Seuneu nu Teu Diidinan di Payuneun Rama urang

Nadab jeung Abihu mawa seuneu anu teu pernah diparentahkeun ku Rama maranehna, sarta seuneu ti Mantenna ngahakan maranehna. Harun ngabetem. Para imam lajeng dilarang nginum anggur bari keur tugas, sarta ditugaskeun ngajarkeun mana anu suci jeung mana anu biasa — sarta Musa narima kasedih Harun ngeunaan kurban anu teu didahar.

Pasal 10.

Nadab jeung Abihu, putra-putra Harun, masing-masing nyokot parukuyanana, dieusian seuneu, terus diasupan menyan, tuluy ngahaturkeun seuneu nu teu diidinan ka payuneun Rama urang, nya eta nu teu kungsi diparentahkeun ku Mantenna ka maranehna. Tuluy aya seuneu kaluar ti payuneun Rama urang, ngalebur maranehna, nepi ka maranehna paraeh di payuneun Rama urang. ^a

Saur Musa ka Harun, “Kieu pangandika Rama urang: ‘Di antara jalma-jalma nu deukeut ka Kami, Kami bakal nembongkeun kasucian Kami, sarta di hareupeun sakabeh jalma, Kami bakal dimulyakeun.’” Harun ngabetem.

Musa tuluy nyaur Misael jeung Elsafan, putra-putra Usiel, paman Harun, saurna ka maranehna, “Ka darieu, usung dulur-dulur maraneh ti hareupeun tempat suci, ka luar pakemahan.” Maranehna tuluy ngadeukeutan, terus ngusung maranehna anu masih maké jubahna, dibawa ka luar pakemahan, cocog jeung timbalan Musa.

Saur Musa ka Harun jeung ka putra-putrana, Eleasar sareng Itamar, “Ulah ngudar buuk maraneh atawa nyosoeh pakean maraneh, bisi maraneh paeh sarta bebendu turun ka sakumna jamaah. Tapi dulur-dulur maraneh, nya eta sakumna umat Israil, meunang ceurik mangnyaahan ku sabab seuneu nu dikobarkeun ku Rama urang. Ulah ninggalkeun lawang Kemah Pasamoan, bisi maraneh paeh — minyak urapan ti Rama urang aya dina diri maraneh.” Maranehna tuluy ngalampahkeun sakumaha anu diomongkeun ku Musa.

Rama urang ngadawuh ka Harun, dawuhana-Na,

“Maneh jeung anak-anak maneh ulah nginum anggur atawa inuman keras waktu asup ka Kemah Pasamoan, bisi maraneh paraeh. Ieu teh aturan nu langgeng pikeun turunan maraneh, pikeun ngabedakeun nu suci jeung nu ilahar, jeung nu najis jeung nu beresih, sarta supaya maraneh bisa ngajarkeun ka urang Israil sakabeh aturan nu geus didawuhkeun ku Kami ngaliwatan Musa.”

Saur Musa ka Harun jeung ka putra-putrana nu kari, Eleasar sareng Itamar, “Cokot kurban sasajen nu nyesa tina kurban-kurban nu dibeuleum keur Rama urang, tuluy dahar tanpa ragi di gigireun altar — sabab eta teh suci kacida. Dahar di tempat nu suci — sabab eta teh bagian maneh jeung bagian anak-anak maneh tina kurban-kurban nu dibeuleum keur Rama urang, sabab kitu parentah nu ditampa ku kami. Tapi maneh, anak-anak maneh lalaki, jeung anak-anak maneh awewe, meunang ngadahar dada nu diayun-ayun jeung pingping nu diunjukkeun di tempat nu beresih; eta dibikeun jadi bagian maneh jeung bagian anak-anak maneh tina kurban karapihan urang Israil. ^b Maranehna kudu mawa pingping nu diunjukkeun jeung dada nu diayun-ayun, bareng jeung kurban gajih nu dibeuleum ku seuneu, diayun-ayunkeun minangka kurban ayun-ayunan di payuneun Rama urang; eta jadi hak maneh jeung anak-anak maneh minangka bagian nu langgeng, sakumaha anu didawuhkeun ku Rama urang.”

Musa taliti pisan mariksakeun embe kurban panebus dosa, tuluy kapanggih geus kaduruk beak. Anjeunna bendu ka Eleasar jeung Itamar, putra-putra Harun nu kari, saurna, “Naha maraneh teu ngadahar kurban panebus dosa di tempat suci? Da eta teh suci pisan, dibikeun ku Rama urang ka maraneh pikeun ngaleungitkeun kasalahan jamaah sarta ngayakeun panebusan pikeun maranehna di payuneun Rama urang. Ku sabab getihna teu dibawa asup ka tempat suci, kuduna eta didahar ku maraneh di tempat suci, sakumaha anu geus diparentahkeun ku kami.”

Saur Harun ka Musa, “Tuh, poé ieu anak-anak kami geus ngahaturkeun kurban panebus dosa jeung kurban beuleumanana di payuneun Rama urang, tapi tetep kajadian kieu ka diri kami. Lamun kami ngadahar kurban panebus dosa poé ieu, naha bakal kamanah ku Rama urang?”

Sanggeus Musa ngadangu kitu, panggalihna sugema.