Pandongane Wong Kang Tanpa Kaluputan

Pandonga anggitane Prabu Dawud.

Dawud nyuwun dirungokaké minangka wong kang ora luput; atiné wis ditliti ing wayah bengi lan sikilé ora kepleset. Diburu kaya déning singa kang ndhekem, dhèwèké nyuwun dijaga kaya manik-maniking mripat, lan nyawang ngluwihi mungsuh-mungsuhé, menyang wektu bakal ndeleng wadananing Ramané.

Pasal 17.

Dhuh Rama, mugi Paduka miyarsakaken prakawis ingkang adil; mugi karsa nggatosaken panjerit kawula; mugi Paduka midhangetaken pandonga kawula ingkang mijil saking lathi tanpa cidra. Mugi putusan ingkang mbeneraken kawula mijila saking ngarsa Paduka; mugi tingal Paduka mirsani punapa ingkang leres.

Paduka sampun nitipriksa manah kawula, Paduka sampun nyatitekaken kawula ing wanci dalu, Paduka sampun nyobi kawula, nanging boten manggih punapa-punapa; kawula sampun nemtokaken bilih tutuk kawula boten badhe nglampahi dosa. Dene tumrap pandamelipun manungsa, srana pangandikaning lathi Paduka kawula njagi badan kawula saking margi-marginipun tiyang ambek siya. Jangkah kawula sampun netepi margi Paduka; suku kawula boten keplese.

Kawula nyebut Paduka, awit Paduka badhe paring wangsulan dhateng kawula, dhuh Rama; mugi Paduka miyarsakaken kawula; mugi midhangetaken atur kawula. Mugi Paduka ngatingalaken kaelokaning sih-kadarman Paduka, Paduka ingkang ngentasaken srana asta tengen Paduka sakehing tiyang ingkang ngungsi dhateng Paduka saking mengsahipun. Mugi Paduka ngreksa kawula kadya manik-mata ing tingal Paduka; mugi kawula Paduka singidaken ing ayang-ayanging swiwi Paduka, saking tiyang duraka ingkang nempuh kawula, mengsah ingkang mbebayani tumrap nyawa kawula, ingkang ngepung kawula.

Tiyang-tiyang punika sampun nutup manahipun ingkang atos; tutukipun ngucap kalayan angkuh. Tiyang-tiyang punika sampun mbujeng kawula sadaya saha samangke ngepung kawula sadaya; mripatipun tansah nginceng, badhe njorogaken kawula sadaya dhateng siti. Piyambakipun kados singa barong ingkang luwe arsa nyempal mangsanipun, kados singa nom ingkang ndhekem ing pandhelikan.

Dhuh Rama, mugi Paduka jumeneng! Mugi Paduka mapag piyambakipun, saha ndhawahaken piyambakipun! Mugi Paduka ngluwari nyawa kawula saking tiyang duraka srana pedhang Paduka, srana asta Paduka, dhuh Rama, saking tiyang ingkang kados mekaten—saking tiyang ing donya punika ingkang ganjaranipun wonten ing gesang punika. Padharanipun Paduka kebakaken kalayan punapa ingkang Paduka simpen; anak-anakipun sami kacekapan, saha tilaranipun ingkang turah dipunwarisaken dhateng para putranipun.

Dene kawula, kawula badhe ningali pasuryan Paduka sajroning kabeneran; nalika kawula tangi, kawula badhe marem ningali citra Paduka.