لاویان 10

10 ¹ناداب و اَبیهو، پسران هارون، هر یک آتشدانِ خود را برداشتند، در آن آتش نهادند و بر آن بخور افزودند و آتشی غیرمجاز در حضور پدر ما تقدیم کردند، آتشی که او به ایشان امر نفرموده بود. ²آتش از حضور پدر ما بیرون آمد و ایشان را فروگرفت، و در حضور پدر ما مردند. ^a a v2 همان آتشی که از جانب پدر ما فرود آمد تا پرستشِ قوم را بپذیرد، اکنون فرود می‌آید تا کسانی را که با بی‌احتیاطی به او نزدیک شدند، بسوزاند — نزدیکی به او هم عطیه است و هم آتشی مقدّس.

³موسی به هارون گفت: «این است آنچه پدر ما فرمود: ‹در میان آنان که به من نزدیک‌اند، خود را قدّوس نشان خواهم داد، و در نظر تمامی قوم جلال خواهم یافت.›» و هارون خاموش ماند.

⁴موسی میشائیل و اِلصافان، پسران عُزّیئیل، عموی هارون را فراخواند و به ایشان گفت: «نزدیک بیایید و برادران خود را از پیشِ قُدس، به بیرون از اردوگاه ببرید.» ⁵پس نزدیک آمدند و ایشان را در همان پیراهن‌هایشان به بیرون از اردوگاه بردند، چنانکه موسی گفته بود.

⁶موسی به هارون و پسرانش اِلعازار و ایتامار گفت: «موی خود را پریشان مسازید و جامه‌های خویش را چاک مزنید، مبادا بمیرید و غضب بر تمامی جماعت نازل شود. اما خویشان شما، یعنی تمامی خاندان اسرائیل، بر این آتش‌سوزی که پدر ما برافروخت، بگریند. ⁷از درِ خیمهٔ اجتماع بیرون مروید، مبادا بمیرید، زیرا روغنِ مسحِ پدر ما بر شماست.» پس چنانکه موسی گفته بود، عمل کردند.

⁸و پدر ما هارون را خطاب کرده، فرمود:

⁹«تو و پسرانت چون به خیمهٔ اجتماع درآیید، شراب و مسکرات ننوشید، مبادا بمیرید. این برای شما در تمامی نسل‌هایتان فریضه‌ای ابدی است، ¹⁰تا میان مقدّس و نامقدّس، و میان نجس و طاهر تمییز دهید، ¹¹و تا بتوانید همهٔ فرایضی را که پدر ما به‌واسطهٔ موسی به قوم اسرائیل گفت، به ایشان بیاموزید.»

¹²موسی به هارون و پسران بازمانده‌اش، اِلعازار و ایتامار گفت: «هدیهٔ آردیِ باقی‌مانده از هدایای آتشین برای پدر ما را بردارید و آن را بی‌خمیرمایه در کنار مذبح بخورید، زیرا که آن قدّوسِ قُدس‌هاست. ¹³آن را در مکانی مقدّس بخورید، زیرا این سهم تو و سهم پسران توست از هدایای آتشین برای پدر ما، چراکه من چنین امر یافته‌ام. ¹⁴اما تو و پسران و دخترانت می‌توانید سینهٔ جنبانیده‌شده و رانِ برافراشته‌شده را در مکانی طاهر بخورید؛ اینها به‌عنوان سهم تو و سهم پسرانت از قربانی‌های سلامتیِ اسرائیل به شما داده شده است. ^b b v14 هدیهٔ جنبانیدنی آیینی نمادین بود که در آن کاهن آن سهم را به‌سوی مذبح می‌جنباند و بازمی‌گرداند، و بدین‌سان آن را به‌طور نمادین به خدا تقدیم می‌کرد و همچون سهمی کهانتی بازمی‌ستاند. ¹⁵ایشان باید رانِ برافراشته‌شده و سینهٔ جنبانیده‌شده را با هدایای پیه که بر آتش سوزانده می‌شود بیاورند و آنها را همچون هدیهٔ جنبانیدنی در حضور پدر ما بجنبانند؛ اینها به‌عنوان سهمی ابدی از آنِ تو و پسرانت خواهد بود، چنانکه پدر ما امر فرموده است.»

¹⁶موسی دربارهٔ بزِ قربانی گناه با دقت پرس‌وجو کرد و دریافت که سوزانده شده است. پس بر اِلعازار و ایتامار، پسران بازماندهٔ هارون، خشمگین شد و گفت: ¹⁷«چرا قربانی گناه را در مکان قُدس نخوردید؟ زیرا که آن قدّوسِ قُدس‌هاست، و پدر ما آن را به شما داد تا گناهِ جماعت را بردارید و برای ایشان در حضور پدر ما کفّاره کنید. ¹⁸چون خونِ آن به درونِ قُدس آورده نشد، می‌بایست آن را در قُدس می‌خوردید، چنانکه امر کرده بودم.»

¹⁹هارون به موسی گفت: «بنگر، امروز ایشان قربانی گناه و قربانی سوختنیِ خود را در حضور پدر ما تقدیم کردند، و با این همه چنین بلایی بر من آمد. اگر امروز قربانی گناه را می‌خوردم، آیا در نظر پدر ما پسندیده می‌بود؟»

²⁰چون موسی این را شنید، خشنود گشت.