Yaratılış Konuşuyor
Müzik şefi için. Davut'un mezmuru.
Birbirine eklenmiş iki tanık. Güneş ve gökler sözsüz konuşur, dünyanın uçlarına dek duyulur; sonra Babamız'ın öğretisi açıkça konuşur, petek balından bile daha tatlıdır. İkisini de duyan mezmur yazarı, göremediği kusurlardan arındırılmayı ister.
19 1Gökler Babamız'ın görkemini ilan eder; gökkubbe ellerinin işini duyurur. 2Gün güne söz döker; gece geceye bilgi açıklar. 3Ne konuşma var, ne sözcük—sesleri hiç işitilmez. 4Yine de sesleri bütün yeryüzüne yayılır, sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır. Göklerde güneş için bir çadır kurdu, 5Güneş odasından çıkan bir güvey gibidir, koşusunu sevinçle koşan bir yiğit gibi. 6Göklerin bir ucundan doğar, dönüşü öbür ucuna varır; hiçbir şey onun sıcaklığından gizli kalmaz.
7Babamız'ın yasası kusursuzdur, cana can katar; Babamız'ın öğüdü güvenilirdir, saf insanı bilge kılar. 8Babamız'ın kuralları doğrudur, yüreği sevindirir; Babamız'ın buyruğu parlaktır, gözleri aydınlatır. 9Babamız'a duyulan korku paktır, sonsuza dek kalıcıdır; Babamız'ın hükümleri gerçektir, hepsi de tümüyle doğrudur. 10Altından, saf altından bile daha çok arzu edilir; baldan, petek balından bile daha tatlıdır. 11Kulunu onlar uyarır; onlara uymak büyük ödül getirir.
12Kim kendi hatalarını görebilir? Gizli kusurlarımdan arındır beni. 13Bilerek işlenen günahlardan da koru kulunu; üzerimde egemenlik kurmasınlar. O zaman kusursuz olurum, büyük isyandan arınmış.
14Ağzımdan çıkan sözler ve yüreğimin düşüncesi senin gözünde makbul olsun, ey Babam, kayam ve kurtarıcım.