Die Skepping Spreek

Vir die koorleier. ’n Psalm van Dawid.

Twee getuies, saamgevoeg. Son en hemel praat sonder woorde tot aan die eindes van die aarde; dan praat die onderrig van ons Vader duidelik, soeter as heuning uit die koek. Nadat hy albei gehoor het, vra die psalmdigter om gereinig te word van foute wat hy nie kan sien nie.

Hoofstuk 19.

Die hemele verkondig die heerlikheid van ons Vader; die uitspansel maak die werk van sy hande bekend. Dag na dag stort hulle hul woorde uit; nag na nag openbaar hulle kennis. Daar is geen spraak nie, daar is geen woorde nie—hulle stem word nooit gehoor nie. Tog gaan hulle stem uit oor die hele aarde, en hulle woorde tot by die einde van die wêreld. In die hemele het hy ’n tent vir die son opgeslaan, wat soos ’n bruidegom is wat uit sy kamer te voorskyn kom, soos ’n held wat juig om sy wedloop te hardloop. Dit kom op by die een einde van die hemele, en sy baan loop tot by die ander; niks bly verborge vir sy hitte nie.

Die wet van ons Vader is volmaak, dit verkwik die siel; die getuienis van ons Vader is betroubaar, dit maak die eenvoudige wys. Die bevele van ons Vader is reg, dit verbly die hart; die gebod van ons Vader is helder, dit gee lig aan die oë. Die vrees vir ons Vader is rein, dit bly vir ewig bestaan; die oordele van ons Vader is waar, en almal tesame regverdig. Hulle is begeerliker as goud, selfs as die fynste goud; soeter as heuning, as heuning uit die heuningkoek. Hulle waarsku u dienskneg; om hulle te onderhou bring groot beloning.

Wie kan sy eie dwalinge onderskei? Reinig my van my verborge foute. Weerhou u dienskneg ook van opsetlike sondes; laat hulle nie oor my heers nie. Dan sal ek onberispelik wees, onskuldig aan groot opstand.

Mag die woorde van my mond en die oordenking van my hart welgevallig wees voor u, my Vader, my rots en my verlosser.