubii irra yaabbatee balali'e; baallee qilleensaa irra ol ba'ee balali'e. Dukkana uffata isaa godhe, dallaa isaa naannoo isaa godhe— bishaan dukkanaa fi duumessa cimaa waaqaa. Ifa fuula isaa dura jiru keessaa duumessi isaa cabee ba'e, dhagaa cabbii fi boba'aa ibiddaa wajjin. Abbaan koos waaqa keessatti guunguume, Isa Ol-aanaan sagalee isaa ol fudhate, dhagaa cabbii fi boba'aa ibiddaa wajjin. Xiyyoota isaa erguudhaan isaan bittinneesse; bakakkaa darbatee isaan dheessise. Yommus sululli galaanaa mul'ate, hundeenni addunyaa ceephuu kee irraan qullaa'ee mul'ate, yaa Abbaa koo, dhiibbaa hafuura funyaan kee irraan.

Olii harka isaa diriirsee na qabe; bishaan baay'ee cimaa keessaa na baase. Diina koo isa jabaa irraa na baraare, warra na jibban irraa, waan isaan na caalaa jabaataniif. Guyyaa badiisa kootti na dura dhaabbatan, garuu Abbaan koo deeggaraa koo ture. Bakka bal'aatti na baase; waan inni natti gammadeef na baraare.

Abbaan koo akka qajeelummaa kootti na waliin godhe; akka qulqullummaa harka kootti na badhaase. Ani karaawwan Abbaa koo eegeeraatii, hammeenyaan Abbaa koo irraa hin garagalle. Murtiin isaa hundinuu na dura ture, seera isaas ani gama hin dhiisne. Ani isa duratti mudaa hin qabne ture, hammeenya irraas of eegeera. Kanaaf Abbaan koo akka qajeelummaa kootti, akka qulqullummaa harka kootti fuula isaa duratti na badhaase.

Warra amanamoo wajjin of amanamaa agarsiifta; warra mudaa hin qabne wajjin of mudaa hin qabne agarsiifta; warra qulqulluu wajjin of qulqulluu agarsiifta, warra jallataa wajjin garuu of ogeessa agarsiifta. Ati saba gad of qabu in fayyifta; garuu ija of ol qabu gad in buusta. Ibsaa koo kan ibsu ati dha; Abbaan koo dukkana koo ifa in godha. Si wajjin ani loltoota irratti nan fiiga, Abbaa koo wajjin immoo dallaa nan utaala.

Abbaa koo ilaalchisee—karaan isaa guutuu dha; dubbiin Abbaa koo dhugaa ta'ee mirkanaa'a; inni warra isa keessa dhokatan hundumaaf gaachana dha. Abbaa koo malee Abbaan keenya eenyu dha? Abbaa keenya malees kattaan eenyu dha? Isa humnaan na hidhu Abbaa koo dha; karaa koos mudaa hin qabne kan godhu. Miilla koo akka miilla jeedalaa godha, bakka ol-aanaa irrattis mirkaneessee na dhaabsa. Waraanaaf harka koo leenjisa, akka irree kootiin iddaa naasii garagalchuuf. Gaachana fayyina kee naaf kennite; harki kee mirgaa na deeggara, garaa laafina keetiinis na guddiste. Tarkaanfii koof jala koo bakka bal'aa in qopheessita, miillonni koos hin mucucaatan.

Diinota koo ari'ee isaan qaqqabe; hamma isaan xumuraman hin deebine. Akka isaan ka'uu hin dandeenyeef isaan rukute; miilla koo jalatti kufan. Waraanaaf humnaan na hidhatte; warra natti ka'an miilla koo jalatti kuffifte. Diinota koo dugda isaanii gara kootti akka deebisan gooteetta, warra na jibban immoo ani balleesse. Gargaarsaaf iyyan, garuu isa isaan baraaru tokko illee hin turre; Abbaa kootti iyyan, garuu inni isaaniif hin deebisne. Ani isaan akka awwaara bubbee dura jiru cabse; akka dhoqqee daandii isaan naqe. Wal-lolaa saba irraa na baraarte; mataa saboota na gooteetta; sabni ani hin beekne amma na tajaajila. Waa'ee koo yeroo dhaga'anitti isaan na ajajamu; alagaan natti of gad qabee dhufa. Alagaan onnee dhabee, daandii isaanii irraa raafamee ba'a.

Abbaan koo jiraata! Kattaan koo haa galateeffamu, Abbaan na fayyisus haa ol ka'u, Abbaan haqa naaf kennee saboota ana jala bulchu, isa diinota koo irraa na baraare. Eeyyee, warra natti ka'an irraa ol na fuudhte; nama gara jabeessa irraa na baraarte. Kanaaf, yaa Abbaa koo, saboota gidduutti si galateeffadha, maqaa keetiifis faarfannaa nan faarfadha.

Mootii isaatiif moo'ina guddaa in kenna, isa dibame isaatiif, Daawitiif fi sanyii isaatiif bara baraan gaarummaa kakuu in agarsiisa.