Kamulyaan Rama Urang Nembongan

Dina poe kadalapan Harun ngahaturkeun kurban pikeun dirina, tuluy pikeun umat, persis saperti anu diparentahkeun. Manehna ngaberkahan maranehna, sarta kamulyaan Rama urang nembongan — seuneu kaluar sarta ngahakan kurban, sarta sakumna umat surak ku bungah jeung sujud.

Pasal 9.

Dina poe nu kadalapan, Nabi Musa nyaur Harun jeung putra-putrana katut para kokolot Israil. Saur Musa ka Harun, “Pek nyokot anak sapi jalu pikeun diri maneh keur kurban panebus dosa, jeung hiji domba jalu keur kurban beuleuman, duanana kudu nu teu cacad, tuluy haturkeun ka payuneun Rama urang. Bejakeun ka urang Israil: Kudu nyokot embe jalu keur kurban panebus dosa, jeung anak sapi katut anak domba nu umurna sataun, nu teu cacad, keur kurban beuleuman. Jeung hiji sapi jalu katut hiji domba jalu keur kurban karapihan, pikeun dikurbankeun ka payuneun Rama urang, katut kurban sangu nu dicampur ku minyak — sabab poe ieu Rama urang bakal nembongan ka maraneh.”

Maranehna mawa naon nu diparentahkeun ku Musa ka lawang Kemah Tepangan; sakumna jamaah ngadeukeutan tuluy narangtung di payuneun Rama urang. Saur Musa, “Lampahkeun naon nu diparentahkeun ku Rama urang, supaya kamulyaan Rama urang nembongan ka maraneh.” Saur Musa ka Harun, “Maju ka altar. Haturkeun kurban panebus dosa jeung kurban beuleuman maneh, jalankeun panebusan keur diri maneh jeung keur bangsa. Haturkeun kurban bangsa sarta jalankeun panebusan keur maranehna, sakumaha nu diparentahkeun ku Rama urang.”

Tuluy Harun ngadeukeutan altar sarta meuncit anak sapi kurban panebus dosa, nu keur dirina sorangan. Putra-putra Harun nganteurkeun getihna ka anjeunna; anjeunna nyelapkeun ramona kana getih eta, dioleskeun kana tanduk-tanduk altar, sarta sesana dikucurkeun kana dasar altar. Tapi gajih, ginjal, jeung bagian ati tina kurban panebus dosa teh ku anjeunna diduruk dina altar, sakumaha nu diparentahkeun ku Rama urang ka Musa. Daging jeung kulitna ku anjeunna diduruk ku seuneu di luar pasanggrahan. Anjeunna meuncit kurban beuleuman. Putra-putra Harun nganteurkeun getihna, tuluy ku anjeunna disiramkeun kana sakuriling altar. Maranehna nganteurkeun kurban beuleuman nu geus dipotong-potong, katut sirahna, tuluy ku anjeunna diduruk dina altar. Anjeunna ngumbah jeroan jeung sukuna, tuluy diduruk dina altar bareng jeung kurban beuleuman. Tuluy anjeunna nyanggakeun kurban keur bangsa: nyokot embe kurban panebus dosa maranehna, dipeuncit, sarta dihaturkeun pikeun panebus dosa, cara nu ti heula. Anjeunna nyanggakeun kurban beuleuman sarta ngahaturkeunana nurutkeun aturan. Anjeunna nyanggakeun kurban sangu, nyokot sakeupeul, tuluy diduruk dina altar, salian ti kurban beuleuman isuk-isuk. Anjeunna meuncit sapi jeung domba jalu, kurban karapihan keur bangsa, sarta putra-putra Harun nganteurkeun getihna, nu tuluy ku anjeunna disiramkeun kana sakuriling altar. Tapi gajih sapi jeung domba jalu: buntut nu gajih, gajih nu nutupan jeroan, ginjal, jeung bagian panjang tina ati, bagian-bagian gajih teh ku maranehna ditumpangkeun kana dada, tuluy bagian-bagian gajih teh ku anjeunna diduruk dina altar. Tapi dada jeung paha katuhuna ku Harun diayun-ayunkeun minangka kurban unjukan ka payuneun Rama urang, sakumaha nu geus diparentahkeun ku Musa. Harun ngangkat panangan ka arah bangsa tuluy ngaberkahan maranehna, geus kitu lungsur tina nyanggakeun kurban panebus dosa, kurban beuleuman, jeung kurban karapihan.

Musa jeung Harun lebet ka Kemah Tepangan, tuluy kaluar deui sarta ngaberkahan bangsa; kamulyaan Rama urang nembongan ka sakumna bangsa. Seuneu kaluar ti payuneun Rama urang sarta ngahuru kurban beuleuman jeung gajih nu aya dina altar. Sakumna bangsa narenjo kajadian eta, tuluy surak bungah sarta ngarumangkuk nyuuh ka taneuh. ^a