Mezmurlar 17

17 ¹ Haklı davamı işit, Babam; feryadıma kulak ver; Duamı dinle, hileden uzak dudaklardan çıkanı. ² Beraatim senin huzurundan gelsin; Gözlerin doğru olanı görsün.

³ Yüreğimi araştırdın, Gece beni yokladın, Beni sınadın ve hiçbir şey bulmadın; ağzımın günah işlememesine karar verdim. ⁴ İnsanların yaptıklarına gelince, dudaklarının sözüyle Kendimi zorbaların yollarından uzak tuttum. ⁵ Adımlarım senin yollarına sımsıkı tutundu; Ayaklarım kaymadı.

⁶ Sana yakarıyorum, çünkü bana yanıt vereceksin, Babam; beni dinle; sözlerimi işit. ⁷ Vefalı sevginin harikasını göster, sağ elinle kurtaran sen, Sana sığınanları düşmanlarından. ⁸ Beni göz bebeğin gibi koru; Kanatlarının gölgesinde gizle beni ⁹ Bana saldıran kötülerden, beni kuşatan ölümcül düşmanlarımdan.

¹⁰ Katılaşmış yüreklerini kapadılar; Ağızları kibirle konuşuyor. ¹¹ İzimizi sürdüler, şimdi kuşatıyorlar bizi; bizi yere sermek için gözlerini dikmişler. ¹² Avını parçalamaya aç bir aslan gibidir o, Pusuda sinmiş genç bir aslan gibi.

¹³ Kalk, Babam! Karşıla onu, yere ser! Kılıcınla canımı kötüden kurtar, ¹⁴ Elinle, Babam, böyle insanlardan — bu dünyanın insanlarından, Ödülü bu yaşamda olanlardan. Sakladığın şeylerle karınlarını doldurursun; çocukları doyasıya yer, bolluklarını da yavrularına bırakırlar.

¹⁵ Bana gelince, doğrulukla yüzünü göreceğim; Uyandığımda, benzeyişini görmekle doyuma ereceğim.