Ανεπίτρεπτη φωτιά μπροστά στον Πατέρα μας
Ο Ναδάβ και ο Αβιού φέρνουν φωτιά που ο Πατέρας τους ποτέ δεν πρόσταξε, και φωτιά από εκείνον τους καταναλώνει. Ο Ααρών σωπαίνει. Στους ιερείς απαγορεύεται τότε το κρασί την ώρα της υπηρεσίας και τους ανατίθεται να διδάσκουν τη διάκριση του αγίου από το κοινό — και ο Μωυσής δέχεται τη θλίψη του Ααρών για μια προσφορά που έμεινε αφάγωτη.
10 1Ο Ναδάβ και ο Αβιού, οι γιοι του Ααρών, πήρε ο καθένας το θυμιατήρι του, έβαλαν μέσα φωτιά, πρόσθεσαν θυμίαμα και πρόσφεραν μπροστά στον Πατέρα μας ανεπίτρεπτη φωτιά, που εκείνος δεν τους είχε προστάξει. 2Τότε βγήκε φωτιά από την παρουσία του Πατέρα μας και τους κατέφαγε, κι έτσι πέθαναν μπροστά στον Πατέρα μας. a a v2 Η ίδια φωτιά που είχε πέσει από τον Πατέρα μας για να δεχτεί τη λατρεία του λαού, τώρα πέφτει για να κατακάψει εκείνους που τον πλησίασαν απρόσεκτα — η εγγύτητά του είναι συνάμα δώρο και άγια φωτιά.
3Ο Μωυσής είπε στον Ααρών: «Αυτό είναι που είπε ο Πατέρας μας: “Ανάμεσα σ’ αυτούς που με πλησιάζουν θα φανερώσω την αγιότητά μου, και μπροστά σ’ όλο τον λαό θα δοξαστώ”». Ο Ααρών έμεινε σιωπηλός.
4Ο Μωυσής κάλεσε τον Μισαήλ και τον Ελσαφάν, τους γιους του Οζιήλ, του θείου του Ααρών, και τους είπε: «Ελάτε κοντά, σηκώστε τους αδελφούς σας από μπροστά στο αγιαστήριο, έξω από το στρατόπεδο». 5Ήρθαν κοντά και τους έβγαλαν έξω από το στρατόπεδο με τους χιτώνες τους ακόμη πάνω τους, όπως είχε πει ο Μωυσής.
6Ο Μωυσής είπε στον Ααρών και στους γιους του, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ: «Μην αφήσετε τα μαλλιά σας ξέπλεκα ούτε να σκίσετε τα ρούχα σας, για να μην πεθάνετε και πέσει οργή πάνω σ’ όλη την κοινότητα. Οι συγγενείς σας όμως, όλος ο λαός του Ισραήλ, ας κλάψουν για τη φωτιά που άναψε ο Πατέρας μας. 7Μη βγείτε από την είσοδο της Σκηνής του Μαρτυρίου, για να μην πεθάνετε — γιατί το λάδι του χρίσματος του Πατέρα μας είναι πάνω σας». Κι εκείνοι έκαναν όπως είπε ο Μωυσής.
8Ο Πατέρας μας μίλησε στον Ααρών και είπε:
9«Εσύ και οι γιοι σου δεν πρέπει να πίνετε κρασί ούτε δυνατό ποτό όταν μπαίνετε στη Σκηνή του Μαρτυρίου, για να μην πεθάνετε. Αυτός είναι αιώνιος νόμος για τις γενιές σας, 10για να ξεχωρίζετε το άγιο από το κοινό, και το ακάθαρτο από το καθαρό, 11και για να μπορείτε να διδάσκετε στον λαό του Ισραήλ όλους τους νόμους που τους έδωσα μέσω του Μωυσή».
12Ο Μωυσής είπε στον Ααρών και στους γιους του που είχαν απομείνει, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ: «Πάρτε την προσφορά από σιτηρά που περίσσεψε από τις προσφορές που καίγονται στη φωτιά για τον Πατέρα μας, και φάτε την άζυμη δίπλα στο θυσιαστήριο — γιατί είναι πανάγια. 13Φάτε την σε άγιο τόπο — γιατί είναι το μερίδιο το δικό σου και των γιων σου από τις προσφορές που καίγονται στη φωτιά για τον Πατέρα μας, αφού έτσι προστάχτηκα. 14Εσύ όμως, οι γιοι σου και οι κόρες σου μπορείτε να τρώτε το στήθος της προσφοράς που κινήθηκε και το μπούτι που υψώθηκε σε καθαρό τόπο· δίνονται σ’ εσένα και στους γιους σου ως μερίδιο από τις προσφορές κοινωνίας του Ισραήλ. b b v14 Η προσφορά που κινιόταν ήταν μια τελετουργική κίνηση, κατά την οποία ο ιερέας μετακινούσε το μερίδιο προς το θυσιαστήριο και πίσω, παρουσιάζοντάς το συμβολικά στον Θεό και παίρνοντάς το πίσω ως ιερατικό μερίδιο. 15Πρέπει να φέρνουν το μπούτι που υψώθηκε και το στήθος που κινήθηκε, μαζί με τις προσφορές από λίπος που καίγονται στη φωτιά, κινώντας τα ως προσφορά κίνησης μπροστά στον Πατέρα μας· ανήκουν σ’ εσένα και στους γιους σου ως αιώνιο μερίδιο, όπως πρόσταξε ο Πατέρας μας».
16Ο Μωυσής ζήτησε με προσοχή να μάθει για το κατσίκι της προσφοράς για την αμαρτία και το βρήκε καμένο. Θύμωσε με τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ, τους γιους του Ααρών που είχαν απομείνει, και είπε: 17«Γιατί δεν φάγατε την προσφορά για την αμαρτία στον χώρο του αγιαστηρίου; Αφού είναι πανάγια, ο Πατέρας μας σάς την έδωσε για να αφαιρείτε την ενοχή της κοινότητας και να κάνετε εξιλέωση γι’ αυτούς μπροστά στον Πατέρα μας. 18Αφού το αίμα της δεν μπήκε μέσα στο αγιαστήριο, θα έπρεπε να την είχατε φάει μέσα στο αγιαστήριο, όπως πρόσταξα».
19Ο Ααρών είπε στον Μωυσή: «Κοίτα, σήμερα οι γιοι μου πρόσφεραν την προσφορά τους για την αμαρτία και το ολοκαύτωμά τους μπροστά στον Πατέρα μας, κι όμως μου συνέβησαν όλα αυτά. Αν είχα φάει σήμερα την προσφορά για την αμαρτία, θα ευχαριστούσε αυτό τον Πατέρα μας;»
20Όταν το άκουσε αυτό ο Μωυσής, έμεινε ικανοποιημένος.