بيگناهہ جي دعا
داؤد جي دعا.
دائود هڪ بي گناهه ماڻهوءَ وانگر ٻڌڻ جي گذارش ڪري ٿو؛ رات جو سندس دل پرکي وئي ۽ سندس پير نه چِڪيا. لڪي ويٺل شينهن جي شڪار ٿيل هو عرض ڪري ٿو ته کيس اک جي پتليءَ وانگر سنڀاليو وڃي، ۽ پنهنجن دشمنن کان اڳتي ڏسندي پنهنجي پيءُ جو منهن ڏسڻ جي اميد رکي ٿو.
17 1اي بابا، سچي ڪيس کي ٻڌ، منهنجي دانهن ڏانهن ڌيان ڏي؛ فريب کان خالي چپن مان نڪتل منهنجي دعا تي ڪن ڏي. 2منهنجو انصاف تنهنجي حضور کان اچي؛ تنهنجيون اکيون سڌي ڳالهہ ڏسن.
3تو منهنجي دل کي پرکيو آهي، رات جو مون کي جاچيو آهي، مون کي آزمايو ۽ ڪجهہ بہ نہ لڌو؛ مون پڪو ارادو ڪيو آهي تہ منهنجو وات گناهہ نہ ڪندو. 4ماڻهن جي ڪمن بابت، تنهنجي چپن جي ڪلام سان مون پاڻ کي ظالمن جي واٽن کان بچائي رکيو آهي. 5منهنجا قدم تنهنجين واٽن تي مضبوطيءَ سان قائم رهيا آهن؛ منهنجا پير نہ ترڪيا آهن.
6آءٌ تو کي سڏيان ٿو، ڇاڪاڻ تہ تون مون کي جواب ڏيندين، اي بابا؛ مون ڏانهن ڪن ڏي؛ منهنجا لفظ ٻڌ. 7پنهنجي عهد واري لافاني شفقت جو عجب ڏيکار، تون جيڪو پنهنجي سڄي هٿ سان انهن کي دشمنن کان بچائين ٿو جيڪي تو وٽ پناهہ وٺن ٿا. 8مون کي پنهنجي اک جي پتلي وانگر سانڀي رک؛ پنهنجن پرن جي ڇانو ۾ مون کي لڪائي ڇڏ، 9انهن بدڪارن کان جيڪي مون تي حملو ڪن ٿا، منهنجن جاني دشمنن کان جيڪي مون کي گهيري ۾ ورتو آهي.
10هنن پنهنجيون سخت دليون بند ڪري ڇڏيون آهن؛ سندن وات غرور سان ڳالهائين ٿا. 11هنن اسان جو پيڇو ڪيو آهي ۽ هاڻي اسان کي گهيري ۾ ورتو اٿن؛ اسان کي زمين تي ڪيرائڻ لاءِ اکيون کوڙي ڇڏيون اٿن. 12هو شڪار کي چيرڻ لاءِ بکايل شينهن جهڙو آهي، گهات ۾ ويٺل جوان شينهن جهڙو.
13اُٿ، اي بابا! هن جي سامهون اچ، کيس ڪيرائي ڇڏ! پنهنجي تلوار سان منهنجي جان کي بدڪار کان ڇڏاءِ، 14پنهنجي هٿ سان، اي بابا، اهڙن ماڻهن کان، هن دنيا جي ماڻهن کان جن جو اجر هن زندگيءَ ۾ آهي. تون سندن پيٽ پنهنجي سانڍيل شيءِ سان ڀريندو آهين؛ سندن ٻارن وٽ گهڻو آهي، ۽ اهي پنهنجي گهڻائي پنهنجن ننڍڙن لاءِ ڇڏي وڃن ٿا.
15رهيو آءٌ، تہ آءٌ سچائيءَ ۾ تنهنجو منهن ڏسندس؛ جڏهن آءٌ جاڳندس، تڏهن تنهنجي صورت ڏسڻ سان سيراب ٿيندس.
