Yaratilish soʻzlaydi

Nagʻmachilar rahbariga. Dovudning zaburi.

Bir-biriga qo'shilgan ikki guvoh. Quyosh va osmon so'zsiz yerning chekkalarigacha gapiradi; so'ng Otamizning ta'limoti ochiq-oydin, qolipdagi asaldan ham shirin so'zlaydi. Ikkalasini ham eshitgan zaburchi o'zi ko'rmaydigan xatolardan poklanishni so'raydi.

19-bob.

Osmonlar Otamizning ulugʻvorligini oshkor etadi, fazo Uning qoʻllari ishini eʼlon qiladi. Kun ketidan kun soʻz aytadi, tun ketidan tun bilim oshkor etadi. Na nutq bor, na soʻzlar — ovozlari aslo eshitilmaydi. Biroq ularning ovozi butun yer yuzi boʻylab taraladi, soʻzlari dunyoning chetigacha yetadi. Osmonda U quyosh uchun chodir tikdi, u xonasidan chiqqan kuyovdek, oʻz yoʻlini yugurib oʻtishdan quvongan pahlavondek. U osmonning bir chetidan chiqadi, aylanib boshqa chetiga yetadi, uning issigʻidan hech narsa yashirin qolmaydi.

Otamizning qonuni mukammaldir, jonni tetiklantiradi, Otamizning guvohligi ishonchlidir, soddadilni dono qiladi. Otamizning koʻrsatmalari toʻgʻridir, qalbga shodlik baxsh etadi, Otamizning amri nurlidir, koʻzlarga yorugʻlik beradi. Otamizdan qoʻrqish pokdir, abadiy barqaror turadi, Otamizning hukmlari haqdir, butunlay adolatlidir. Ular oltindan ham qadrliroqdir, hatto eng sof oltindan ham, asaldan ham shirinroqdir, hatto mumidan tomgan asaldan ham. Ular qulingni ogohlantiradi, ularga rioya qilish buyuk mukofot keltiradi.

Kim oʻz xatolarini anglay oladi? Meni yashirin gunohlarimdan poklagin. Qulingni qasddan qilingan gunohlardan ham saqlagin, ular ustimdan hukmronlik qilmasin. Shunda men benuqson boʻlaman, buyuk isyondan pok boʻlaman.

Ogʻzimning soʻzlari va qalbimning oʻy-xayollari huzuringda maqbul boʻlsin, ey Otam, qoyatoshim va najotkorim.