Kaimaman 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Rama kita ngandika marang Musa lan Harun, pangandikane:

²“Kandhaa marang wong Israel: Iki kewan-kewan urip kang kena kokpangan ing antarane sakehing kewan kang ana ing bumi. ³Ing antarane kewan-kewan mau, kowe kena mangan kabeh kang kukune sigar, pecah sampurna, sarta nggayemi.

⁴“Nanging iki kang ora kena kokpangan saka antarane kewan kang nggayemi utawa kang kukune sigar: unta—iki nggayemi nanging kukune ora sigar; iku najis tumrap kowe. ⁵Cebel nggayemi nanging kukune ora sigar; iku najis tumrap kowe. ⁶Terwelu, amarga nggayemi nanging kukune ora sigar—iku najis tumrap kowe. ⁷Lan babi, sanadyan kukune sigar lan pecah sampurna, ora nggayemi—najis tumrap kowe. ⁸Daginge aja kokpangan, lan bathange aja koksenggol—iku najis tumrap kowe.

⁹“Iki kang kena kokpangan saka sakehing kang ana ing banyu: samubarang kang duwe sirip lan sisik ing banyu, sagara, lan kali—iku kena kokpangan. ¹⁰Nanging samubarang kang ora duwe sirip lan sisik ing sagara lan kali, ing antarane kabeh kang gremetan ing banyu lan kabeh kewan urip ing banyu—iku njijiki tumrap kowe. ¹¹Iku tetep njijiki tumrap kowe; daginge aja kokpangan, lan bathange anggepen njijiki. ¹²Samubarang kang ora duwe sirip utawa sisik ing banyu—iku njijiki tumrap kowe.

¹³“Manuk-manuk iki anggepen njijiki; aja kokpangan—iku njijiki: manuk garudha, manuk nasar, manuk nasar ireng, ¹⁴manuk wulung, lan manuk alap-alap manut jinise, ¹⁵sarupaning manuk gagak manut jinise, ¹⁶manuk unta, manuk dares bengi, manuk camar, lan manuk alap-alap manut jinise, ¹⁷manuk dares cilik, manuk pucung, manuk dares gedhe, ¹⁸manuk dares putih, manuk dares ara-ara samun, manuk nasar bathang, ¹⁹manuk bangau, manuk kuntul manut jinise, manuk hud-hud, lan lawa. ^a a v19 Lawa kasebut ing kene amarga golongan kuna kanggo ‘manuk’ iku kalebu sakabehing makhluk kang mabur, ora mung kang awulu.

²⁰“Sakabehing kewan gremetan kang asuwiwi kang mlaku nganggo sikil papat iku njijiki tumrap kowe. ²¹Nanging iki kang kena kokpangan saka antarane kabeh kewan gremetan asuwiwi kang mlaku nganggo sikil papat: yaiku kang duwe sikil ana ros-rosane ing sadhuwure tlapakane kanggo njondhil ing lemah. ²²Iki kang kena kokpangan: walang, walang gundhul, jangkrik, lan walang kayu, siji-sijine manut jinise. ²³Nanging saben kewan gremetan asuwiwi liyane kang duwe sikil papat iku njijiki tumrap kowe.

²⁴“Barang-barang iki bakal njalari kowe najis; sapa kang nyenggol bathange bakal najis nganti sore, ²⁵sapa kang nggawa bathange kudu ngumbah sandhangane lan najis nganti sore.

²⁶“Saben kewan kang kukune sigar nanging ora pecah sampurna, utawa kang ora nggayemi, iku najis tumrap kowe; sapa kang nyenggol iku najis. ²⁷Samubarang kang mlaku nganggo tlapakane, ing antarane kabeh kewan sikil papat, iku najis tumrap kowe; sapa kang nyenggol bathange najis nganti sore, ²⁸sapa kang nggawa bathange kudu ngumbah sandhangane lan najis nganti sore; iku najis tumrap kowe.

²⁹“Iki kang najis tumrap kowe ing antarane kewan gremetan kang gremetan ing bumi: tikus tanah, tikus, kadhal gedhe manut jinise, ³⁰tokek, menyawak, cecak tembok, kadhal pasir, lan bunglon. ³¹Iki kang najis tumrap kowe ing antarane kabeh kang gremetan; sapa kang nyenggol iku nalika wis mati, najis nganti sore. ³²Samubarang kang ketiban salah sijine bathange dadi najis—wadhah kayu apa wae, sandhangan, kulit, utawa bagor, saben piranti kanggo nyambut gawe. Kabeh iku kudu dicemplungake ing banyu lan tetep najis nganti sore; sawuse iku resik. ³³Saben kendhil lemah kang kelebon salah sijine—apa kang ana ing jerone dadi najis; kendhil mau pecahen. ³⁴Saben pangan kang kena banyu mangkono dadi najis; saben omben-omben ing wadhah mangkono dadi najis. ³⁵Samubarang kang ketiban salah sijine bathange dadi najis; pawon utawa keren kudu dirubuhake. Iku najis, lan najis tumrap kowe. ³⁶Nanging tuk utawa blumbang kang ngemu banyu tetep resik, nanging sapa kang nyenggol bathange iku najis. ³⁷Manawa salah sijine bathange tiba ing wiji kang arep disebar, wiji mau tetep resik. ³⁸Nanging manawa wiji mau wis kesiram banyu lan ana perangane bathange kang tiba ing kono, iku najis tumrap kowe.

³⁹“Manawa ana kewan kang kena kokpangan mati, sapa kang nyenggol bathange najis nganti sore. ⁴⁰Sapa kang mangan bathange kudu ngumbah sandhangane lan najis nganti sore; sapa kang nggawa bathange kudu ngumbah sandhangane lan najis nganti sore.

⁴¹“Saben kewan gremetan kang gremetan ing bumi iku njijiki; aja kokpangan. ⁴²Samubarang kang mlaku nganggo wetenge, mlaku nganggo sikil papat, utawa duwe sikil akeh—ing antarane kabeh kewan gremetan kang gremetan ing bumi—aja kokpangan; iku njijiki. ⁴³Aja ndadekake awakmu njijiki kanthi kewan gremetan apa wae kang gremetan, lan aja ndadekake awakmu najis marga saka iku, nganti kowe najis dening kewan-kewan mau. ⁴⁴Awit Aku iki Ramamu: pasrahna awakmu, dadia suci, awit Aku iki suci. Aja ndadekake awakmu najis kanthi kewan gremetan apa wae kang rumangkang ing lemah. ⁴⁵Aku iki Ramamu kang wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir supaya dadi Allahmu; dadia suci, awit Aku iki suci.”

⁴⁶Iki angger-anggere kewan, manuk, saben makhluk urip kang obah ing banyu, lan saben kewan kang gremetan ing bumi, ⁴⁷supaya mbedakake antarane kang najis lan kang resik, antarane kewan kang kena dipangan lan kang ora kena dipangan.