Geni kang Ora Kaparengake ing Ngarsane Rama kita
Nadab lan Abihu nggawa geni kang ora tau diprentahake dening Ramane, lan geni saka Panjenengane mangan wong-wong mau. Harun meneng wae. Sabanjure para imam dilarang ngombe anggur nalika ngladeni lan didhawuhi mulangake bedane kang suci lan kang lumrah — lan Musa nampi kasusahane Harun bab kurban kang ora dipangan.
10 1Nadab lan Abihu, anak-anake Harun, padha njupuk padupane dhewe-dhewe, diisi geni, ditambahi dupa, banjur nyaosake geni kang ora kaparengake ing ngarsane Rama kita, kang ora tau didhawuhake dening Panjenengane marang wong-wong mau. 2Banjur ana geni metu saka ngarsane Rama kita kang mangsa wong-wong mau, temahan padha mati ing ngarsane Rama kita. a a v2 Geni kang padha uga, kang tumiba saka Rama kita kanggo nampani pangibadahe umat, saiki tumiba kanggo mangsa wong-wong kang nyedhaki Panjenengane kanthi sembrana—caket karo Panjenengane iku dadi peparing sarta uga geni kang suci.
3Nabi Musa banjur ngandika marang Harun: “Iki kang wis dipangandikakake dening Rama kita: ‘Ing antarane wong-wong kang cedhak karo Aku, Aku bakal nedahake kasucianKu, lan ing ngarepe sakehing bangsa, Aku bakal kaluhurake.’” Harun mung meneng.
4Nabi Musa banjur nimbali Misael lan Elzafan, anak-anake Uziel, pamane Harun, sarta ngandika marang wong-wong mau: “Padha mrenea, usungen sedulur-sedulurmu saka ngarep papan suci, menyang sanjabane palereban.” 5Wong-wong mau banjur padha nyedhak lan ngusung wong loro mau isih nganggo klambi jubahe metu saka palereban, kaya pangandikane Nabi Musa.
6Nabi Musa banjur ngandika marang Harun lan anak-anake, yaiku Eleazar lan Itamar: “Aja ngurai rambutmu lan aja nyuwek sandhanganmu, supaya kowe aja nganti padha mati lan supaya bebendu ora tumiba marang sakehing umat. Nanging sedulur-sedulurmu, yaiku sawernane turune Israel, kena padha nangisi geni kang wis diurubake dening Rama kita. 7Aja padha lunga saka lawangane Tarub Pasewakan, supaya kowe aja nganti padha mati, amarga lenga jebadane Rama kita ana ing kowe.” Wong-wong mau banjur padha nindakake kaya pangandikane Nabi Musa.
8Rama kita banjur ngandika marang Harun, pangandikane:
9“Kowe lan anak-anakmu aja padha ngombe anggur utawa omben-omben kang mendemi nalika mlebu ing Tarub Pasewakan, supaya kowe aja nganti padha mati. Iki dadi katetepan kang langgeng turun-tumurun, 10supaya kowe bisa mbedakake antarane kang suci lan kang asor, lan antarane kang najis lan kang resik, 11sarta supaya kowe bisa mulang wong Israel sakehing katetepan kang wis Dakdhawuhake marang wong-wong mau lantaran Nabi Musa.”
12Nabi Musa banjur ngandika marang Harun lan anak-anake kang isih urip, yaiku Eleazar lan Itamar: “Padha jupuken kurban dhaharan kang isih keri saka kurban genenan konjuk marang Rama kita, lan panganen tanpa ragi ana ing sandhinge misbyah—awit iku kang suci pinunjul. 13Panganen ana ing papan suci—awit iku dadi panduwemu lan panduwene anak-anakmu saka kurban genenan konjuk marang Rama kita, amarga mangkono kang wis didhawuhake marang aku. 14Nanging kowe, anak-anakmu lanang lan wadon, kena padha mangan dhadha goyangan lan paha pisungsung ana ing papan kang resik; iku wis diwenehake dadi panduwemu lan panduwene anak-anakmu saka kurban slametane wong Israel. b b v14 Kurban goyangan iku sawijining pratingkah upacara nalika imam ngobahake bageane kurban mangarep menyang misbyah banjur mbalekake maneh, minangka pralambang anggone nyaosake marang Gusti Allah lan nampani bali minangka panduwene imam. 15Paha pisungsung lan dhadha goyangan mau kudu digawa bareng karo kurban gajih kang diobong ing geni, digoyangake minangka kurban goyangan ana ing ngarsane Rama kita; iku dadi duwekmu lan duwene anak-anakmu minangka panduwe kang langgeng, kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita.”
16Nabi Musa banjur temenan anggone nggoleki wedhus kurban pangruwating dosa, lan tinemu yen wis kobong entek. Panjenengane banjur nepsu marang Eleazar lan Itamar, anak-anake Harun kang isih urip, sarta ngandika: 17“Yagene kowe padha ora mangan kurban pangruwating dosa ana ing papan suci? Awit iku kang suci pinunjul, lan Rama kita wis maringake iku marang kowe supaya kowe mbirat kaluputane pasamuwan lan nganakake pangruwat tumrap wong-wong mau ana ing ngarsane Rama kita. 18Sarehne getihe ora digawa mlebu ing papan suci, mesthine kowe wis mangan iku ana ing papan suci, kaya kang wis dakprentahake.”
19Harun banjur mangsuli marang Nabi Musa: “Delengen, dina iki anak-anakku wis nyaosake kurban pangruwating dosa lan kurban obarane ana ing ngarsane Rama kita, nanging kabeh iki wis tumiba marang aku. Yen aku mangan kurban pangruwating dosa dina iki, apa iku ndadekake keparenge Rama kita?”
20Bareng Nabi Musa krungu bab iku, banjur marem atine.