ਜ਼ਬੂਰ 17

17 ¹ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਣ; ਮੇਰੀ ਦੁਹਾਈ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ; ਕਪਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ। ²ਮੇਰਾ ਨਿਆਂ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ।

³ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਰਤਾਇਆ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ; ਮੈਂ ਠਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ⁴ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ, ਤੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ⁵ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਕੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਤਿਲਕੇ।

⁶ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਵੇਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਸੁਣ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ। ⁷ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਚਰਜ ਵਿਖਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ⁸ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੰਭਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ, ⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਜਾਨੀ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

¹⁰ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ¹¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਖੁਰਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੱਡ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਟਕਣ ਦੀ ਤਾੜ ਵਿੱਚ ਹਨ। ¹²ਉਹ ਉਸ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾੜਨ ਲਈ ਭੁੱਖਾ ਹੈ, ਉਸ ਜਵਾਨ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਘਾਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।

¹³ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਉੱਠ! ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ! ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਤੋਂ ਛੁਡਾ, ¹⁴ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਸੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਢਿੱਡ ਆਪਣੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰੀ ਆਪਣੇ ਨਿਆਣਿਆਂ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

¹⁵ਪਰ ਮੈਂ, ਮੈਂ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਮੁਖ ਵੇਖਾਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਾਗਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।